Jednostki


  • Wymiar 1410 Żelazne Koryto Europa Napoleona Mistrz Gry

    Jednostki dostępne na start

    Piechota

    • piechota zwykła
    • piechota górska
    • piechota morska
    • spadochroniarze
    • piechota zmotoryzowana
    • piechota zmechanizowana
    • specjalne jednostki piechoty (np. komandosi, z miotaczami ognia itp. pozostawiam Wam do wyboru)

    Wojska pancerne i tym podobne

    • samochód opancerzony
    • transporter opancerzony
    • amfibie
    • samochody
    • ciężarówka lekka
    • ciężarówka ciężka
    • czołgi lekkie
    • czołgi średnie
    • czołgi ciężkie
    • ciągniki artleryjskie
    • MRAP
    • wozy zabezpieczenia technicznego
    • ustawiacze min

    Marynarka wojenna

    • motorówki rozpoznawcze
    • torpedowce
    • niszczyciele
    • kanonierki
    • fregaty
    • krążowniki lekkie
    • krążowniki ciężkie
    • tendery dla wodnosamolotów
    • pancerniki
    • lotniskowce
    • okręty podwodne
    • okręty transportowe

    Lotnictwo

    • myśliwce
    • samoloty wsparcia bezpośredniego
    • bombowce nurkujące
    • bombowce taktyczne
    • bombowce strategiczne
    • bombowce marynarki wojennej
    • bombowce torpedowe
    • samoloty transportowe
    • śmigłowce

    Artyleria

    • artyleria polowa
    • artyleria przeciwlotnicza
    • artyleria samobieżna
    • artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    • artyleria przeciwpancerna
    • artyleria rakietowa
    • artyleria nadbrzeżna

    Broń masowego rażenia

    • Broń chemiczna
    • Broń biologiczna

    Budynki

    • schrony
    • fabryki
    • fortyfikacje wszelakiej maści
    • bazy morskie i stocznie
    • lotniska
    • kopalnie wszelkiego typu
    • rafinerie paliwa
    • radary
    • obozy karne (jeśli iedologia pozwala. Obozy jenieckie może tworzyć każdy)

    Technologia dostępna tylko Australii, Brazylii i Japonii

    Australia

    • reaktor jądrowy

    Brazylia

    • super-ciężkie czołgi

    Japonia

    • superpancerniki

    UWAGA!!! GDY ZACZNIECIE TWORZYĆ JEDNOSTKI DLA PAŃSTWA, KTÓRE WYBRALIŚCIE, NIE MOŻECIE JUŻ ZMIENIĆ PAŃSTWA, KTÓRYM GRACIE!

    Ludowa Republika Jugosławii

    • Piechota Liniowa - 1000 za $500
    • Ciężka Piechota - 1000 za $1000
    • Lekka Piechota - 1000 za $750
    • Lekka Piechota Górska - 1000 za $1250
    • Piechota Górska - 1000 za $1500
    • Piechota Morska - 500 za $1550
    • Lekka Piechota Morska - 750 za $1000
    • Spadochroniarze - 200 za $2000
    • Kawaleria Powietrznodesantowa - 150 za $1500
    • Piechota Zmotoryzowana - 300 za $400, 20 stali i 10 ropy/5 RP
    • Piechota Zmechanizowana - 200 za $500, 30 stali i 20 ropy/10 RP
    • Jednostki Tyłowe - 500 za $750
    • Ochotnicy - 2000 za $500
    • Korpus Oficerów - 10 za $2500, 10 rzadkich minerałów
    • Kompanie Karne - 2500 za $250, 10 stali
    • Kompanie Kryminalne - 2000 za $300, 5 stali
    • Milicja Obywatelska - 500 za $700
    • Rezerwiści - 1000 za $250
    • Siły Garnizonowe - 850 za $250, 10 stali
    • Pancmobil - 40 za $1000, 100 stali i 40 ropy/20 RP
    • Transportiewku-J1 - 60 za $1250, 80 stali i 30 ropy/15 RP (zdolny zabrać: 50 żołnierzy)
    • Wodoziemiec -50 za $1300, 90 stali i 40 ropy/20 RP (zdolny zabrać: 10 żołnierzy)
    • Samochody - 15 za $500, 20 stali i 5 ropy/2 RP
    • Motocykle - 20 za $250, 10 stali i 5 ropy/2 RP
    • Lekkie Motocykle - 20 za $150, 5 stali, 2 ropy/1 RP
    • Ciężarówki Lekkie - 30 za $750, 30 stali i 20 ropy/10 RP
    • Ciężarówki Ciężkie - 15 za $1000, 40 stali i 30 ropy/15 RP
    • Ciężarówki Górskie - 25 za $650, 20 stali i 25 ropy/12 RP
    • JUGO-1L - 20 za $1500, 90 stali i 50 ropy/25 RP
    • JUGO-1SR - 15 za $2750, 120 stali i 70 ropy/35 RP
    • JUGO-1CI - 10 za $4500, 170 stali i 120 ropy/60 RP
    • JUGO-Zapad - 30 za $3115, 105 stali, 70 ropy/35 RP
    • JUGO-Sever - 30 za $3115, 105 stali, 70 ropy/35 RP
    • JUGO-Istok - 30 za $3115, 105 stali, 70 ropy/35 RP
    • Ciągniki Artyleryjskie - 30 za $1500, 50 stali i 20 ropy/10 RP
    • JUGO-53 - 20 za $2500, 80 stali i 30 ropy/15 RP
    • WZT - 40 za $2000, 70 stali i 20 ropy/10 RP
    • Ustawiacze Min - 20 za $1750, 40 stali i 20 ropy/10 RP
    • Motorówka Rozpoznawcza - 12 za $1700, 60 stali i 30 ropy/15 RP
    • Torpedowce - 6 za $2000, 80 stali i 50 ropy/25 RP
    • Niszczyciel klasy “Lenin” - 5 za $6000, 120 stali i 40 ropy/20 RP
    • Kanonierka typu JUGO-1 - 6 za $3500, 70 stali i 15 ropy/7 RP
    • Fregata klasy “Tito” - 4 za $6500, 140 stali i 50 ropy/25 RP
    • Krążownik lekki klasy “Marks” - 3 za $7500, 160 stali i 60 ropy/30 RP
    • Krążownik ciężki klasy “Trocki” - 3 za $8500, 175 stali i 70 ropy/35 RP
    • Tendery dla wodnosamolotów klasy “Budionny” - 3 za $5500, 125 stali i 40 ropy/20 RP (zdolny zabrać 5 wodnosamolotów)
    • Pancernik klasy “Tuchaczewski” - 1 za $15 000, 250 stali i 160 ropy/80 RP
    • Pancernik klasy “Woroszyłow” - 2 za $12 000, 200 stali i 140 ropy/70 RP
    • Lotniskowiec klasy “Kotor” - 1 za $13 000, 240 stali i 200 ropy/100 RP (zdolny zabrać 30 samolotów)
    • Okręt podwodny klasy “Jegorow” - 8 za $5000, 80 stali i 50 ropy/25 RP
    • Nossenje J-1 - 15 za $4500, 60 stali i 30 ropy/15 RP (zdolny zabrać 800 żołnierzy/20 pojazdów i 300 żołnierzy/15 000 każdego surowca)
    • Nossenje J-2 - 25 za $2500, 40 stali i 20 ropy/10 RP (zdolny zabrać 1 pojazd i 15 żołnierzy/40 żołnierzy)
    • Lowak - 20 za $1600, 30 stali i 40 ropy/20 RP
    • Presretanje - 15 za $1700, 25 stali i 35 ropy/17 RP
    • Ronjenje - 15 za $1700, 30 stali i 30 ropy/15 RP
    • Taktika-49 - 10 za $1800, 35 stali i 35 ropy/17 RP
    • Strategija-52 - 6 za $1850, 50 stali i 50 ropy/25 RP
    • More-199 - 12 $2000, 45 stali i 40 ropy/20 RP
    • More-202 - 10 $2000, 50 stali i 45 ropy/23 RP
    • Apostołski-1 - 10 za $2500, 55 stali i 45 ropy/23 RP (zdolny zabrać 2 pojazdy i 10 żołnierzy/40 żołnierzy/1000 każdego surowca)
    • Dimić-1A - 12 $5500, 20 stali i 30 ropy/15 RP
    • Dimić-1T - 12 $6000, 15 stali i 20 ropy/10 RP (zdolny zabrać 15 żołnierzy)
    • Artyleria garnizonowa - 20 za $1500 i 20 stali
    • Artyleria polowa - 15 za $1750 i 25 stali
    • Moździerze - 30 za $1500 i 20 stali
    • Artyleria przeciwlotnicza - 15 za $2000 i 25 stali
    • Artyleria samobieżna Minić - 12 za $2500 i 40 stali i 15 ropy/7 RP
    • Artyleria Samobieżna Milošević - 15 za $2750, 45 stali i 20 ropy/10 RP
    • Artyleria przeciwlotnicza samobieżna - 15 za $2500, 30 stali i 25 ropy/12 RP
    • Artyleria przeciwpancerna - 20 za $2100, 25 stali i 20 ropy/10 RP
    • Artyleria rakietowa Petrović - 10 za $2600, 30 stali i 25 ropy/12 RP
    • Artyleria rakietowa Pijade - 8 za $2750, 40 stali i 30 ropy/15 RP
    • Artyleria nabrzeżna - 5 za $1750, 20 stali
    • Wywiad - 3 za $1000
    • Kontrwywiad - 3 za $3000
    • Ochrona ABC - 1000 za $4500
    • Gaz musztardowy - 20 za $500 i 10 rzadkich minerałów
    • Wąglik - 2 za $750 i 25 rzadkich minerałów
    • Schron tip Gradański-1 - 10 na prowincję za $2300
    • Schron tip Gradański -2 - 10 na prowicję za $2400
    • Schron tip Gradański -3 - 10 na prowincję za $2750
    • Schron tip Gradański -4 - 10 na prowincję za $3000
    • Schron tip Gradański -5 - 10 na prowincję za $3300
    • Fabryka dóbr cywilnych - 3 na prowincję za $7500, 120 stali
    • Fabryka wojskowa - 1 na prowincję za $11 000, 110 stali
    • Bunkier tip Sklonisśte-1 - 10 na prowincję za $4000
    • Bunkier tip Sklonisśte-2 - 10 na prowincję za $4100
    • Bunkier tip Sklonisśte-3 - 10 na prowincję za $4400
    • Schron tip Sklonisśte-4 - 8 na prowincję za $4750
    • Schron tip Sklonisśte-5 - 8 na prowincję za $5000
    • Schron tip Sklonisśte-6 - 5 na prowincję za $5500
    • Schron tip Sklonisśte-7 - 5 na prowincję za $5750
    • Baza Fłota-1 - 1 na prowincję za $4000, 30 stali
    • Baza Fłota-2 - 1 na prowincję za $5000, 55 stali
    • Baza Fłota-3 - 1 na prowincję za $6500, 60 stali
    • Baza Fłota-4 - 1 na prowincję za $6750, 65 stali
    • Stocznia tip Brod-1 - 4 na prowincję za $5500, 40 stali
    • Stocznia tip Brod-2 - 3 na prowincję za $5750, 45 stali
    • Stocznia tip Brod-3 - 2 na prowincję za $6100, 50 stali
    • Stocznia tip Brod-4 - 1 na prowincję za $6600, 60 stali
    • Stocznia tip Brod-5 - 1 na prowincję za $7000, 75 stali
    • Lotnisko polowe - 1 na prowincję za $2000 (mieści 20 samolotów)
    • Lotnisko utwardzone - 1 na prowincję za $4500 (mieści 40 samolotów)
    • Lotnisko lane - 1 na prowincję za $6000 (mieści 50 samolotów)
    • Rafineria Ulje-1 - 1 na prowincję za $2000, 60 stali
    • Rafineria Ulje-1A - 3 na prowincję za $1750, 50 stali
    • Rafineria Ulje-2 - 2 na prowincję za $2000, 55 stali
    • Radar tip Prizor-1 - 5 na prowincję za $6000, 40 stali i 20 rzadkich minerałów
    • Radar tip Prizor-2 - 3 na prowincję za $6750, 50 stali i 30 rzadkich minerałów
    • Radar tip Prizor-3 - 3 na prowincję za $6750, 65 stali i 30 rzadkich minerałów
    • Radar tip Prizor-4 - 2 na prowincję za $7000, 70 stali i 45 rzadkich minerałów
    • Obóz karny Zatvor-Smrt - 1 na prowincję za $3000, 10 stali

    Iran

    • Irańska Żandarmeria Rządowa - 500 za $750
    • Piechota - 1000 za $1000
    • Piechota Górska - 1000 za $1500
    • Basij - 1500 za $550
    • Jednostki Ekumeniczne - 400 za $250 i 5 stali
    • Korpus Strażników Monarchii Irańskiej - 200 za $650
    • Obronna Liga Kobiet - 1000 za $850
    • Piechota Zmotoryzowana - 300 za $400, 40 stali i 10 ropy/5 RP
    • Sheni-Dar - 60 za $1250, 80 stali i 30 ropy/15 RP (zdolny zabrać: 50 żołnierzy)
    • Sarir - 50 za $1300, 80 stali i 30 ropy/15 RP (zdolny zabrać 40 żołnierzy)
    • Tehran - 50 za $1300, 90 stali i 40 ropy/20 RP (zdolny zabrać: 10 żołnierzy)
    • Falafel - 15 za $2750, 120 stali i 70 ropy/35 RP
    • Tehran-CA - 20 za $2000, 70 stali i 40 ropy/20 RP
    • Quad - 80 za $1500, 40 stali i 20 ropy/10 RP
    • Nenyava - 40 za $1750, 60 stali i 30 ropy/15 RP (zdolny zabrać 20 żołnierzy)
    • Safir - 40 za $1200, 30 stali i 10 ropy/5 RP (zdolny zabrać: 4 żołnierzy/100 każdego surowca)
    • Aras - 15 za $2000, 50 stali, 30 ropy/15 RP
    • Kuter-Motorówka rozpoznawcza klasy “Pahlawi” - 12 za $1750, 65 stali i 30 ropy/15 RP
    • Torpedowce klasy “Falafel-II” - 6 za $2000, 80 stali i 50 ropy/25 RP
    • Niszczyciele klasy “Dromader” - 5 za $6000, 120 stali i 40 ropy/20 RP
    • Kanonierki klasy “Szach” - 8 za $4500, 90 stali, 50 ropy/25 RP
    • Fregaty klasy “Saam” - 5 za $5000, 110 stali, 40 ropy/20 RP
    • Krążowniki lekkie klasy “Bayandor” - 3 za $7500, 160 stali i 60 ropy/30 RP
    • Krążowniki ciężkie klasy “Tapi" - 3 za $8500, 175 stali i 70 ropy/35 RP
    • Tender wodnosamolotów klasy “Persja” - 3 za $5500, 125 stali i 40 ropy/20 RP (zdolny zabrać 5 wodnosamolotów)
    • Pancernik klasy “Cyrus” - 2 za $12500, 200 stali i 140 ropy/70 RP
    • Lotniskowce klasy “Imperial” - 1 za $13 000, 240 stali i 200 ropy/100 RP (zdolny zabrać 30 samolotów)
    • Okręty podwodne klasy “Ghadir” - 10 za $5500, 60 stali i 50 ropy/25 RP
    • Okręty transportowe klasy “Farah” - 15 za $4500, 60 stali i 30 ropy/15 RP (zdolny zabrać 800 żołnierzy/20 pojazdów i 300 żołnierzy/15 000 każdego surowca)
    • DHC-4 Caribo - 10 za $2500, 55 stali i 45 ropy/23 RP (zdolny zabrać 2 pojazdy i 10 żołnierzy/40 żołnierzy/1000 każdego surowca)
    • Panha Shabaviz - 12 $6000, 15 stali i 20 ropy/10 RP (zdolny zabrać 15 żołnierzy)
    • Macchi - 20 za $1600, 30 stali i 40 ropy/20 RP
    • Hatami - 15 za $2300, 40 stali i 30 ropy/15 RP
    • Bagheri - 10 za $2000, 45 stali i 35 ropy/17 RP
    • Safavi - 10 za $1800, 35 stali i 35 ropy/17 RP
    • Mousavi - 6 za $1850, 50 stali i 50 ropy/25 RP
    • Sayyari - 12 za $2100, 50 stali i 40 ropy/20 RP(zdolny zabrać 2 pojazdy i 10 żołnierzy/40 żołnierzy/1000 każdego surowca)
    • Artyleria Polowa - 15 za $1750 i 25 stali
    • Moździerze - 30 za $1500 i 20 stali
    • Artyleria przeciwlotnicza - 15 za $2000 i 25 stali
    • Artyleria przeciwpancerna - 20 za $2100, 25 stali
    • Działo samobieżne Dadras - 12 za $2500 i 40 stali i 15 ropy/7 RP
    • Przeciwlotnicze działo samobieżne Salami - 15 za $2500, 30 stali i 25 ropy/12 RP
    • Artyleria rakietowa Ashtari - 10 za $2600, 30 stali i 25 ropy/12 RP
    • Safir-R - 8 za $4500, 40 stali, 30 ropy/15 RP
    • Wywiad - 3 za $1000
    • Kontrwywiad - 3 za $3000
    • Wojska chemiczne - 1000 za $4500
    • Gaz musztardowy - 20 za $500 i 10 rzadkich minerałów
    • Schron I-1 - 10 na prowincję za $2300
    • Fabryka cywilna - 3 na prowincję za $7500, 120 stali
    • Fabryka wojskowa - 1 na prowincję za $11 000, 110 stali
    • Bunkier I-2 - 10 na prowincję za $4000
    • Baza Logistyczna - 1 na prowincję za $1000
    • Morska Baza Logistyczna - 1 na $1250
    • Stocznia - 2 na prowincję za $6100, 50 stali
    • Lotnisko Polowe - 1 na prowincję za $2000 (mieści 20 samolotów)
    • Lotnisko - 1 na prowincję za $6000 (mieści 50 samolotów)
    • Rafineria - 1 na prowincję za $2000, 60 stali
    • Radar P-0 - 5 na prowincję za $6000, 40 stali i 20 rzadkich minerałów
    • Radar P-1 - 3 na prowincję za $6750, 50 stali i 30 rzadkich minerałów
    • Radar M-1 - 2 na prowincję za $6500, 45 stali
    • Radar P-1 - 2 na prowincję za $6250, 40 stali
    • Akademia Wojskowa - 1 za $8000, 50 stali
    • Akademia Morska - 1 za $7750, 50 stali
    • Akademia Lotnicza - 1 za $7750, 50 stali

    RFN

    Włoska Rep. Faszystowska

    • Karabinierzy - 500 za $750
    • Piechota Regularna - 1000 za $1000
    • Alpini - 1000 za $1500
    • Mariniristi - 750 za $1000
    • Paracadutisti - 150 za $1500
    • Zwiadowcy - 50 za $250, 5 stali
    • Wojska Inżynieryjne - 12 za $200, 5 stali
    • C-47 Skytrain - 15 za $2500, 55 stali i 45 ropy/23 RP (zdolny zabrać 2 pojazdy i 10 żołnierzy/40 żołnierzy/1000 każdego surowca)
    • Fiat 666 - 15 za $1000, 40 stali i 30 ropy/15 RP (zdolny zabrać 30 żołnierzy, możliwość transportu artylerii)
    • Fiat 665NM protetto - 12 za $1250, 50 stali i 35 ropy/17 RP (zdolny zabrać 25 żołnierzy, możliwość transportu artylerii)
    • Fiat 664CW Aeronautica - 10 za $2200, 65 stali i 40 ropy/20 RP
    • M8 Greyhound - 10 za $3300, 60 stali i 40 ropy/20 RP
    • Sd.Kfz.234/4 Puma - 10 za $3600, 65 stali, 50 ropy/25 RP
    • M24 Chaffee - 20 za $1500, 90 stali i 50 ropy/25 RP
    • M26 Pershing - 15 za $2750, 120 stali i 70 ropy/35 RP
    • Panzerkampfwagen VI “Tiger” - 10 za $4500, 170 stali i 120 ropy/60 RP
    • Eurokampfpanzer - 12 za $4000, 130 stali i 80 ropy/40 RP
    • Panzerkampfwagen V “Panter” auf G - 15 za $3500, 90 stali i 50 ropy/25 RP
    • M2 Browning - 12 za $200, 5 stali
    • Maschinengewehr 42 - 10 za $210, 5 stali
    • Mortaio da 81/14 M35 - 12 za $500, 12 stali
    • M7 Priest - 20 za $1700, 30 stali, 20 ropy/10 RP
    • Sherman Calioppe - 15 za $2000, 40 stali, 25 ropy/12 RP
    • M114 155 mm - 5 za $1200, 20 stali
    • QF17-pdr - 12 za $1800, 15 stali
    • Bofors 40 mm - 20 za $2000, 15 stali
    • Flakkannone 88/L56 - 15 za $1750, 12 stali
    • L-5 Sentinel - 10 za $3500, 35 stali, 20 ropy/10 RP
    • P-51D Mustang - 12 za $3650, 35 stali, 20 ropy/10 RP
    • Me 262 Schwalbe - 5 za $8000, 40 stali. 70 ropy/35 RP
    • Caproni Ca.314 - 12 za $4000, 50 stali, 30 ropy/15 RP
    • B-29 “Superfortress” - 4 za $8900, 70 stali, 90 ropy/45 RP
    • B-25 Mitchell - 6 za $5700, 40 stali, 60 ropy/30 RP
    • P-47 “Thunderbolt” - 8 za $4400, 45 stali, 50 ropy/25 RP
    • Kuter “Torpedowy” CRDA 60 - 6 za $2000, 80 stali i 50 ropy/25 RP
    • U-booty typu IXD-2 - 8 za $5000, 80 stali i 50 ropy/25 RP
    • Korweta klasy Gabbiano - 6 za $3500, 70 stali i 15 ropy/7 RP
    • Niszczyciel klasy Soldati - 5 za $6000, 120 stali i 40 ropy/20 RP
    • Krążownik klasy Duca degli Abruzzi Condottieri - 2 za $7600
    • LSI(L/M) - 50 za $450, 10 stali, 5 ropy/2 RP (zdolny zabrać 50 żołnierzy/1 pojazd i 10 żołnierzy)
    • AP-APD - 30 za $500, 12 stali, 5 ropy/2 RP (zdolny zabrać 200 żołnierzy/2 pojazdy i 60 żołnierzy)
    • LST - 15 za $850, 20 stali i 10 ropy/5 RP (zdolny zabrać: 27 średnich czołgów, bądź 14 ciężarówek i 168 żołnierzy)
    • Lotniskowiec klasy “Vespa” - 1 za $7000, 140 stali, 110 ropy/55 RP (zdolny zabrać 100 samolotów)
    • Lotniskowce eskortowe klasy Berlusconi - 2 za $5600, 110 stali, 90 ropy/45 RP (zdolny zabrać 36 samolotów)
    • Wywiad - 3 za $1000
    • Kontrwywiad - 3 za $3000
    • Ochrona ABC - 1000 za $4500
    • Umocnienia Linii Zygfryda - 5 na prowincję za $5750
    • Lotniska polowe - 1 na prowincję za $2000 (mieści 25 samolotów)
    • Lotnisko utwardzane - 1 na prowincję za $6000 (mieści 50 samolotów)
    • Lotnisko typu il Duce - 1 na prowincję za $7000 (mieści 120 samolotów)
    • Bazy morskie klasy Mamma - 2 na prowicję za $6600, 20 stali
    • Rafinerie typu Dente - 1 na prowincję za $2000, 60 stali

    Egipt

    • Szeregowi - 1000 za $1000
    • Piechota zmechanizowana - 200 za $500, 20 stali i 20 ropy/10 RP
    • Piechota górska - 1000 za $1500
    • Zwiadowcy - 50 za $250, 5 stali
    • Szturmowcy - 20 za $800
    • Sekcja snajperska - 12 za $1200, 5 stali
    • Sekcja przeciwpancerna - 12 za $1500 i 80 stali
    • Sekcja RKM - 12 za $1200, 60 stali
    • Starsi stopniem - 50 za $800
    • Piechota morska - 750 za $1000
    • Piechota powietrznodesantowa - 150 za $1500
    • Grenadierzy - 300 za $750
    • Piechota z miotaczami ognia - 12 za $300, 5 stali
    • Sabotażyści - 12 za $500
    • Komandosi - 12 za $550
    • Wóz dowodzenia Sayf - 5 za $800, 5 stali, 10 ropy/5 RP
    • Ciężarówka Shifra - 6 za $810, 10 stali, 10 ropy/5 RP (zdolny zabrać 20 żołnierzy/1000 każdego surowca)
    • Ciągnik artyleryjski Sakham - 12 za $1000, 15 stali, 15 ropy/7 RP
    • Transporter opancerzony Munajil - 80 $1250, 80 stali i 30 ropy/15 RP
    • Lekki czołg Khanajr - 20 za $1500, 90 stali i 50 ropy/25 RP
    • Lekki czołg Sakin - 25 za $1500, 75 stali, 40 ropy/20 RP
    • Czołg piechoty Alfas - 35 za $1000, 60 stali i 30 ropy/15 RP
    • Czołg piechoty Shaeila - 20 za $1150, 55 stali, 30 ropy/15 RP
    • Czołg piechoty Nad - 20 za $1250, 55 stali, 30 ropy/15 RP
    • Czołg pościgowy Maerakat - 30 za $1250, 40 stali, 25 ropy/12 RP
    • Niszczyciel czołgów Saladyn - 25 za $1300, 45 stali, 30 ropy/15 RP
    • Czołg pościgowy Suljan - 20 za $1450, 50 stali, 30 ropy/15 RP
    • Czołg średni Harba - 20 za $1500, 90 stali i 50 ropy/25 RP
    • Czołg pościgowy Qanun - 20 za $1450, 60 stali, 45 ropy/22 RP
    • Czołg pościgowy Almubaraza - 15 za $2500, 70 stali, 60 ropy/30 RP
    • Łódź motorowa Sarsur - 12 za $1700, 60 stali i 30 ropy/15 RP
    • Kanonierka rzeczna Samak - 10 za $1900, 60 stali, 40 ropy/25 RP (zdolny zabrać 20 żołnierzy/1 pojazd)
    • Rajder - 1 za $1100, 10 stali, 20 ropy/10 RP (zdolny zabrać 350 żołnierzy)
    • Barka desantowa Alkarib -
    • Barka desantowa Alkarib-2 -
    • Okręt desantowy Alkarib-3 -
    • Korweta Aljarith -
    • Fregata Akhtubut -
    • Trałowiec Hibaar -
    • Okręt podwodny Alqarsh -
    • Lotniskowiec Dilafin -
    • Lotnisko Albirakuda -
    • Niszczyciel Samakat -
    • Krążownik Hawt -
    • Samolot uniwersalny Iiesar -
    • Samolot bombowy Easifa -
    • Samolot bombowy Zawbiea -
    • Samolot bombowy Riah -
    • Samolot bombowo-torpedowy Tswnamyun -
    • Szybowiec transportowy Red -
    • Szybowiec transportowy Quasf -
    • Samolot holowniczy Falash -
    • Samolot szturmowy Saeiqua -
    • Samolot myśliwski Bard -
    • Samolot myśliwski Musmia -
    • Samolot myśliwski Thalaj -
    • Sekcja CKM -
    • Sekcja WKM -
    • Moździerz Hawaun-51 -
    • Moździerz Hawun-81 -
    • Artyleria Almidfaeia-40 -
    • Artyleria Almidfaeia-57 -
    • Artyleria Almidfaeia-75 -
    • Artyleria Almidfaeia-127 -
    • Artyleria Almidfaeia-140 -
    • Artyleria Almidfaeia-280 -
    • Artyleria Khafir-20 -
    • Artyleria Khafir-20/4 -
    • Artyleria Khafir-40 -
    • Artyleria Alqadhaf-94 -
    • Artyleria Alqadhaf-84 -
    • Działo samobieżne Aamij -
    • Działo samobieżne Idżtihad -
    • Działo samobieżne Tafsir -
    • Ambasada -
    • Fabryka -
    • Rafineria -
    • Szpital polowy -
    • Baza naprawcza -
    • Wilcze doły -
    • Zasieki -
    • Pola minowe (przeciwpiechotne) -
    • Pola minowe (przeciwpancerne) -
    • Zapora minowa -
    • Okopy -
    • Fort piechoty -
    • Fort pancerny -
    • Fort jednostkowy -
    • Posterunek -
    • Kawaleria na wielbłądach -
    • Synowie Pustyni -
    • Kompanie karne -
    • Saperzy -
    • Wojska inżynieryjne -
    • Mechanicy -
    • Medycy -
    • Podoficerowie -
    • Oficerowie -
    • Milicja -
    • Partyzanci -
    • Tajna policja - 10 za $200
    • Kontrwywiad - 3 za $3000
    • Szpiedzy - 3 za $1000
    • Dyplomaci - 1 za
    • Żandarmeria -
    • Szejk - 1 za
    • Sułtan - 1 za
    • Demagog - 1 za
    • Szyfrant -
    • Fanatyk - 1 za $100
    • Zamachowcy-samobójcy - 1 za $40, 2 stali, 1 rzadkich minerałów
    • Gaz łzawiący -
    • Gaz musztardowy -
    • Napalm -

    Australia

    Finlandia

    Imperium Mongolskie

    Federacja Północna

    RPA

    Środkowe Stany

    • piechota zwykła
    • piechota górska
    • piechota morska
    • spadochroniarze
    • piechota zmotoryzowana
    • piechota zmechanizowana
      000
    • samochód opancerzony
    • transporter opancerzony
    • amfibie
    • samochody
    • ciężarówka lekka
    • ciężarówka ciężka
    • czołgi lekkie
    • czołgi średnie
    • czołgi ciężkie
    • ciągniki artleryjskie
    • MRAP
    • wozy zabezpieczenia technicznego
    • ustawiacze min
    • motorówki rozpoznawcze
    • torpedowce
    • niszczyciele
    • kanonierki
    • fregaty
    • krążowniki lekkie
    • krążowniki ciężkie
    • tendery dla wodnosamolotów
    • pancerniki
    • lotniskowce
    • okręty podwodne
    • okręty transportowe
    • artyleria polowa
    • artyleria przeciwlotnicza
    • artyleria samobieżna
    • artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    • artyleria przeciwpancerna
    • artyleria rakietowa
    • artyleria nadbrzeżna
    • Broń chemiczna
    • Broń biologiczna
    • schrony
    • fabryki
    • fortyfikacje wszelakiej maści
    • bazy morskie i stocznie
    • lotniska
    • kopalnie wszelkiego typu
    • rafinerie paliwa
    • radary

  • Przypadki z Vasira Lake

    WIP

    Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii

    Piechota
    Motorized units
    Piechota zmotoryzowana – rodzaj piechoty w składzie wojsk lądowych wyposażonej w samochody terenowe, transportery opancerzone, a nawet bojowe wozy piechoty, które służą jej przede wszystkim jako środki transportu na pole walki. Trudno coś o nich powiedzieć więcej.

    Mechanized Infranty
    Charakteryzują się taką samą manewrowością, jak wojska pancerne, ale mniejszą ochroną i siłą ognia. Piechota wyposażona w bojowe wozy piechoty, może towarzyszyć czołgom w ataku, ale ich dowódcy muszą rozważnie określić, kiedy i gdzie piechota może się spieszyć, aby wykonać zadanie. W czasie ataku piechota może działać w ugrupowaniu mieszanym. W obronie piechota działa jako punkt centralny dla manewrujących wojsk pancernych. Dodatkowo oddziały (pododdziały) zmechanizowane wyposażone w przeciwpancerne pociski kierowane mogą być użyte do prowadzenia ognia obserwowanego i wsparcia działań opóźniających w kombinowanym ugrupowaniu bojowym.

    Mountaineers
    Jednostka szkolona po to by łazić po górach. Wyposażona tak jak powinni być i żołnierze i wspinacze. Wyszkoleni by łazić po górach. Żyją by łazić po górach. I umierają by łazić po górach… No i króla. Szkoleni są w górzystej Szkocji. Są tak naprawdę dwa warianty tychże jednostek. Można im też zabrać sprzęt wysoko górski i proszę państwa! Piechota zimowa jak znalazł.

    Eagles
    Ta jednostka nie jest zbyt obciążana ekwipunkiem co bardziej ciężarem wiedzy… Oprócz potrzebnego ekwipunku spadochronowego dzierży także wiedzę jak stworzyć partyzantów by wnerwiali wroga. Szkoleni po to by skakać z samolotów i po to by walczyć za króla za linią wroga.

    Marines
    Jednostka przygotowana, przeszkolona i wyposażona tylko w celu walki na morzu oraz na plażach. Świetnie się sprawdza w desantach na plaże wroga. Szkoleni są zazwyczaj w Szkocji bądź Irlandii. Są skuteczni i to się liczy.

    Piechociarze
    Najzwyklejsza i najbardziej pospolita jednostka spośród całej armii Zjednoczonego Królestwa. Uzbrojeni w pistolet, karabin bądź inną broń dłuższą. W Armii nie panuje rasizm, więc tak samo jak podczas wojny można zobaczyć Murzynów i Chińczyków aczkolwiek widok kobiet jest tutaj wyjątkowo rzadki z porównaniem do Królewskiej Milicji.

    Tumbleweeds
    Jednostka przystosowana do działań na suchych gorących terenach czyli głównie stepach i pustyniach. Wyposażeni w większy prowiant lepiej sobie radzą niżeli normalne jednostki bo są przeszkoleni i mają lepiej przystosowany ekwipunek. Brytyjczycy ich szkolą w Nowej Zelandii a czasem okazjonalnie na terenie Anarchii Afrykańskiej.

    Boar Legions
    Jednostka działająca na terenie skażonym promieniowaniem, bronią biologiczną bądź chemiczną. Odpowiedni kombinezon, wyszkolenie oraz maska gazowa daje tej jednostce przewagę na terenie skażonym promieniowaniem. Jeśli chodzi o nazwę to jest to kwestia sporna. Niektórzy mówią, że powstała od tego, że dzik to wyjątkowo wytrzymałe zwierze na obrażenia a inna plotka mówi, że pochodzi to od trójgłowego dzika widzianego w okolicach Hamburga.

    Wojska pancerne i tym podobne
    M-P8 Lucifer
    Czołg ciężki - Wyjątkowo dobrze opancerzony i z dobrym działem aczkolwiek wyjątkowo wolny… Może nie jak Gustav, ale nie jest najszybszy pod słońcem. Za to jest wytrzymały i rzadko się psuje. Niezła zabawka.

    Dane Techniczne
    -Prędkość maksymalna - 32 km/h
    -Pancerz 20 do 250mm
    -Kaliber 125 mm

    Cyclops
    MRAP średnio opancerzony i generalnie też taki średni. Wytrzyma miny, ale nie jest zbyt szybki i zwrotny. Najlepiej mu idzie jechanie w linii prostej.

    Colonial 07
    Lekki czołg o małym kalibrze działa, słabym pancerzu, ale dobrej zwrotności i zawrotnej szybkości! Świetnie się sprawdza na pustyniach koło jednostek Tumbleweeds
    Dane Techniczne
    -Kaliber 75 mm
    -Prędkość maksymalna 70 km/h
    -Pancerz 20 mm

    dbafb3_123327170fb64.jpg

    Bolt
    W miarę szybka lekka ciężarówka wojskowa czego chcieć więcej?

    Thunder
    Ciężka ciężarówka wojskowa nic dodać nic ująć. Wolniejsza niżeli jej brat bliźniak bolt aczkolwiek czego można się spodziewać?

    VC-36 Shepherd Artillery Tractor
    Ciągnik artyleryjski nie opancerzony używany do ciągnięcia najróżniejszych form artylerii.
    schneider-CD_grey-1-640x311.png

    C-E82 Black Knight
    Czołg średni w miarę szybki i w miarę opancerzony. Wszystko zrównoważone po to by była to machina dobra prawie do wszystkiego. Ma niezłą siłę ognia aczkolwiek szybciej się psuje jego wyposażenie bojowe.

    Dane techniczne
    - Prędkość maksymalna 53km/h
    - Pancerz 53 mm
    - Działo 79,5 mm


    Marynarka Wojenne
    Lotnictwo
    Artyleria
    Inne
    Yeomen Warders of Her Majesty’s Royal Palace and Fortress the Tower of London
    Kojarzycie tych śmiesznych panów w czapeczkach, którzy strzegą królowej/króla? No to wyobraźcie sobie, że są teraz komandosami zdolnymi do rozstrzelenia was jeśli będziecie robić jakieś figle. Nie odstrasza? No to teraz powiem, że są już naprawdę elitarną jednostką wyciąganą z Królewskiej Milicji tylko po to by strzec Mosleya i Króla. Są wyszkoleni do pałowania natarczywych osób a przy okazji robienia krwistego czedara z rzezimieszków.

    Królewska Milicja
    No cóż. Milicja to zwykła policja jednakże jest ona uzbrojona i przeszkolona do tłumienia zamieszek. Mimo, że Mosley nie lubi stosować przemocy to jednak musi jakoś poradzić sobie z komunistami, którzy przerywają jego spotkania rządowe? Tak? No, więc stworzył właśnie takie o to jednostki ze starych weteranów BUF, więc częstym widokiem jest także zobaczyć w tejże jednostce Kobiety uzbrojone tak samo jak mężczyźni. Świeżacy są zdobywani tak samo jak w normalnej policji i są przeszkoleni przez swoich starszych przełożonych i weteranów pierwszego BUF. Nic trudnego i nic ciekawego. Zwykła uzbrojona policja jakich wiele.

    Broń Masowego Rażenia
    Budynki


  • Akademia Magów

    Piechota
    Piechota (ale głębokie)
    Podstawa armii hiszpańskiej. Nogi- są. Karabin czy inny pistolet- jest. Mięso armatnie jak malowane, z falangizmem w sercu i krwią komuchów na bagnetach. W jednostkach piechoty, poza samymi żołnierzami, znajdują się medycy, saperzy oraz nawigatorzy.
    tekst alternatywny

    Piechota górska
    Rodzaj piechoty przystosowany do walki na terenach skrajnie wyżynnych i górskich. Poza podstawową bronią posiadają sprzęt wspinaczkowy, przyrządy ułatwiające orientację, ale przede wszystkim doświadczenie, które mogli zyskać egzystując wśród stoków Pirenejów.
    tekst alternatywny

    Piechota zmotoryzowana
    Rodzaj piechoty, w którym wsparciem, transportem oraz wzmocnieniem siły bojowej są pojazdy, zazwyczaj lekkie samochody transportowe. Poza zwykłymi wojakami w oddziałach można znaleźć mechaników i operatorów.
    tekst alternatywny

    Spadochroniarze
    Jednostka przeznaczona do ataków i desantów z powietrza.
    tekst alternatywny

    Komandosi Cuchillo
    Specjalnie szkoleni żołnierze, służący jako oddziały pacyfikacyjno-dywersyjne. Ich celem, w wypadku ewentualnego konfliktu, jest przedostanie się na tyły wroga i niesienie spustoszenia- wybijanie miejscowości, niszczenie szlaków komunikacyjnych, sabotowanie wojsk stacjonujących daleko od frontu. Do Cuchillo bierze się najlepiej wyszkolonych, dlatego jednostki te posiadają bardzo dobry sprzęt, ażeby móc poradzić sobie w trudnych sytuacjach i nie zginąć jak idiota.
    tekst alternatywny

    Gwardia Porządku Fuego
    Specjalna jednostka, która swoją moc zawdzięcza doświadczeniom Białego Terroru. Stworzona do pacyfikacji partyzantki, strajków, mniejszych oddziałów okupujących ziemie hiszpańskie czy niechętnych falangizmowi cywilów. Mobilna i szybko działająca. Rachu ciachu i po wiosce. Jest to osobista straż generała Franco.
    tekst alternatywny

    Hiszpańska Legia Cudzoziemska
    Utworzona na wzór francuskiej Legii Cudzoziemskiej mieści w swych szeregach obcokrajowców walczących dla Hiszpanii. Można tam spotkać wielu Latynoamerykanów, Arabów czy mieszkańców dawnych kolonii zależnych od Madrytu.
    tekst alternatywny

    Wojska pancerne
    Verdeja
    Lekki czołg, którego prototypy powstawały już na długo przed rokiem bieżącym. Nie jest to ani super mocne w obronie, ani w ataku, jednakże jak na warunki hiszpańskie jest to pojazd bardzo mobilny i tani w produkcji.
    tekst alternatywny

    Murcia
    Kuzyn Verdeji. W odróżnieniu od niej jest to czołg średni, z większą siłą rażenia i grubszym pancerzem, przez co jest także dużym paliwożercą. “Czemu to gówno nie jeździ na piasek? Mamy dużo piasku!” - miał kiedyś rzec generał José Ituarte Moscardó.
    tekst alternatywny


  • Wrogie niebo Legion Dusz [Dark Dante] Stalowa Wola Zgniły świt

    PIECHOTA

    Piechota Liniowa
    Podstawowe siły zbrojne z pełnym wyposażeniem dającym dość szerokie spektrum działania. Na szczeblu każdego plutonu znajduje się jeden strzelec wyborowy, jeden żołnierz z rakietowym miotaczem ognia, jeden CKM, jeden RKM oraz jedna wyrzutnia rakiet ziemia-ziemi oraz ziemia-powietrzne z pociskiem kierowanym.

    Ciężka Piechota
    Podstawowe siły zbrojne z dodatkowym opancerzeniem indywidualnym oraz cięższą bronią osobistą oraz zespołową. Do tego posiadają artylerię polową jako standardowe wyposażenie. Jednostki używane głównie do ciężkich starć lub walk pozycyjnych.

    Lekka Piechota
    Jednostki o specjalnym przeszkolenia do walk w obszarze zurbanizowanym. Posiadają lżejsze wyposażenie niż oddziały liniowe, krótszą broń i zaopatrzenie dogodne do prowadzenia walk miejskich.

    Lekka Piechota Górska
    Siły o podstawowym wyposażeniu przy maksymalnym “odchudzeniu” głównie stosowana do rozpoznania i działań za liniami wroga. Żołnierze mają typowe wyszkolenie do działań w górach.

    Piechota Górska
    Oddziały złożone głównie z osób żyjących w terenach górskich, które otrzymują specjalne przeszkolenie do walk w górach. Są to siły o lżejszej broni niż piechota liniowa, będąca optymalna do prowadzenia walk w terenach górskich.

    Piechota Morska
    Siły desantowe o specjalnym przeszkoleniu do działania w warunkach nadbrzeżnych, desantowych oraz morskich. Posiadają specjalne zaopatrzenie wodoodporne i o zwiększonej wytrzymałości na niekorzystne warunki atmosferyczne i terenowe.

    Lekka Piechota Morska
    Siły morskie o dodatkowym szkoleniu, głównie do działań za liniami wroga, rozpoznania czy do zadań specjalnych, w skład oddziałów wchodzą nurkowie.

    Spadochroniarze
    Oddziały do desantu powietrznego, głównie wyposażone w lekką broń, działający głęboko za liniami wroga skupiając się na akcjach sabotażowych i partyzanckich. Są to typowe oddziały elitarne o wyjątkowym przeszkoleniu.

    Kawaleria Powietrznodesantowa
    Siły szkolone do działań blisko linii frontu desantujący się ze śmigłowców. Wyposażeni głównie w broń lekką, jednak ze szkoleniem do obsługi broni ciężkiej, gdy ta zostanie dostarczona po zabezpieczeniu miejsca lądowania.

    Piechota Zmotoryzowana
    Mobilne oddziały wyposażone w ciężką broń transportowane motocyklami, samochodami rozpoznawczymi, transporterami i ciężarówkami. Siły przeznaczone do szybkich ataków lub zabezpieczania obszarów spornych.

    Piechota Zmechanizowana
    Siły głównie szkolone do współpracy z wojskami pancernymi w roli wsparcia i ochrony tychże. Przede wszystkim poruszają się pojazdami typu BWP.

    Jednostki Tyłowe
    Podstawa każdej armii, oddziały zabezpieczające nowo zdobyte tereny, linie zaopatrzeniowe, naprawiające i stawiające nową infrastrukturę, dbające o odpowiednią dyslokację nowych wojsk, luzowanie starych oddziałów i odpowiednie rozdysponowywanie zapasami.

    Ochotnicy
    Oddziały ochotnicze i najemne ściągane z różnych stron świata, które nie posiadają obywatelstwa, a walczą za sprawę lub pieniądze państwa. Różnej maści szkolenie i wyposażenie, lub ich brak.

    Korpus Oficerów
    Na polu walki nie ma dla ciebie nic niebezpieczniejszego, niż sojuszniczy oficer z mapą. Ponadprzeciętni osobnicy otrzymują szkołę oficerską, by móc sprawniej dowodzić własnymi oddziałami i nieść zarzewie rewolucji robotniczej we wszystkie zakątki świata.

    Kompanie Karne
    Jednostki karające żołnierzy, którzy dopuścili się “lewizny”, niesubordynacji, samowolki czy przestępstw wojskowych. Muszą teraz podejmować się najtrudniejszych i najniebezpieczniejszych zadań, by odkupić swe winy i wrócić na łono regularnej armii.

    Kompanie Kryminalne
    Zbieranina bandy recydywistów, którzy otrzymali najcięższe wyroki, jednak za ofertę złagodzenia kary wstąpili w szeregi specjalnie powołanych oddziałów. Brak im subordynacji i karności, jednak wykazują się lojalnością i wysokim morale. Mając za plecami oficera z karabinem maszynowym gotowym strzelić za każdy objaw samowolki, wykonają wszelkie powierzone im zadania. Do tego podejmą się najróżniejszych czynów, do których nie zniży się regularna armia.

    Milicja Obywatelska
    Ochotnicze oddziały obywatelskie stanowiące siły trzeciej kategorii, głównie sprawdzające się w roli jednostek porządkowych i wspomagających oddziały frontowe.

    Rezerwiści
    Jednostki po zasadniczej służbie wojskowej, które zostały przeniesione do rezerwy i zwolnione z czynnej służby, jednak wciąż pamiętające szkolenie i gotowe stosunkowo szybko się zmobilizować na nagłe potrzeby państwa.

    Siły Garnizonowe
    Oddziały o znikomej wartości bojowej, składające się przede wszystkich z osób o najniższej kategorii wojskowej dopuszczającej je do czynnej służby. Sprawdzają się jako siły porządkowe i zabezpieczające i ważne instalacje cywilne oraz wojskowe.

    WOJSKA PANCERNE

    Pancmobil
    Pojazd na bazie ciężkiej ciężarówki pozbawiony elementów typowych dla służby cywilnej, wzmocniony płytami pancernymi i lekką bronią. Praktycznie niewymagający załogi o specjalnym przeszkoleniu.

    Transportiewku-J1
    Pojazd służący głównie szybkiemu przerzucaniu wojska z miejsca na miejsce, wyposażony tylko w lekką broń pokładową i małokalibrową armatę do samoobrony.

    Wodoziemiec
    Specjalna konstrukcja transportera opancerzonego, która jest w stanie pokonać wodne przeszkody terenowe zwyczajnie płynąc po lustrze. Posiada małokalibrową armatę do samoobrony.

    Samochody
    Małe samochody, przede wszystkim terenowe, do spełniania roli rozpoznawczej i wozów gońców, a także prywatnych pojazdów oficerów polowych.

    Motocykle
    Pojazdy typowo rozpoznawcze i dla gońców, kompletnie pozbawione broni i opancerzenia.

    Lekkie Motocykle
    Maksymalnie odchudzone maszyny, służące do natychmiastowego przerzucania sił na dalekie odległości. Mają bardzo duży zasięg, spory bak i mało palący silnik, doskonale nadający się do tej roli. Wyposażony w przyczepkę.

    Ciężarówki Lekkie
    Wojskowe ciężarówki o specjalnej konstrukcji, mogące spełniać wielorakie zadania, od transportu zaopatrzenia do przerzucania wojsk.

    Ciężarówki Ciężkie
    Wojskowa ciężarówka o wzmocnionej ramie przeznaczona do trudnego terenu. Posiada także specjalnej konstrukcji wysokoprężny silnik, który po założeniu chrapy, jest w stanie pokonać płytsze zbiorniki wodne, a siła wylotowa gazów spalinowych jest na tyle duża, że kolektor wylotowy nie jest zalewany.

    Ciężarówki Górskie
    Odchudzone wersje Ciężarówek Lekkich, dostosowane do warunków górskich, ze stałym hydraulicznym napędem 4x4, mocniejszym silnikiem i brakiem wyposażenia, które nie jest uznane za niezbędne. Dzięki temu pojazd może pokonać większość trudnych odcinków, a dzięki zwiększonemu zasięgu, na większe odległości przerzucać siły po drogach prostych.

    JUGO-1L
    Lekkie maszyny, głównie służące jako wsparcie grup mobilnych i rozpoznanie cięższych maszyn bojowych.

    JUGO-1SR
    Wielofunkcyjne czołgi średnie, o pochylonym pancerzu i armatohaubicy stosunkowo dużego kalibru. Największą zaletą jest mobilność i stosunkowo wysoka siła ognia.

    JUGO-1CI
    Pancerne kolosy, które mogą przyjąć na siebie wiele ciosów i samemu odpowiedzieć zmasowanym atakiem.

    JUGO-Zapad
    Batalion czołgów średnich i ciężkich, z plutonem niszczycieli czołgów, które są przystosowane do niszczenia typowych maszyn bojowych Aliantów z poprzedniej wojny.

    JUGO-Sever
    Batalion czołgów średnich i ciężkich, z plutonem niszczycieli czołgów, które są przystosowane do niszczenia typowych maszyn bojowych państw Osi z poprzedniej wojny.

    JUGO-Istok
    Batalion czołgów średnich i ciężkich, z plutonem niszczycieli czołgów, które są przystosowane do niszczenia typowych maszyn bojowych państw należących do ZSRR z poprzedniej wojny.

    Ciągniki Artyleryjskie
    Gąsienicowe pojazdy na podwoziu lekkich czołgów służące do transportu wszelkiej maści artylerii.

    JUGO-53
    Pojazdy kołowe specjalnego przeznaczenia dla wojsk zmotoryzowanych i zmechanizowanych. Przydają się przede wszystkim do regionów o niepewnym gruncie, gdyż podwozie jest w stanie wytrzymać sporo eksplozji min i ładunków wybuchowych na zasadzie działania pułapek.

    WZT
    Wozy na podwoziu czołgów średnich, które naprawiają i holują uszkodzone maszyny w warunkach bojowych.

    Ustawiacze Min
    Wozy mające zautomatyzowany proces minowania pól.

    MARYNARKA WOJENNA

    Motorówka Rozpoznawcza
    Malutkie, zwinne jednostki służące do rozpoznania i patrolowania wód przybrzeżnych i śródlądowych. Wyposażone jedynie w lekką broń pokładową i pozbawione pancerza.

    Torpedowce
    Niewielkie okręty wyposażone w wyrzutnię torped, lichy pancerz i lekką broń pokładową służącą do samoobrony.

    Niszczyciel klasy "Lenin"
    Średniej wielkości jednostka wielozadaniowa, o mniejszym zanurzeniu i grubszym pancerzu, przystosowany do wód terytorialnych Jugosławii. Działa okrętowe średniego kalibru służą przede wszystkim do zatapiania mniejszych jednostek i wsparcia ogniowego sojuszniczych dużych okrętów. Posiada także jedną wyrzutnię torped i rakiet.

    Kanonierka typu JUGO-1
    Mała jednostka służąca przede wszystkim do patroli i dozoru wód terytorialnych i instalacji nadbrzeżnych. Na potrzeby Jugosłowiańskiej Marynarki Wojennej jednostka została maksymalnie odchudzona z pancerza i broni pokładowej, z zamontowanym silnikiem o mniejszych osiągach, ale ze stosunkowo dużym działem okrętowym, które może stanowić dobre wsparcie artyleryjskie sił lądowych.

    Fregata klasy "Tito"
    Podstawowy okręt Jugosłowiańskiej Marynarki Wojennej, jednostka średniej wielkości wyposażona w lepszej jakości broń pokładową średniego kalibru i stosunkowo gruby pancerz. Okręty tej klasy, poza typowymi rolami na wodach terytorialnych, z powodzeniem mogą stanowić trzon operacji wojennych. Posiada także dwie rakiet.

    Krążownik lekki klasy "Marks"
    Duży okręt z wielkokalibrowymi działami okrętowymi, jednak w mniejszej liczbie i przy cieńszym pancerzu, niż by wskazywała na to typowa konstrukcja. Krążownik ten przy projektowaniu zakładał przede wszystkim dość szybkie przemieszczanie się wzdłuż brzegu, przy wysokiej sile ognia i wymanewrowywaniu przeciwnika. Posiada także jedną wyrzutnię torped i rakiet.

    Krążownik ciężki klasy "Trocki"
    Okręt z o wiele grubszym pancerzem, niż wskazuje na to klasa, posiada dziesięć wielkokalibrowych dział w pięciu wieżach, do tego kolejne dziesięć dział o małym kalibrze i dodatkową broń pokładową. Stanowi głównie wsparcie ogniowe dla lżejszych jednostek operujących na wodach terytorialnych Jugosławii i wsparcie artyleryjskie sił lądowych. Posiada także po dwie wyrzutnie torped i rakiet.

    Tendery dla wodnosamolotów klasy "Budionny"
    Mała i stosunkowa lekka jednostka służąca za platformę startową dla wodnosamolotów, patrolujących głównie wody terytorialne i nadbrzeże. Posiada stosunkowo cienki pancerz i lekką broń pokładową do samoobrony. Jednostka w obecnej chwili jest już mocno przestarzała, ale nadal eksploatowana, przez swą taniość i prostotę.

    Pancernik klasy "Tuchaczewski"
    Jednostka typowo pełnomorska, zbudowana w taki sposób, że Adriatyk jest zbyt mały, i okręt stanowi łatwy łup dla wroga. Posiada zbyt gruby pancerz i kilkanaście dział wielkokalibrowych. Konstruktorzy ewidentnie przesadzili przy projekcie, i jest to jednostka obecnie produkowana raczej na eksport, niż do użytku Marynarki.

    Pancernik klasy "Woroszyłow"
    Jednostka stosunkowo mniejsza, o mniejszej wyporności, słabszym uzbrojeniu i cieńszym pancerzu, niż swój typowy odpowiednik. Została jednak tak stworzona, by lepiej operować na Adriatyku i być główną siłą napędową wojny morskiej.

    Lotniskowiec klasy "Kotor"
    Lotniskowiec zaprojektowany tak, by można było bez problemu wykorzystywać go do przewozu samolotów sił lądowych bez modyfikacji. Przez to jest trochę większy, jednak zamontowano na nim, poza bronią typowo przeciwlotniczą, kilka dział małokalibrowych, do samoobrony.

    Okręt podwodny klasy "Jegorow"
    Typ mniejszych okrętów o zwiększonym zasięgu i możliwości dłuższego przebywania pod wodą. Posiada także wyrzutnię rakiet, jednak musi się wpierw wynurzyć.

    Nossenje J-1
    Jednostka transportowa, przeznaczona do przewozu zaopatrzenia dla armii, wojsk oraz ciężkiego sprzętu.

    Nossenje J-2
    Mniejszy transportowiec, który można wykorzystać do desantu bezpośrednio na plażę. Małe zanurzenie, stosunkowo mocny silnik i płaskie dno pozwala na przewóz jednego pojazdu i kilku żołnierzy lub kilkudziesięciu osób.

    LOTNICTWO

    Lowak
    Mała i zwarta konstrukcja zapewnia wysokie osiągi, do tego jest trudnym celem do trafienia, a piloci przechodzą przede wszystkim szkolenie wymanewrowania wroga. Posiada dwa CKM’y w dziobie i kolejne dwa w skrzydłach. Jest przystosowany do walk nad lądem i wodą, bez problemu ląduje na lotniskowcach klasy “Kotor”.

    Presretanje
    Samoloty przeznaczone przede wszystkim do bezpośredniego wsparcia sił naziemnych, czy to przez koordynowanie ataków, niszczenie wskazanych celów i ogólne wsparcie. Mogą także z powodzeniem przechwytywać maszyny wroga, jednak słabo się sprawdzają w roli myśliwców, bez problemu ląduje na lotniskowcach klasy “Kotor”.

    Ronjenje
    Bombowce o stosunkowo lekkiej konstrukcji, wznoszące się na wysoki pułap i niszczące cele strategiczne, taktyczne czy pełniące rolę wsparcia sił naziemnych. Posiadają zamontowane trąby jerychońskie, wzorem Ju-87, by działać destrukcyjnie na morale wroga, bez problemu ląduje na lotniskowcach klasy “Kotor”.

    Taktika-49
    Jednostki średniej wielkości, z dobrej klasy pancerzem i uzbrojeniem w wieżyczkach, służącym do samoobrony. Atakuje przede wszystkim nieruchome cele naziemne, jednak może spełniać też rolę bombowca morskiego i samolotu wsparcia bezpośredniego, zrzucając ładunek na wroga, jednak istnieje duże ryzyko przyjacielskiego ognia.

    Strategija-52
    Duża maszyna o przyzwoitym opancerzeniu, zasięgu i uzbrojeniu obronnym. Wznosi się na bardzo wysoki pułap i przeprowadza nalot dywanowy. Przez swą ociężałość i rozmiar nie nadaje się do wsparcia sił naziemnych i bombardowania nurkowego, wymaga także osłony.

    More-199
    Jednostka przystosowana przede wszystkim do lotów morskich, posiada pływak, dzięki któremu może lądować na wodzie lub tenderze. Może atakować zarówno cele morskie jak i nabrzeżne, lub bezpośrednio wspierać siły lądowe.

    More-202
    Jedyna maszyna stworzona z myślą o lotniskowcach “Kotor”, przenosi na pokładzie kilka torped do rażenia wrogich jednostek nawodnych. Do niczego więcej się nie nadaje, toteż zadbano o pancerz kosztem zasięgiem i uzbrojeniem.

    Apostołski-1
    Samolot transportowy, mogący zarówno przewozić zaopatrzenie i lekkie maszyny, jak i sporą liczbę żołnierzy. Otwierany tył luku w postaci klapy zapewnia łatwy załadunek, jak i możliwość skoków spadochronowych sił specjalnych.

    Dimić-1A
    Śmigłowiec bojowy przeznaczony do bezpośredniego wspierania sił naziemnych, ma dwie spore wyrzutnię niekierowanych rakiet małokalibrowych i potężne działko szatkujące siłę żywą wroga.

    Dimić-1T
    Śmigłowiec transportowy przeznaczony dla sił kawalerii powietrznodesantowej. Maszyna została maksymalnie odchudzona, na przykład pozbawiając ją drzwi bocznych, by zapewnić ładowność dla żołnierzy i pancerz wytrzymujący ostrzał większości broni ręcznej. Posiada jeden CKM do samoobrony i bezpośredniego wsparcia żołnierzy w ramach działań osłonowych.

    ARTYLERIA

    Artyleria garnizonowa
    Ciężkie armatohaubice stacjonarne przeznaczone do zabezpieczania obszarów garnizonowania armii.

    Artyleria polowa
    Armatohaubice przystosowane zarówno do przeciwpancernego ognia bezpośredniego, jak i stromotorowego ostrzału amunicją odłamkową.

    Moździerze
    Granatniki stacjonarne przeznaczone do stromotorowego rażenia siły żywej wroga. Małe rozmiary i lekka konstrukcja zapewnia przyzwoitą siłę ognia piechurom pozbawionym dostępu do wielkokalibrowego wsparcia.

    Artyleria przeciwlotnicza
    Bateria małokalibrowych sprzężonych szybkostrzelnych działek i dział o dużym kalibrze strzelającą amunicją wybuchową.

    Artyleria samobieżna Minić
    Pojazdy na podwoziu czołgów ciężkich pozbawione wieży z zamontowanymi wielkokalibrowymi działami w pancerzu, przede wszystkim przeznaczona do bezpośredniego ostrzału umocnień przeciwnika, wspieraniu piechoty czy ewentualnego spełniania roli niszczycieli czołgów.

    Artyleria Samobieżna Milošević
    Pojazdy na podwoziu czołgów średnich pozbawione wierzy, mające zamontowaną haubicę w tylnej części pojazdu z odciętym pancerzem tylnym. Prowadzi ogień stromotorowy, przede wszystkim do rażenia siły żywej przeciwnika i niszczenia umocnień.

    Artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    Zbudowana na podwoziu czołgu średniego wystrzeliwuje do dwóch rakiet ziemia-powietrze samonaprowadzające się ciepłem z silników maszyn latających.

    Artyleria przeciwpancerna
    Zbudowane na podwoziu czołgów lekkich niszczyciele czołgów posiadają działo9 o sporym kalibrze i specjalną amunicję do niszczenia maszyn opancerzonych wroga.

    Artyleria rakietowa Petrović
    Zbudowana na podwoziu Ciężarówki Ciężkiej ma zamiast paki zamontowane rury od wyrzutni kilkunastu małokalibrowych niekierowanych rakiet.

    Artyleria rakietowa Pijade
    Zbudowana na podwoziu Ciężarówki Ciężkiej ma zamiast paki zamontowane rury od wyrzutni kilku kierowanych rakiet średniego kalibru.

    Artyleria nabrzeżna
    Stacjonarne armatohaubice stworzone do zwalczania okrętów wroga znajdujących się na wodach terytorialnych kraju.

    INNE

    Wywiad
    Wszelkiej maści specjaliści od zdobywania informacji o poczynaniach innych państw, od ludzi przechwytujących i rozszyfrowujących meldunki, po agentów działających w terenie.

    Kontrwywiad
    Siły specjalne odpowiedzialne za wyłapywanie agentów wroga działających w granicach państwa.

    Ochrona ABC
    Osobista ochrona przeciw broni ABC dla każdego z żołnierzy, którzy będą walczyć w takich warunkach.

    BROŃ MASOWEGO RAŻENIA

    Gaz musztardowy
    Śmiercionośna chmura gazu wypalająca oczy i płuca, skutecznie rażąca nieosłoniętą siłę żywą wroga, jak i sprzymierzoną, gdy pogoda nie sprzyja.

    Wąglik
    Podstępny, cichy zabójca, który może zostać dostarczony pocztą, w kopercie z listem. Zabija szybko i bez śladów, bez większych podejrzeń.

    BUDYNKI

    Schron tip Gradański-1
    Typowy schron obrony cywilnej odporny na bezpośredni ostrzał broni ręcznej, małokalibrowej, średniokalibrowej i bezpośrednie uderzenie bomby lotniczej średniej wagi. Posiada filtry powietrza.

    Schron tip Gradański -2
    Typowy schron obrony cywilnej odporny na bezpośredni ostrzał broni ręcznej, małokalibrowej, średniokalibrowej, wielkokalibrowej i bezpośrednie uderzenie bomby lotniczej dużej wagi. Posiada filtry powietrza.

    Schron tip Gradański -3
    Typowy schron obrony cywilnej odporny na bezpośredni ostrzał broni ręcznej, małokalibrowej, średniokalibrowej, wielkokalibrowej, potężnej artylerii okrętowej i bezpośrednie uderzenie bomby lotniczej dużej wagi. Posiada filtry powietrza.

    Schron tip Gradański -4
    Typowy schron obrony cywilnej odporny na bezpośredni ostrzał broni ręcznej, małokalibrowej, średniokalibrowej, wielkokalibrowej, potężnej artylerii okrętowej i bezpośrednie uderzenie bomby lotniczej dużej wagi. Do tego wytrzyma pośrednie trafienie głowicą atomową. Posiada filtry powietrza.

    Schron tip Gradański -5
    Typowy schron obrony cywilnej odporny na bezpośredni ostrzał broni ręcznej, małokalibrowej, średniokalibrowej, wielkokalibrowej, potężnej artylerii okrętowej i bezpośrednie uderzenie bomby lotniczej dużej wagi. Do tego wytrzyma bezpośrednie trafienie głowicą atomową. Posiada filtry powietrza.

    Fabryka dóbr cywilnych
    Wszelkiej maści linie produkcyjne potrzebne do zaspokojenia zarówno podstawowych potrzeb, jak i wyrafinowanych kaprysów obywateli.

    Fabryka wojskowa
    Instalacja produkujące praktycznie wszystkie części do zaopatrzenia wojskowego, od przekucia sztab stali w blachy i robienie odlewów na śruby, po skręcanie wozów bojowych.

    Bunkier tip Sklonisśte-1
    Schron obrony lądowej, odporny na broń ręczną i małokalibrową. Posiada otwory strzelnicze dla załogi, filtry oraz zamontowany na stałe CKM.

    Bunkier tip Sklonisśte-2
    Schron obrony lądowej, odporny na broń ręczną, małokalibrową, ostrzał ze średnich kalibrów odłamowo-burzących i przeciwpancernych. Posiada otwory strzelnicze dla załogi, filtry oraz zamontowane na stałe dwa CKM’y.

    Bunkier tip Sklonisśte-3
    Schron obrony lądowej, odporny na broń ręczną, małokalibrową, średniokalibrową i wielkokalibrową. Posiada otwory strzelnicze dla załogi, filtry oraz zamontowane na stałe trzy CKM’y i obrotową betonową kopułę z działkiem małokalibrowym.

    Schron tip Sklonisśte-4
    Schron obrony lądowej, odporny na broń ręczną, małokalibrową, średniokalibrową i wielkokalibrową. Posiada otwory strzelnicze dla załogi, filtry oraz zamontowane na stałe trzy CKM’y i obrotową betonową kopułę z działkiem małokalibrowym.

    Schron tip Sklonisśte-5
    Schron obrony lądowej, odporny na broń ręczną, małokalibrową, średniokalibrową i wielkokalibrową oraz potężne działa okrętowe i garnizonowe. Posiada otwory strzelnicze dla załogi, filtry oraz zamontowane na stałe cztery CKM’y i obrotową betonową kopułę z działem średniego kalibru.

    Schron tip Sklonisśte-6
    Schron obrony lądowej, odporny na broń ręczną, małokalibrową, średniokalibrową i wielkokalibrową oraz potężne działa okrętowe i garnizonowe. Struktura wytrzyma także pośrednie trafienie głowicą atomową. Posiada otwory strzelnicze dla załogi, filtry oraz zamontowane na stałe cztery CKM’y i obrotową betonową kopułę z działem średniego kalibru.

    Schron tip Sklonisśte-7
    Schron obrony lądowej, odporny na broń ręczną, małokalibrową, średniokalibrową i wielkokalibrową oraz potężne działa okrętowe i garnizonowe. Struktura wytrzyma także bezpośrednie trafienie głowicą atomową. Posiada otwory strzelnicze dla załogi, filtry oraz zamontowane na stałe cztery CKM’y i obrotową betonową kopułę z działem średniego kalibru.

    Baza Fłota-1
    Typowa baza przeładunkowa, zapełniona dokami do zaopatrzenia jednostek wodnych w niezbędne wyposażenie.

    Baza Fłota-2
    Baza przeładunkowa oraz zaopatrzeniowa, posiadająca podstawowe wyposażenie pozwalające marynarzom zejść na ląd i odpocząć pomiędzy nowymi zadaniami.

    Baza Fłota-3
    Baza przeładunkowa oraz zaopatrzeniowa, posiadająca luksusowe wyposażenie pozwalające marynarzom zejść na ląd i odpocząć pomiędzy nowymi zadaniami.

    Baza Fłota-4
    Baza przeładunkowa oraz zaopatrzeniowa, posiadająca luksusowe wyposażenie pozwalające marynarzom zejść na ląd i odpocząć pomiędzy nowymi zadaniami. Oferuje także suchy dok do kompleksowych napraw jednostek.

    Stocznia tip Brod-1
    Mała stocznia zapewniająca suchy dok do produkcji i napraw jednostek małych i lekkich.

    Stocznia tip Brod-2
    Mała stocznia zapewniająca suchy dok do produkcji i napraw jednostek małych, lekkich i średnich.

    Stocznia tip Brod-3
    Średnia stocznia zapewniająca suchy dok do produkcji i napraw jednostek małych, lekkich, średnich i ciężkich.

    Stocznia tip Brod-4
    Duża stocznia zapewniająca suchy dok do produkcji i napraw jednostek małych, lekkich, średnich, ciężkich i dużych.

    Stocznia tip Brod-5
    Ogromna stocznia zapewniająca suchy dok do produkcji i napraw jednostek małych, lekkich, średnich, ciężkich, dużych i superciężkich. Wykwalifikowana załoga przyśpiesza budowę i naprawę jednostek.

    Lotnisko polowe
    Trawa na w miarę płaskim terenie pozwala poruszać się małym i zwinnym jednostkom, a do budowy wystarczy trochę ładunków wybuchowych, siekier i łopat.

    Lotnisko utwardzone
    Zapewnia obsługę maszyn lekkich, małych i średnich, a także zaopatrzenie ich, miejsce wypoczynkowe dla pilotów i naprawę jednostek.

    Lotnisko lane
    Betonowe pasy obsłużą maszyny lekkie, małe, średnie, duże, ciężkie a także zaopatrzenie ich, luksusowe miejsce wypoczynkowe dla pilotów i kompleksową naprawę jednostek.

    Kopalnia
    Bita od matrycy modułowa kopalnia, która małymi nakładami środków może zostać przekształcona w każdą, jaka jest potrzebna na danym terenie.

    Rafineria Ulje-1
    Rafineria przekształcająca ropę naftową w paliwa na potrzeby armii i rynku cywilnego.

    Rafineria Ulje-1A
    Rafineria korzystająca z odpadów rafinerii typu Ulje-1 i do cna wykorzystująca wszystko, co się da, tworząc oleje, smary i wszelkie inne tego typu rzeczy.

    Rafineria Ulje-2
    Rafineria przekształcająca gaz łupkowy w paliwo na rynek cywilny.

    Radar tip Prizor-1
    Radar małego zasięgu, działający do kilkunastu kilometrów, jednak bardzo precyzyjny, wyłapujący wszystkie małe obiekty, w tym większość rakiet dalekiego zasięgu.

    Radar tip Prizor-2
    Radar średniego zasięgu, działający do kilkudziesięciu kilometrów, dość precyzyjny, wyłapujący większość małych obiektów.

    Radar tip Prizor-3
    Radar dużego zasięgu, działający do ponad stu kilometrów, średnio precyzyjny, wyłapujący większość średnich obiektów.

    Radar tip Prizor-4
    Radar dalekiego zasięgu, działający do setek kilometrów, mało precyzyjny, wyłapujący większość dużych obiektów.

    Obóz karny Zatvor-Smrt
    Obóz dla przeciwników politycznych, niewygodnych osób i wysoko postawionych żołnierzy wroga. Zajmuje się przede wszystkim eksterminacją znajdujących się tam osób, poprzez ciężką lub niebezpieczną pracę, by nie narażać wartościowych obywateli na zagrożenia.


  • Żelazne Koryto

    Iran

    Piechota
    Irańska Żandarmeria Rządowa
    Najbardziej prestiżowa jednostka w siłach zbrojnych Iranu. Powstała we współpracy z doradcami wojskowymi z najlepszych armii świata. Jednostka posiada własną akademię wojskową i w ogóle jest świetnie zdyscyplinowana i ma wysokie morale.

    Piechota
    Podstawa irańskiej armii. Mięso armatnie z karabinem wyszkolone tak, żeby jak najlepiej unikać kul lecących w jego stronę. W każdej jednostce piechoty znajduje się dodatkowo zespół medyków i imam.

    Piechota Górska
    Spełnia te same zadania co zwykła piechota, jednak jest wyszkolona o wiele lepiej i walczy w górach.

    Basij
    Słabo wyszkolona i uzbrojona irańska milicja, służąca bardziej do marnowania amunicji wroga niż do “prawdziwych” działań wojennych. Podczas pokoju świetnie sprawdza się w utrzymywaniu porządku w samym Iranie.

    Jednostki Ekumeniczne
    Jednostki piechoty, złożone z wyznawców religii innych niż islam. W największej części są to irańscy chrześcijanie, chociaż zdarzają się też Żydzi itp. W każdej jednostce oprócz standardowego zespołu medyków znajduje się ksiądz i rabin.

    Korpus Strażników Monarchii Irańskiej
    Silnie zradykalizowane i fanatyczne jednostki służące cesarzowi Iranu. Są okiem w głowie samego cesarza i są jedną z najlepszych jednostek.

    Obronna Liga Kobiet
    Oddziały ochotniczej milicji złożone prawie wyłącznie z kobiet w służbie Iranu.

    Piechota Zmotoryzowana
    Zmotoryzowane oddziały piechoty, o wiele lepiej wyszkolone i wyposażone niż zwkyła.

    Wojska pancerne
    Sheni-Dar
    Lekki, gąsienicowy transporter opancerzony. Uzbrojony tylko w broń osobistą załogi

    Sarir
    Kołowy transporter opancerzony. Uzbrojony w ciężki karabin maszynowy kalibru 14.5 mm.

    Tehran
    Gąsienicowa, opancerzona amfibia-transporter opancerzony. Uzbrojony w jeden ciężki karabin maszynowy kalibru 14.5 mm.

    Falafel
    Irański czołg średni. Posiada piękny, pochylony pancerz i działo 90 mm.

    Tehran-CA
    Opancerzony ciągnik artyleryjski przystosowany do ciągnięcia wszelkiej maści artylerii.

    Quad
    Quady, lekkie pojazdy terenowe służące do rozpoznania.

    Nenyava
    Wielozadaniowa ciężarówka terenowa. Dzięki swej konstrukcji może przewozić prawie wszystko (oprócz czołgów).

    Safir
    Wielozadaniowy lekki pojazd terenowy. Występuje w wielu wersjach, służy zarówno do rozpoznania jak i do transportu wojsk/towarów.

    Aras
    Pojazd zabezpieczenia technicznego, a jednocześnie ustawiacz min. Zbudowany na podwoziu pojazdu Tehran-CA.

    Marynarka wojenna
    Kuter-Motorówka rozpoznawcza klasy “Pahlawi”
    Średniej wielkości zwinny i szybki kuter służący do patrolowania wód i rozpoznania. Uzbrojony jest w dwa CKMy, szperacz i pozbawiony jest poważniejszego pancerza.

    Torpedowce klasy “Falafel-II”
    Niski, szybki i zwinny torpedowiec używany przez Iran. Uzbrojony w lekkie działko i broń przeciwlotniczą.

    Niszczyciele klasy “Dromader”
    Duża, wielozadaniowa jednostka o lekkim pancerzu i małym zanurzeniu. Przystosowana do prowadzenia pościgów i niszczenia mniejszych jednostek przeciwnika.

    Kanonierki klasy “Szach”
    Małe jednostki o małej sile ognia używane do patrolowania wód terytorialnych, a w szczególnych przypadkach nawet wód śródlądowych. Uzbrojona jest w jedno działko z przodu i pozbawiona została prawie całego pancerza.

    Fregaty klasy “Saam”
    Stosunkowo średniej wielkości jednostka, uzbrojona w kilka wyrzutni rakiet przeciwokrętowych, działo kalibru 88 mm oraz 20-milimetrowe działka przeciwlotnicze.

    Krążowniki lekkie klasy “Bayandor”
    Średniej wielkości okręt uzbrojony w wyrzutnię rakiet przeciwlotniczych, działo średniego kalibru, 20-milimetrowe działka przeciwlotnicze i zestaw karabinów maszynowych.

    Krążowniki ciężkie klasy “Tapi”
    Wielki okręt o potężnym opancerzeniu i uzbrojeniu dużego kalibru. Posiada 8 2-działowych baterii artylerii pokładowej. Posiada działa dalekiego zasięgu, przez co może być wsparciem artyleryjskim dla oddziałów na ziemi, a nawet po wylądowaniu na brzegu może być używany jako punkt artyleryjski.

    Tender wodnosamolotów klasy “Persja”
    Średniej wielkości lekka jednostka służąca za okręt-bazę dla torpedowców i wodnosamolotów. Nie posiada prawie w ogóle pancerza a jedynym uzbrojeniem jest kilka karabinów maszynowych pod pokładem.

    Pancernik klasy “Cyrus”
    Stosunkowo duży i dobrze opancerzony pancernik. Posiada 3 baterie dział i dodatkową, lżejszą broń taką jak: lekkie działa, karabiny maszynowe i działka przeciwlotnicze.

    Lotniskowce klasy “Imperial”
    Potężne lotniskowce zaprojektowane raczej po to, aby budzić strach we wrogu niż po to, żeby nimi na poważnie operować, gdyż spalają po prostu czysto szaleńczą ilość paliwa. Uzbrojony jest w baterię działek przeciwlotniczych oraz ciężkie karabiny maszynowe i granatniki do obrony.

    Okręty podwodne klasy “Ghadir”
    Stosunkowo mały okręt podwodny. Przystosowany do dalekich patroli. Uzbrojony w 2 wyrzutnie torped, miny oraz wyrzutnię rakiet.

    Okręty transportowe klasy “Farah”
    Średniej wielkości okręty transportowe przystosowane zarówno do dalekich transportów zaopatrzenia i ciężkiego sprzętu jak i desantowania jednostek na brzeg.

    Samoloty
    DHC-4 Caribo
    Zagraniczny samolot transportowy prostej i niezawodnej konstrukcji. Zapewnia spory zasięg i pułap, jednakowoż małą prędkość maksymalną rzędu 348 km/h.

    Panha Shabaviz
    Irański helikopter transportowy o prostej konstrukcji, którą można naprawić używając butelki irańskiego alkoholu i ziemniaka. Prędkość maksymalna wynosi 250 km/h a zasięg to ok. 450 km.

    Macchi
    Irański myśliwiec uzbrojony w 2 działka automatyczne kalibru 20 mm i dwa lotnicze karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm. Prędkość maksymalna wynosi 650 km/h, zasięg 1000 km a pułap to maksymalnie ok. 10 000 m.

    Hatami
    Irański samolot wsparcia bezpośredniego, konstrukcyjnie oparty na samolocie Hs 129. W porównaniu z pierwowzorem jest jednak lżejszy - bo gorzej opancerzony i ma mocniejsze silniki. Uzbrojony jest w 2 km’y kalibru 7,92 mm i 2 działka kalibru 20 mm, możliwe jest również podwieszenie dodatkowego działka kalibru 30 mm. Prędkość maksymalna wynosi 420 km/h a zasięg to ok. 700 km.

    Bagheri
    Irański bombowiec nurkujący, sprawdzający się także jako samolot torpedowy. Jednomiejscowy, w miarę dobrze opancerzony. Uzbrojony w dwa karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm, zdolny przenosić bomby/torpedy o łącznej masie 500 kg.

    Safavi
    Irański średni bombowiec taktyczny. Jego uzbrojenie stanowi działko kalibru 20 mm oraz maksymalnie 2100 kg bomb. Prędkość maksymalna wynosi 560 km/h a zasięg to 1500 km.

    Mousavi
    Irański bombowiec strategiczny. Jego uzbrojenie stanowiło 6 km’ów kalibru 12,7 mm i 6356 kg bomb. Prędkość maksymalna wynosiła 500 km/h a jego zasięg to 2366 km z maksymalnym obciążeniem.

    Sayyari
    Irański samolot transportowy. Zdolny do przewożenia zarówno kilku ton ładunku jak i lekkich pojazdów i grup żołnierzy.

    Artyleria
    Artyleria Polowa
    Armatohaubice i haubice, świetnie przystosowane do ostrzału celów znajdujących się na średnich odległościach.

    Moździerze
    Lekkie działa przystosowane do ostrzeliwania celów stromotorowo na bliskich i średnich odległościach.

    Artyleria przeciwlotnicza
    Baterie dział używane do zwalczania samolotów i helikopterów, w ostateczności może być użyta także przeciw pojazdom lądowym/wodnym i piechocie wroga.

    Artyleria przeciwpancerna
    Baterie dział używane do zwalczania opancerzonych pojazdów wroga ogniem bezpośrednim.

    Działo samobieżne Dadras
    Działa wbudowane na podwoziu pojazdów opancerzonych, spełniające te same zadania co artyleria polowa ale bardziej mobilne.

    Przeciwlotnicze działo samobieżne Salami
    Samobieżne baterie dział spełniające te same zadania co zwykła artyleria przeciwlotnicza.

    Artyleria rakietowa Ashtari
    Lekka, wieloprowadnicowa wyrzutnia rakiet, przeznaczona do ostrzeliwania celów na średnim i długim dystansie.

    Safir-R
    Wyrzutnia rakiet Ashtari zamontowana na lekkim pojeździe jakim jest Safir - mobilność i siła zniszczenia w jednym.

    Inne
    Wywiad
    Siły specjalne odpowiedzialne za zbieranie informacji o wrogu i akcje wywiadowcze poza granicami naszego kraju.
    Kontrwywiad
    Siły specjalne odpowiedzialne za powstrzymywanie działań wywiadu wroga w naszym kraju.
    Wojska chemiczne
    Oddziały wojska odpowiedzialne za ochronę ludności i innych żołnierzy oraz usuwanie skutków ataków chemicznych i biologicznych.

    Broń masowego rażenia
    Gaz musztardowy
    Środek bojowy potężnie drażniący śluzówki, drogi oddechowe i oczy zaatakowanego. W przypadku dużych dawek śmierć następuje nawet w ciągu 2 minut.

    Budynki
    Schron I-1
    Podstawowy schron dla żołnierzy i ludności cywilnej, zdolny wytrzymać bezpośrednie uderzenie lżejszą bombą, wyposażony w filtry powietrza i własny odpływ wody.
    Fabryka cywilna
    Wszystkie fabryki potrzebne do zaspokajania potrzeb cywili w kraju.
    Fabryka wojskowa
    Fabryki odpowiedzialne za produkcje wyposażenia dla wojska.
    Bunkier I-2
    Standardowy bunkier używany przez wojskowych do obrony danych punktów oporu. Uzbrojony w 2 ckm’y.
    Baza Logistyczna
    Zwykła baza logistyczna, odpowiedzialna za gromadzenie i przeładunek wyposażenia i zaopatrzenia dla oddziałów.
    Morska Baza Logistyczna
    Spełnia te same zadania co zwykła baza logistyczna, ale pracuje dla floty.
    Stocznia
    Stocznia, miejsce w którym konstruowane są okręty wszelkiej maści.
    Lotnisko Polowe
    Doraźne, prowizoryczne lotnisko możliwe do zbudowania praktycznie wszędzie. Mogą na nim operować jednie mniejsze i bardziej zwinne jednostki, które raczej nie wlecą w drzewa przy próbie lądowania
    Lotnisko
    Utwardzone lotnisko z hangarami i kilkoma miejscami do lądowania.
    Kopalnia
    Zwykła kopalnia, odpowiedzialna za zaopatrywanie naszego kraju w podstawowe rudy i materiały.
    Szyb naftowy
    Szyb naftowy, miejsce, gdzie wydobywamy ropę.
    Rafineria
    Duża rafineria, gdzie wydobyta przez nas ropa magicznie zmienia się w paliwa.
    Radar P-0
    Radar bliskiego zasięgu, odpowiedzialny za wykrywanie wszelkich jednostek w odległości kilkudziesięciu kilometrów.
    Radar P-1
    Radar dalekiego zasięgu, odpowiedzialny za wykrywanie wszelkich jednostek w odległości kilkuset kilometrów.
    Radar M-1
    Radar P-1, przerobiony aby mógł działać lepiej w wykrywaniu okrętów.
    Akademia Wojskowa
    Miejsce, gdzie szkoleni są nowi oficerowie dla armii.
    Akademia Morska
    Miejsce, gdzie szkoleni są nowi oficerowie dla floty.
    Akademia Lotnicza
    Miejsce, gdzie szkoleni są nowi oficerowie dla sił powietrznych.



  • Deutsche Bundesrepublik

    WIP

    Piechota

    Heimatshutzens.png
    Heimatschutzen
    Heimatschutzen, inaczej Territorialheer, to (w większości) lekko uzbrojone, średnio wyszkolone jednostki piechoty obronnej. Większość wyposażenia, no nie oszukujmy się, terytorialsów to bronie z czasów drugiej Wojny, czyli głównie karabiny Mauser i STG-44 oraz posiadają także tanie, ręczne (jednorazowe) działka bezodrzutowe, oparte na konstrukcji dawnych Panzerfaustów 60-tek. Główną zaleta jest ich taniość i stosunkowa liczebność oraz mobilność zagwarantowana przez użycie samochodów terenowych, transporterów lub BWP. W skrócie, uniwersalne mięso armatnie.

    WRD_Leichte_Schutzen_lr.png
    Jagerbattalion
    Braki w uderzeniach nadrabia się pierwszą jednostką “podstawową” Bundeswehry, czyli jegrami. W porównaniu do swoich całkowicie zmotoryzowanych/zmechanizowanych przyjaciół z Panzergrenadierów, większość swojej kariery szpeja spędzają na łażeniu tu i tam “z buta” i nie są aż tak do końca dobrze wyszkoleni jak oni. Możliwościami w szturmach natomiast nadrabiają walką z dystansu i możliwością z korzystaniu z cięższego sprzętu bojowego, czyli w skrócie defensywą. Oni mają te same karabiny, co spadochroniarze, a na dokładkę mają MG-3 zamiast przerobionych Gewehrów. Nie to jest najważniejsze, ponieważ ważniejszy jest fakt, że ironicznie (mimo wykorzystywanego sprzętu) są tańsi w boju dla gospodarki RFN niż Panzergrenadierzy. Mogą być transportowani tymi samymi metodami co reszta wojsk lądowych RFN.

    WRD_Mot-Schutzen_lr.png
    Panzergrenadiere
    Druga podstawowa jednostka Bundeswehry, wyspecjalizowana w Blitzkriegu, zdolna wytrzymać natłok sił wroga dzięki dobremu wyszkoleniu oraz uzbrojenia, jakie podstawowo oddziały Panzergrenadierów otrzymują. Wyposażeni są w najnowocześniejsze kbk na świecie HK StG-50 (ze względu na braki, czasami wyposażani są w przeróbki AKM-ów zwane StG-K, przekalibrowane na nabój używany przez Bundeswehrę) oraz wyrzutnie ppanc. Panzerfaust-44 na poziomie sekcji, dając im przewagę we starciach ze średnio-opancerzonymi pojazdami, a co poniektórzy dzierżą także G-47A (tj. przerobione HK 47 w LKM-y). Mogą rzecz jasna być transportowani z użyciem pojazdów z opcją transportowania piechoty. Ciekawym faktem jest to, że grenadierzy pancerni mają także na składzie kombinezon do walk w jakiś napromieniowanych zadupiach.

    WRD_FJB-40_lr.png
    Fallschrimjager/Helikopterjager
    Oba typy jednostek desantu powietrznego stanowią elitę wojsk Bundesrepubliki… i w zasadzie się niewiele różnią… poza oczywiście inną formą lądowania na ziemię w celu dokonywania operacji za liniami wroga. Jednostki powietrznodesantowe są niezwykle, ba, wręcz absurdalnie dobrze wyszkoleni, lecz na swoim wyposażeniu posiadają nadal jare, lecz trochę przestarzałe karabiny HK G-47, które cechują się znacznie lepszym zasięgiem, celnością i siłą ognia niż StG-i wojsk lądowych (no bo strzela to pociskiem karabinowym), a w walkach z pojazdami mogą użyć przydzielanych na poziomie plutonu wyrzutni ppk. PALR Arrow (dla Fallschrimjager), a dla Helikopterjager są przydzielane wyrzutnie rakiet ziemia-powietrze Fliegerfaust-50. Tak samo jak grenadierzy, mają zaszczyt posiadania w swoich plecakach kombinezony NBC.

    Wojska pancerne
    Alternate-History-Vehicles-Griffon-AFV.jpg
    Sch-SPz Grif
    “Gryf” to ciężkoopancerzony BWP, oferujący dobrą ochronę przed zagrożeniami w postaci rakiet oraz kul, lecz ma także możliwość spokojnego podróżowania na skażonych pustkowiach bez obaw, że załoga zginie. Pod innymi względami, jest dość zbalansowany.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maks.- 45 km/h
    -Pancerz- od 75 do 100 mm.
    -Bron główna: Li.K 75 mm
    -Broń dodatkowa: MG-3

    1200px-Schützenpanzer_Lang_HS_30.jpg
    Lt-SPz Lang
    Lang jest lekkim BWP i, po części, uniwersalną platformą uzbrojenia. Jednak skupmy się na “Langu” jako BWP, a jako BWP sprawuje się nawet znośnie, mimo, że jest dość wadliwym sprzętem. Pancerz jest dość akceptowalny, prędkość powala, a działko rozśmiesza.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 52 km/h
    -Pancerz: od 40 do 80 mm
    -Broń główna: HS.185 25 mm

    bw_spz_kurz_hotchkiss-image009.jpg
    SPz 11-2 Kurz
    Lekki wóz rozpoznawczy wojsk Bundeswehry. Kurz jest bardzo dobrą maszyną, znaną wsród pancerniaków z faktu, że potrafi przejechać odległe dystanse bez spalania zatrważających ilości paliwa i niezawodnością. Jest ogólnie nawet spoko konstrukcją.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 58 km/h
    -Pancerz: od 30 do 60 mm
    -Broń główna: HS.800 25 mm

    spic-min.png
    Spahpanzer SP I.C.
    Lekki czołg zwiadowczy oparty na podwoziu Kurza. Działo 90 mm tego skubańca jest w stanie przebić, dzięki użyciu odpowiedniej amunicji, nawet najtwardsze pancerze… oczywiście, jeżeli ktoś tutaj nie kątuje swojego potwora pancernego.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 56 km/h
    -Pancerz: od 30 do 60 mm
    -Broń główna: Mercar 90 mm
    -Broń dodatkowa: MG-3

    FaTTvUJ.jpg
    Eurokampfpanzer
    Czołg zrobionymi wspólnymi siłami francuskich, włoskich i niemieckich inżynierów. Jest niezwykle uniwersalny, bardzo dobrze opancerzony i uzbrojony, a przede wszystkim, dzięki użyciu odpowiedniego silnika, jest niezwykle wydajny przy zużyciu niewielkich ilości paliwa.
    (Czołg dostępny dla Francji, Włoch i RFN)

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 40 km/h
    -Pancerz: od 120 do 160 mm
    -Broń główna: Rheinmetall BK-105/L60 105 mm
    -Broń dodatkowa: 2x MG-3

    Panzer_68_slash_88.jpg
    Schwyzpanzer (KPz-53)
    Czołg średni zaprojektowany dzięki współpracy niemieckich i szwajcarskich inżynierów. Jest on w przeciwieństwie do Europanzera tańszy i łatwiejszy w produkcji, co wynika z potrzeb szwajcarskiej gospodarki na tani, lecz skuteczny czołg. Schwyzpanzer jest ogólnie gorzej opancerzony, ma słabszą armatę, ale za to, spala mniej paliwa i jest łatwiejszy w naprawię i produkcji.
    (Wspólny dla Szwajcarii i RFN)

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 55 km/h
    -Pancerz: od 85 do 105 mm
    -Broń główna: Royal Ordnance L5 85 mm
    -Broń dodatkowa: 2x MG-3

    2ym7hvn.jpg
    Kanonenjagdpanzer
    Jeden z lepszych niszczycieli czołgów zaprojektowany przez firmy zbrojeniowe RFN-u. Wyposażony w długą armatę 105 mm oraz amunicję wyspecjalizowaną stanowi zagrożenie dla wrażych pojazdów pancernych. Jego pancerz nie należy do najlepszych, ale wystarcza na wytrzymanie ostrzału z bardziej tańszych opcji ppanc.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 70 km/h
    -Pancerz: od 75 do 100 mm
    -Broń główna: Rheinmetall BK-105/L50 105 mm
    -Broń dodatkowa: 2 x MG-3

    raketenjagdpanzer_1_by_liam2010_d6ieclp-pre.jpg
    Raketenjagdpanzer
    Dość leciwy Kanonenjagdpanzer, mimo iż potrafi zniszczyć większość pojazdów, to jednak brakuje mu na tyle siły ognia, aby zniszczyć za jednym pociągnięciem spustu czołgi, które są wręcz absurdalnie mocno opancerzone, dlatego więc powstał Raketenjagdpanzer, wóz oparty na podwoziu “Langa”, używający zamiast armaty ciężkie pociski kierowane, zdolne zamienić nawet najcięższe czołgi w kupę złomu.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 53 km/h
    -Pancerz: od 40 do 80 mm
    -Broń główna: 2x PPK Trident
    -Broń dodatkowa: MG-3

    TPz_Fuchs_2achsiger_Prototyp.jpg
    TPZ Fuchs
    Kołowy transporter opancerzony. Co tutaj mogę innego powiedzieć oprócz tego, że jest szybki ? Dzięki jego znakomitym osiągom oraz ogromnej ładowności, służy także jako ciągnik artyleryjski (ZKfW Fuchs), ustawiacz min (MLW Fuchs) (BgW Fuchs) WZT.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 95 km/h
    -Pancerz: 35 mm
    -Broń główna: 2 x MG-3

    Somali_BTR60.jpg
    Spahpanzer-48(t)
    Wykupiony od Czechów przestarzały amfibijny samochód pancerny. Nie jest dobry, ale wystarcza Bundeswehrze. Czesi już z niego nie korzystają, ponieważ to przestarzały złom, więc eksportują go do reszty krajów Europy Środkowej.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 80 km/h
    -Pancerz: 25 mm
    -Broń główna: ZB-K.48 30mm
    -Broń dodatkowa: MG-3

    Kübelwagen-web3.jpg
    Kubelwagen
    Relikt Drugiej Wojny nadal wykorzystywany w Bundeswehrze. Świetnie sprawdza się w roli wozu zwiadowczego.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 60 km/h
    -Pancerz: 6.5 mm



  • Karabinierzy: Jednostka żandarmerii wojskowej. Do ich głównych zadań należy prowadzenie funkcji policyjnych wśród armii włoskiej. Podczas wojny jednakże ich rola to obrona terytoriów Republiki Włoskiej, z dala od linii frontu. Brak im typowego bojowego doświadczenia regularnych wojsk lądowych, jednak wciąż stanowią groźnego przeciwnika dla znajomego im terenu. Uzbrojeni w pistolety maszynowe M1 Thompson (uproszczona konstrukcja, magazyn pudełkowy 30 nabojów), albo też MP-40 (magazynek na 32 naboje),które to zostały w dużych ilościach po okupacji wojsk aliantów oraz wojsk Niemieckich. Posiadają Panzerfausty.

    Piechota Regularna: Główne siły wojskowe do których zadań należy utrzymywanie linii frontu i walka z przeciwnikiem. Uniwersalna i nadająca się do walki w niemal każdym terenie… jak to na piechotę przystało. Również wyposażeni w pistolety maszynowe M1 Thompson, jednak ostatnio następuje ich przejście na postniemieckie STG 44, ale również w granaty zaczepne. Posiadają na swoim wyposażeniu Panzershrecki i Panzerfausty orazamerykańskie Bazooki.

    Alpini: Wyspecjalizowane oddziały piechoty armii Włoskiej do prowadzenia działań wojennych w górach. Specjalne szkolenie, ekwipunek oraz niemal selekcja dostępnych ludzi nadaje tej formacji charakter jednostki elitarnej. Przewaga w przeszkoleniu szybko jednak niknie, kiedy jednostki te zmuszane są do walki na innym terenie niż górskim. Wyposażeni w (zaskoczenie) pistolety maszynowe M1 Thompson jak i STG 44 granaty zaczepne, oraz specjalistyczny sprzęt do walki górskiej. Posiadają na swoim wyposażeniu Panzershrecki i Panzerfausty oraz postamerykańskie Bazooki.

    Mariniristi Jest to, najszybciej mówiąc, piechota stworzona do desantów morskich oraz stworzona do walki na terenach podmokłych. Używaja oni specjalną broń na amunicję z prochem, który nie może zamoknąć. Są oni ubrani w niebieskie stroje, a ich główna siła jest szybkośc ataku i mobilnosć. W każdej druzynie znajduje się 5 Stg44, 1 Thompson, qMP-40 oraz MG-42, jedną wyrzutnię rakiet typu Panzerschreck, a na każda kompanię dodatkowo karabin madzynowy Brena. Nie posiadaja oni szczególnie ciężkich rzeczy poza odpowiednio zmodyfikowanymi pojazdami. Nie lubią walczyć jako zwykła piechota, a zmuszanie ich do walki w górach to samobójstwo.

    Paracadutisti: Włoskie jednostki powietrznodesanowe, które używają postniemieckich hełmów, ale również STG-44 oraz MP-40. Jako broń wsparcia używają MG-42, Bazooki oraz pistolety typu Colt 1911. Są wysoce wyszkoloną piechotą oraz nie wahają się by kogoś zabić. Mimo e zostali stworzeni do desantów, mogą byćuzci jako piechota liniowa.

    Zwiadowcy: Oczy całych brygad. Stanowią szpicę każdej formacji wojskowej, informując o obecności przeciwnika w ich sektorze. Często dla uzyskania mobilności, i możliwości szybkiej zmiany pozycji w przypadku zagrożenia, integruje się do ich oddziałów małe pojazdy terenowe. Wyposażeni w M1 Thompson lub MP-40, granaty zaczepne oraz przyrządy optyczne (czytaj: lornetki).

    Wojska Inżynieryjne: Jednostki odpowiadające za sekcję logistyczna oddziału. Zajmują się tworzeniem przepraw mostowych, dróg, lotnisk polowych, oraz rozbrajaniem pól minowych… lub zaminowywaniem terenów. O ile sami bezpośrednio raczej nie walczą, mogą stanowić różnicę pomiędzy wygraną a porażką, zwłaszcza jeśli mowa o działaniach ofensywnych w nieprzyjaznym terenie. Wyposażeni w M1 Thompson, ewentualnie w Kar 98k lub MP-40 zestawy saperskie a także specjalistyczny sprzęt do tworzenia mostów pontonowych. Czasami też miotacze ognia.

    C-47 Skytrain: Samoloty tego typu cechowała niezawodność, prostota konstrokcji oraz dostosowanie do przewozu ładunków i ludzi sprawiła, że jest to bardzo tania i dobra konstrukcja. Dwa silniki o łącznej mocy 2400 KM zapewniają spory pułap i zasięg, jednak rekompesując się niską prędkością maksymalną (tylko 326 km/h), przelotową (291 km/h) oraz przyzwoitą minimalną, czyli 107 km/h.

    Fiat 666: “Ciężka” 4 kołowa ciężarówka stosowana przez armię włoską przed, podczas, jak i po 2WŚ. Posiadał on możliwość przewozu do 20 pasażerów, lub 6,2 ton ładunku. Stanowił (i zapewne przez jeszcze jakiś czas będzie stanowić) podstawowy środek transportu wojsk włoskich, a także holu artylerii polowej. Napędzany 6 cylindrowym silnikiem diesla, o mocy 110 KM, powinien spełniać swe zadania zarówno na nadmorskich równinach Italii, jak i górskich alpach.

    Fiat 665NM protetto: Opancerzona wersja “rozwojowa” Fiata 666, pełniąca rolę APC. 4 kołowiec z 6 cylindrowym silnikiem diesla tracił wiele ze swych osiągów, kosztem zwiększonej przeżywalności i możliwości transportu 20 żołnierzy bezpośrednio na pole bitwy… zakładając że wróg nie posiada broni przeciwpancernej, lub ciężkiej broni maszynowej, lub każdej innej broni mogącej przebić blachę 7,5mm. Cieszył się jednak uznaniem podczas zwalczania wojsk partyzanckich.

    Fiat 664CW Aeronautica - jest to, najprościej rzecz ujmując, samobieżna bateria przeciwlotnicza na podwozii Fiata 665. Podarowano jej mocniejszy silnik wprost wyjęty z Greyhounda, a zamiast miejs siedzących posiada podwójne działo boforsa kalibru 40 mm. Próbowano założyć działo 88, jednak okazało się za ciężkie dla podwozia.

    M8 Greyhound: 6 kołowy wóz opancerzony produkowany przez Forda. Pancerz grubości od 9 do nawet 25mm zapewniał dostateczną przeżywalność, zaś 37mm działo M6 siłę ognia konieczną do nawiązania walki z faszystowskimi lekkimi czołgami. I o ile wojna dobiegła końca, wiele z tych wozów znalazło się w rękach państw europy zachodniej - w tym i Włoch. Może ciagnąc działa.

    Sd.Kfz.234/4 Puma: Jest to 8-kołowy ciężki pijazd o pancerzu grubości od 8 do nawet 30 mm zapewniał przyzwoitą osłonę, a działo kalibru 75 o zapasie amunocji 25 szt. nie jeat rewelacyjne na dłuższą metę, jednak należy pamiętać, że to samo działo zamontowano w Panterze. Pojazd po drogach radzi sobie lepiej od alianckich odpowiedników (90 km/h), a na bezdrożach radzi sobie niezgorzej od gąsiennicowych (30-45km/h). Zasięg po drogach wynosii 1000 km, a w terenie 600 kilometrów, co spraeia, że jest to idealny pojazd do rajdów. Potężny silnik Tatra 103 o mocy 210 KM pozwala na to.

    M24 Chaffee: Lekki czołg później 2WŚ. Pancerz 15-38mm, działo 75mm M6, karabiny Browning w wieżyczce i kadłubie pojazdu, oraz silnik o mocy 220KM czynił z niego zacnego adwersarza. I o ile wygląda na to że wraz z nadejściem nowych rodzajów broni p-panc era czołgów lekkich dobiegła końca, Armia włoska potrzebuje lekkiego czołgu zdolnego do przemieszczania się po trudnym górskim terenie swego kraju.

    M26 Pershing: Czołg średni lub ciężki (zależy czy pytamy amerykanów, czy resztę świata) armii USA. Pancerz wynoszący do 102mm oraz armata 90mm M3 czynić mogły by z niego godnego przeciwnika, gdyby nie jego ogólna w trudnym terenie. Mimo tego wciąż jest to potężny pojazd mogący zapewniać wsparcie ogniowe piechocie, będąc jednocześnie opancerzonym na tyle wystarczająco, by większość czołgów wroga nie mogła przebić jego pancerza. Armia włoska otrzymała kilka z tych pojazdów, implementując je w swych dywizjach zmechanizowanych.

    Panzerkampfwagen VI “Tiger”: Chyba nie należy przedstawiać tego postrachu pól bitew, gdzie jedna taka maszyna potrafiła zatrzymać postęp całych armii alianich na kilka dni (albo dopóki nie ściągnęli lotnictwa), a legendarne działo kalibru 88 milimetrów pancerz T-34 traktowało jako rozgrzewkę przed sparingiem z IS-ami. Po wojnie ocalałe egzemplarze z tymi remontowanymi zostały przywrócone do służby czynnej.

    FaTTvUJ.jpg
    Eurokampfpanzer
    Czołg zrobionymi wspólnymi siłami francuskich, włoskich i niemieckich inżynierów. Jest niezwykle uniwersalny, bardzo dobrze opancerzony i uzbrojony, a przede wszystkim, dzięki użyciu odpowiedniego silnika, jest niezwykle wydajny przy zużyciu niewielkich ilości paliwa.
    (Czołg dostępny dla Francji, Włoch i RFN)

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 40 km/h
    -Pancerz: od 120 do 160 mm
    -Broń główna: Rheinmetall BK-105/L60 105 mm

    -Broń dodatkowa: 2x MG-3

    Panzerkampfwagen V “Panter” auf G
    Tego pojazdu chyba też nie trzeba przedstawiać. Pojazd jest uzbrojony w armatę p-panc 75 mm, a pancerz, mimo cieńszego od Tygrysa, jest pochylony, co zapewnia lepszą ochronę. Czołg jest też lżejszy oraz szybszy. Po wojnie MG-34 wymieniono ma MG-42, a także dodano powłoke Zimmeritową.

    M2 Browning: Ciężki karabin maszynowy stosowany przez armię USA. Szybkostrzelność wynosząca do 500 pocisków kalibru 12.7 mm. na minutę, cieszył się dość dobrą renomą podczas II WŚ… zdecydowanie lepszą niż włoski odpowiednik Berda 37. Na uzbrojeniu armii włoskiej znalazła się po zakończeniu wojny jako zamiennik dla poprzednich włoskich karabinów.

    Maschinengewehr 42: Nazywna również “Piłą hitlea” ze względu na szybkostrzelnośc 1200 pocisków na minutę ognia oraz naddźwiękowej prędkości pocisków kalibru 7,92 milimetra dosłownie sprawiającą, że ludzie byli dzieleni na pół przy ostrzale, cieszył się ponurą opinią u kogokolwiek, kto był po stronie wylotu lufy, gdy zaczynała grać. Groźna na około 2-3 kilometry wielokrotnie sprawiało, że potrzeba było snajpera albo oddziałów pancernych by unieszkodliwić jedno gniazdo.

    Mortaio da 81/14 M35: Produkowany we Włoszech moździerz piechoty. Kaliber 81mm, waga całego zestawu wynosząca ok. 60kg oraz zasięg ostrzału do 4km (przy stosowaniu pocisków lekkich o masie 3kg) czyniły z niej broń wyjątkowo udaną, i to nie tylko jak na włoskie standardy.

    M7 Priest: Amerykańska gąsienicowa haubica samobieżna w działo M1A2 105mm oraz karabin maszynowy Brwoning. M7 było wytwarzane w ogromnych ilościach i do końca wojny powstało ponad 3500 sztuk, wraz z nowszymi wariantami.

    Sherman Calioppe: Najszybciej rzecz ujmując, jest to Sherman, który na wieży dpstał zamontowaną eyrzutnię rakiet niekierowanych w ilości 60 sztuk. Armia włoska używa obecnie modelu T34E2, w którym zwiększono kaliber z 4,6 cala do 7,2 cala. Wyrzitnia zawiera 60 rakiet.
    M114 155 mm: Kolejny amerykański sprzęt na liście uzbrojenia Republiki Włoskiej po zakończeniu 2WŚ. M114 jest średnią haubicą o masie 6 ton, mogącą prowadzić ostrzał na odległość około 15 km. W przeciwieństwie do dział samobieżnych nie jest na tyle mobilna i wymaga osobnego wozu holującego.

    QF17-pdr: Wyjątkowo jest to brytyjskie, nie amerykańskie działo które znalazło się na uzbrojeniu włoskim również po zakończeniu wojny. QF17 to 76.2mm armata przeciwpancerna produkowana w 1942 roku o efektywnym zasięgu 1.5km. Broń ta powstałą głównie jako kontra przeciw czołgom Tygrys i uznawany został za jedną z najefektywniejszych broni tego okresu, jednak i broń pancerna szybko się zmienia - prymat tego działa dobiegł więc kresu, i może nie podołać w walce z nowoczesnymi czołgami podstawowymi.

    Bofors 40 mm: Szwedzka armata Bofors należała do najbardziej ikonicznych broni 2 Wojny Światowej. Używana przez wszystkie strony konfliktu, na wszystkich frontach, służąc zarówno na lądzie, jak i w marynarkach wojennych. O ile możliwość do ostrzeliwania celów na wysokości do 4 km wydaje się wystarczająca do realów 2WŚ, nadchodząca era samolotów odrzutowych i bombowców latających na ogromnych wysokościach sprawia, iż wkrótce może być to kolejny relikt starych czasów… Nadal jest jednak zabójczy i efektywny.

    Flakkannone 88/L56
    Nikomu chyba nie trzeba przedstawiać tego działa przeciwlotniczego, które zostało zamontowane w czołgu typu “Tygrys”, jego następcy “Tygrysa Królewskiego” oraz w wielu batalionach p-panc. W przeciwieństwie do większości armat p-panc, ta została wykonana do niszczenia celów powietrznych, a potencjał przeciwpancerny został zauważony przez wtedy pułkownika Erwina Rommla. Alianci dopiero pod koniec wojny dostali armatę 17-funtową, zdolną do pod9bnych zniszczeń. Fakt, armata jest kawałem drania, ale odpowiednio użyta może zatrzymać cała ofensywę. Znana jest opowieść, że podczas 1 botwy o Monte Cassino Amerykańska dyeizja pancerna ruszyła, by je zdobyć. Za zakrętem znalazła sie jedna 88, która powstrzymywala ofesywę przez kilka godzin, dopóki nie skończyła się jej amunicja. Oczywiście jesto to konstrukcja toporna i pitrzeba osobnego pijazdu do jej przenoszenia.

    L-5 Sentinel: Samolot zwiadowczy amerykańskiej produkcji napędzany 6 cylindrowym silnikiem o mocy 190KM. Posiadał zasięg 600 km, prędkość maksymalną ok. 300 km/h i dzięki niewielkim rozmiarom świetnie spełniał swą rolę. Część z tych egzemplarzy służy teraz we Włoskich siłach powietrznych i pełni identyczną funkcję. Do oczywistych należy fakt iż samoloty te nie posiadają uzbrojenia.

    P-51D Mustang: Jednopłatowy, jednosilnikowy myśliwiec przewagi powietrznej amerykańskiej produkcji. Model 51D wyposażony był w 6 karabinów 12.7mm, oraz węzły uzbrojenia zapewniające możliwość podczepienia 2 bomb 1000lb, albo 10 niekierowanych rakiet lub 6 wyrzutni typu bazooka. Samolot osiągał do 700km/h na wysokości 7.600 metrów, zaś jego maksymalny pułap wynosił 12km.

    Me 262 Schwalbe: Bez wątpnienia jest to pierwszy drzutowy samolot powstały do warunków bojowych. Należy nadmienić, że ten samolot powoli zastępował sędziwe Fck-190, Me-109 oraz Me-110 w warunkach bojowych. Mksymany ułap wynosił 11400 metrów, prędkość 872 km/h na wyskości 6000 metrów sprawiała, że jest to bardzo groźny przeciwnik. Zecydowano jesdnak zabrać 4 działka alibru 30 milimetrów i zamontować na ic miejsce działka kalibru 20 mm. Zasięg wynosi 1050 kilometrów. Trqają prace nad wersją rozwojową lub następcą.

    Caproni Ca.314: Dwusilnikowy bombowiec taktyczny włoskiej produkcji. Źródło napędu zapewniały 2 silniki Isotta-Fraschini Delta zapewniające łącznie 1100KM i pozwalające maszynie na rozpędzenie się do 400 km/h. Caproni posiada zasięg 1700km, maksymalny pułap 6.5km i może przewozić do 500kg bomb lub torpedę. Uzbrojenie pomocnicze stanowiły 2 karabiny 12.7mm i jeden 7.7mm typu BERDA.

    B-29 “Superfortress”: 4-silnikowy bombowiec strategiczny o łacznej mocy 8800 KM Amerykańskiej produkcji, którzy Ci pozostawili rozbite lub niesprawne maszyny, ale udało się je odtworzyć. Maszyna latała maksymalnie na 9700 metrach przy zasięgu 9000 kilometrów i prędkości maksymalnej 605,5 km/h, częściej używającą jednak 322-402 km/h, pozwalała przenosić normalny: 2268 kg przy zasięgu 5230 km na wysokich pułapach
    maksymalny: 9072 kg na niskich pułapach i przy małym zasięgu, a takze uzbrojony w 8 karabinów maszynowych M2 kalibru 12,7 mm po dwa w dwóch zdalnie sterowanych wieżyczkach górnych i dwóch zdalnie sterowanych wieżyczkach dolnych.
    2 km-y M2 kal. 12,7 mm i 1 działko M2 kalibru 20 mm w wieżyczce ogonowej, sterowane ręcznie.

    B-25 Mitchell W przeciwieństwie do swojego kuzynak, B-29, B-25 jest konstrukcją bomboeca taktycznego, czyli działajacy w rzeczy typu sklady paliwa czy możliwość ataku wojsk nacierajacych wroga. Promień działania madzyny wynosił 2170 km oraz maksymalnie mógł przenieść 2700 kilogramów bomb. 12 karabinów Browninga zapewniało mu jako-taką ochronę przed przeciwnikiem. Prędkośc maksymalna wynosiła 442 km/h, przelotowa 370 km/h, a pułap maksymalny 7600 metrów. Załoga skladala sie z 6 osób, eyposazony w dwa silniki.

    P-47 “Thunderbolt”: Jest to, że tak to ująć, CAS, którego główną siłą jest ciężkie uzbrojenie, rakiety, bomby oraz opancerzenie. Ze względu na niski zasieg zaledwie 850 kilometrów, ale zadowalającą wysokość maksymalną 12,4 kilometra, a także 8 karabinów Browninga 0.5 używa się go jako eskorty bliskiego zasięgu. Zdecydowanie bardziej jednak dołujące są ponad 900 kilogramów bomb i 10 rakiet, zdolne zmiażdżyć większość oporu naziemnego. Prędkość maksymalna wynosi 500 km/h na około 7600 metrach. Nie potrzebuje długiego pasa startowego ani czystego, by wystartować. W służbie armii włoskiej zamontowano trąby jerychońskie przy silniku.

    Kuter “Torpedowy” CRDA 60: Seria Włoskich kutrów torpedowych produkowanych przez włochy na podstawie zdobytych kutrów Jugosławii… które to z kolei były wzorowane na niemieckich Schnellboote. Były one drewnianej konstrukcji i stalowym szkielecie, wyporności 60 ton, zanurzeniu 1.5 metra i napędzane silnikami Asso 1000 W18 o mocy łącznej 3.500KM, zapewniające maksymalną prędkość 35 węzłów. Uzbrojenie stanowią 4 działka przeciwlotnicze 20mm BERDA. “A co z torpedami” - zapytał by nieco bardziej inteligentny czytelnik, który to nie usnął od czytania opisów tychże jednostek? Otóż uzbrojone zostały w bardzo dobre torpedy kalibru 533 milimetry pozostawione na północy przez Niemców. Przystosowane do przenoszania min morskich.

    U-booty typu IXD-2: Zapewnie każdy się zastanawia, co robią U-booty we włoszech, racja? Prawda jest taka, że kilka było składowanych na Terenie Sardynii, którą jakiś gamoń aliancki zapomniał zdobyć. Tam też pozostały bardzo dobre okręty klasy IXD-2, uzbrojone w 4 dziobowe wyrzutnie torped i dwie rufowe (kaliber 533 mm) zabierający 24 torpedy tego typu, działo kalibru 105 milimetrów, a także jedno działo plot kalibru 37 mm i jedno działo p-lot kalibru 20 milimetrów. Prędkość na powierzci wynosi 20 węzłów, pod powierzchnią 7 wezłów. Okręt wyposażono w chrapy. Zasięg maksymalny wynosi 13500 Mm dla powierzchni przy prędkości 10 węzłow i 63 mile morskie dla 4 węzłów pod powierzchnią. Załogę stanowi 57 oficerów i marynarzy. W planach jest wymienienie silników elektrycznych na tych o większej mocy.

    Koroweta klasy Gabbiano: Klasa nowoczesnych (jak na owe włoskie standardy) korowet budowanych w trakcie 2 wojny światowej. Posiadały wyporność 700 ton, zanurzenie 2.5 metra oraz długość 58 metrów. Napędzane dwoma silnikami diesla o mocy 7.000 KM oraz elektrycznym silniku pomocniczym wykorzystywanym podczas polowania na okręty podwodne. Okręt wyposażono w tym celu w hydrofon oraz sonar. Na jego uzbrojenie składało się 7 20mm działek p-lot Berda model 35, 1 armata 100mm oraz 10 miotaczy bomb głębinowych. Po wojnie, zgodnie z warunkami traktatu, usunięto 2 wyrzutnie torped 450mm, poprawiając w ten sposób stabilność okrętu.

    Niszczyciel klasy Soldati: Typ Włoskich niszczycielu budowanych w latach 1936-1942 o wyporności 2500 ton, zanurzeniu 3.5 metra oraz długości 106 metrów. 2 turbiny parowe które czerpały energię z 3 kotłów parowych posiadały moc równą 56.000 KM i pozwalały na osiągnięcie prędkości do 39 węzłów. Do uzbrojenia zaliczało się 4 armaty 120mm, oraz 12 karabinów 13.2mm typu Berda Model 1931, i po usunięciu torped po wojnie - 2 podwójnie sprzężone Berdy da 37mm.

    Krążownik klasy Duca degli Abruzzi Condottieri: Seria 2 okrętów budowanych w latach 1933-1937. Wyporność pełna okrętu wynosiła ok.11.500 ton, zanurzenie 6.1 metra i długość równą 188.7 metrom. Mocy do 2 turbin dostarczało 8 kotłów, dając łączną moc 100.000 KM i pozwalał okrętowi rozpędzić się do 34 węzłów. Powojenne uzbrojenie stanowiło 10 dział 152mm L55 o maksymalnym zasięgu 25 km, 10 przeciwlotniczych armat Škoda K10 100 mm L47, 8 dział da. 37mm L54 Berda oraz 12 działek 20mm Breda Model 35.

    LSI(L/M)/AP-APD

    Barki desantowe – widziane z pokładu okrętu typu APD – formują konwój przed lądowaniem na Wyspie Bougainville’a
    Duże okręty desantowe piechoty (ang.: Landing Ship, Infantry (Large), w skrócie LSI(L)), pod koniec wojny i w okresie powojennym oznaczane jako transportowce uderzeniowe (ang.: Attack Transport, w skrócie AP), miały za zadanie dostarczyć do miejsca lądowania wojska desantowe i służące do lądowania pojazdy amfibijne. W 1941 roku zaadaptowano do tego celu trzy statki pasażerskie Linii Blue Funnel/Glen/Shire – „Glenearn”, „Glengyle” i „Glenroy” – zdolne do przewozu do 1300 żołnierzy oraz 12 barek desantowych LCA (patrz wyżej) i 2 większych LCM (patrz wyżej). Jednostki te charakteryzowały się bardzo silnym uzbrojeniem przeciwlotniczym[11].

    Okręty typu AP to jednostki budowane jako desantowce. Miały 11 500 t wyporności (w serii generałów) lub 12 700 t wyporności (w serii admirałów). Osiągały prędkość 18 węzłów, a ich zasięg wynosił 22 tysiące km[13].

    Średnie okręty desantowe piechoty (ang.: Landing Ship, Medium, w skrócie LSI(M)) – przebudowane ze średniej wielkości statków pasażerskich i frachtowców – w większości belgijskich i holenderskich, które po inwazji niemieckiej schroniły się w portach brytyjskich – przeznaczone były do operacji desantowych na małą skalę, jako że zabierały do 600 ludzi (załoga własna, załogi 6 pojazdów amfibijnych LCA, piechota). Takie jednostki brały udział w rajdzie na Dieppe. Z kolei amerykańskie szybkie transportowce (ang.: High-Speed Transport, w skrócie APD), czyli przebudowane stare, czterokominowe niszczyciele, zabierały do 150 żołnierzy i 4 pojazdy amfibijne, cztery haubice 75 mm i 255 m³ zaopatrzenia. Uczestniczyły głównie w wojnie na Pacyfiku, gdzie – dzięki silnemu uzbrojeniu – były mniej zależne (niż inne jednostki desantowe) od okrętów osłony.

    LST

    Amerykańskie okręty desantowe LST po wyładunku sprzętu bojowego na Nowej Gwinei, 1944 r.
    Okręty desantowe do przewozu czołgów (ang.: Landing Ship, Tank, w skrócie LST) były budowane w wielu typach i odmianach, z których wymienić należy brytyjskie typu Maracaibo i Boxer oraz odmiany Mk 1-3, a także amerykańskie LST(2)[14].

    W roku 1940, w związku z ewakuacją wojsk brytyjskich spod Dunkierki, Winston Churchill zażądał od stoczni budowy jednostek, które będą w stanie przewieźć broń i pojazdy „poprzez plaże w miejsce gdziekolwiek na świecie”**. Tymczasem konstruktorzy natrafili na trudności techniczne, związane ze zbudowaniem jednostki dużej, oceanicznej, ale jednocześnie płaskodennej i z rampą wyładowczą odpowiednio długą, by pojazdy mogły schodzić prosto na brzeg. W pierwszej chwili zwrócili uwagę na trzy tankowce, zbudowane w latach 1936–1937 specjalnie dla płytkich wód Jeziora Maracaibo w Wenezueli, a więc o zanurzeniu zaledwie 3 m. Podczas prac rekonstrukcyjnych okazało się, że okręt typu Maracaibo może zabrać pod pokład 2 LMC (patrz wyżej) lub 20 25-tonowych czołgów i 207 ludzi. Na dziobie umieszczono dwuskrzydłowe wrota, z których wysuwano dwuczęściową rampę o łącznej długości 38 m. Słabym punktem była mała (10 w.) prędkość, przez co Maracaibo nigdy nie wyszły poza fazę prób.

    Znacznie lepsze okazały się jednostki projektu Boxer rozwijające prędkość 17 węzłów i zabierające pod i na pokład 20 średnich lub 13 ciężkich czołgów, bądź 27 ciężarówek z ładunkiem i 193 żołnierzy. Cztery anteny radiowe zapewniały doskonałą łączność i możliwość naprowadzania samolotów na cele, z którego to powodu w 1943 roku przekwalifikowano je do typu LSF (ang.: Landing Ship Fighter-direction).

    Następnym i najbardziej udanym typem był LST(2) produkowany w USA, ale według brytyjskiego projektu. Do końca wojny zbudowano 1077 takich jednostek: wyporność całkowita 2160 t, długość 100 m, szerokość 15,2 m, zanurzenie 0,9/2,9 m. Dwa silniki diesla po 670 kW pozwalały rozwinąć maksymalną prędkość 10,4 w. (co tym razem nikomu już nie przeszkadzało, zmieniła się bowiem cała koncepcja operacji desantowych – nie chodziło już o szybkie wyrzucenie na ląd niewielkiego desantu, a o potężne, wspierane ogniem z morza i osłoną z powietrza akcje morsko-desantowe, gdzie szybkość jednostek dowożących piechotę na plaże nie była już tak istotna). Pojemność: 2 LCI lub 18 średnich czołgów, względnie 27 ciężarówek i 163 żołnierzy. Dalszym rozwinięciem był brytyjsko-kanadyjski LST(3), szybszy od poprzednika o 3 węzły, ładowniejszy (5 LCA lub 15 ciężkich / 27 średnich czołgów, bądź 14 ciężarówek i 168 żołnierzy). Zbudowano ich 80 sztuk, ale do służby weszły już po wojnie.

    ** Lotniskoe klasy “Vespa”**:
    Skąd taka dziwna nazwa na lotniskowiec? Możę brać się to z tego, że Lotniskowiec CV-19, USS “Wasp”" (typ okrętów klasy Essex) kotwiczył w jednym w włoskich portów, które sanowły kotwicowisko dla jego ugrupowania po zakończeniu wojny w Europie. Jest bardzo dobrze opancerzony, dosyć szybki (33 węzły) o bardzo odbry zasięgu (27 tys. kilometrów przy prędkości 15 węzłów) o zanurzeniu płytkim 8, 66 metra, a maksymalnym 10,41 metra), potrafi przetransportować 100 maszyn (dla dobra załóg zamontowano siatki przechwytujace i jakby parwe do zwiększania prędkości samolotu przy starcie. Uzbrojona w 16 dział mk 12 127 mm (8 wież po 2), 20 podwójnych dział Boforsa 40 mm oraz 50 działek kalibru 20 mm, z czego dwa ostatnie do obrony p-lot. Załogę stanowi 2600 ludzi,

    Lotniskowce eskortowe klasy Berlusconi": Ten typ z kolei powstał na bazie amerykańskich okrętów klasy Independence, będących lotniskowcami eskortowymi. Przenosi 36 samolotów, a jego uzbrojenie składa się na 2 działa 127 mm, 28 sprzężonych podwójnie dział boforsa kalibru 40 m oraz 22 pojedynczych działek Orelikon kalibru 20 mm. Prędkość wynosiła 31 węzłów, a zasięg dla 15 węzłów wynosił 8350 Mm. Jest to słabiej opancerzony od “Vesp”, jednak załoga wynosi 1600 ludzi. Najlepie, jak lotniskowce trzymaja się z tyłu.
    Wywiad
    Wszelkiej maści specjaliści od zdobywania informacji o poczynaniach innych państw, od ludzi przechwytujących i rozszyfrowujących meldunki, po agentów działających w terenie.

    Kontrwywiad
    Siły specjalne odpowiedzialne za wyłapywanie agentów wroga działających w granicach państwa.

    Ochrona ABC
    Osobista ochrona przeciw broni ABC dla każdego z żołnierzy, którzy będą walczyć w takich warunkach.

    Umocnienia Linii Zygfryda
    Gdy Rzesza przerżnęła ofensywę Stalingradzką wiedziała, że jej dni są policzone. Dlatego też utworzyła na swoim brzegu Renu fortyfikacje, wielokrotnie powtarzane w róznych miejscach. Zacznijmy od tego, że zamiast KM-ów posiada ona miotacze ognia, a sama też posiada 4 działa kalibru 88 mm, skutecznie chroniące przed wrpgimi siłami powietrznymi i pancernymi, a po załadowaniu pocisków HE, również przed piechotą nieopancerzoną. Sam bunkier jest w stanie wytrzymać ostrzał odgórny pociskami kalibru 350-380 mm, a od boków około 170-180 mm.

    Kopalnia
    Bita od matrycy modułowa kopalnia, która małymi nakładami środków może zostać przekształcona w każdą, jaka jest potrzebna na danym terenie.

    Lotniska polowe W przeciwienstwie od swoicg pełnoprawnych braci, lotniska polowe sa o wiele mniejsze: posiadaja zaledwie dwa pasy - startowy i lądowania, a maksymalnie moga pomieścić 20-30 samolotow, które maksymalnie moga być bombowcami taktycznymi niewielkich rozmiarów. Do obrony p-lot posiadaja zaledwie 10 dział boforsa kalibru 40 mm oraz 5 dział kalibru 88 mm. Buduje się je stosunkowo blisko, bo około 80-100 kilometrów za linią frontu, by szybko móc zapewnić wsparcie powietrzne armii. Posada dwa pasy: startowy i lądowisko.

    Lotnisko utwardzane: Jest to chyba najlepsza forma i najczęstsza forma l9tnisk we Włoszech. Z racji na niewielkie fragmenty lądo zdolne do takiego stanu, jest to lotnisko najczęściej utwardz9ne, jednak posiadające 3 pasy: dtartowy, lądowania i awaryjny. Samoloty posiadają własne boxy z ziemi, które ochraniaja samoloty przed zniszczeniem w wyniku wybuchu bomby. Nieba zabezpiecza 30 dział boforsa i 15 dział 88. Dodatkowo znajduje się tutaj 200 członków Karabinierów. Istnieje możliwość przyjęcia superfortec. Maksymalnie może być 50 samolotów. Załpgi mają do dyspozycji drewniane boxy.

    Lotnisko typu il Duce: Jest to bez wątpienia największe i najbardziej zabezpieczone lotnisko. Na lotnisko może przebywać ponad 120 maszyn, w tym bombowce strategiczne. Dział przeciwlotniczych jest ponad 80, pola minowe, stanowiska KM-ów, na nawet dział 17-funtowych czy bunkry, a nawet garnizon Paradusciti. Załogi posiadają murowane kwatery, a sztab znajduje się pod ziemią. 4 pasy pozwalaja szybko wypruć wiele maszyn i nie być unieszkodliwionym. Pasy startowe są wykonane z betonu.

    Bazy morskie klasy Mamma: Te bazy morskie charakteryzuja się tym, że oprócz kotwicowisk pozwalajace przyjąć największe maszyny i całkiem obrony p-lot, posiadają też zadaszone suche doki, umożliwiające naprawe i budowę największym bestii oceanów. Ktoś zażartował, że w jednym doku zmieściłby się Yamato z Graf Spee. Marynarze posiadają całkiem przytukne kwatery na lądzie.

    Rafinerie typu Dente: w przeciwieństwie do wielu innych miejsc, nie są one aż tak strzeżone pod względem p-lot, jednak one mogą przemienic ropę we wszystko, co jest możliwe, a nawet pdzyskac gaz, który w nim pozostał. Nic sie nie marnuje, a nawet mogą wysyntezować z węgla i gazu ropę. Często buduje się je przy morzu. Do obriny p-lot posiadają zaledwie 20 dział boforsa i 5 dział 88 milimetrów.

    Farmy: Pizza, spagetti i rabioli nie byłoby mozliwe, gdyny nie farmy, na których uprawia się granum durum, twardą przenicę. Posiadaja one systemy nawadniania i nawożenia.

    Jeśli nie zpstało to uwzględnione w opisie jednostki, każda jednostka posiada na swoim stanie radio, a nawet kilkadziesiąt, a jednostki piechpty powsiadają broń do walki wręcz i granaty dymne i odłamkowo-burzące


  • Elarid

    Piechota:

    Szeregowi - Podstawowa formacja piesza Egiptu, zwykli żołnierze z poboru po odbyciu odpowiedniego szkolenia. Nie można powiedzieć wiele dobrego o tej jednostce, to zwykłe mięso armatnie, najczęściej werbowani i najczęściej ginący na każdej wojnie prowadzonej przez swój kraj. Wyposażeni są w mundury w maskowaniu odpowiednim do działań w pustynnych terenach Afryki, hełmy, kamizelki taktyczne, bagnety nożowe i karabiny Lee-Enfield. Zwykle mają przy sobie również zapas wody i prowiantu w postaci różnych racji żywnościowych na tydzień, krzesiwo i maczetę, przydatną tak do karczowania roślinności podczas przemarszu, jak i walki na krótkim dystansie.

    Piechota zmechanizowana - Niewiele różniący się od powyższych żołnierze, nawet ekwipunek jest ten sam, choć występują też o wiele częściej skrócone wersje karabinów Lee-Enfield, pistolety maszynowe Lanchaster i granaty, zwykle przeciwpancerne i odłamkowe, ale ich zadanie jest o wiele inne. Po przejściu standardowego szkolenia piechura zajmują się głównie treningiem o walce opartej o pojazdy, jak zresztą wskazuje nazwa. Obejmuje to ich obsługę, drobne naprawy, walkę z wykorzystaniem ich wyposażenia lub pancerza jako ochrony i tym podobne. Służą głównie poszerzeniu wyłomu, jaki wykonały czołgi i inne pojazdy, zabezpieczeniu go czy wsparciu własnych sił pancernych, w końcu każdy pojazd, choćby najlepszy, prędzej czy później zostanie zniszczony, jeśli nie będzie mieć osłony piechoty.

    Piechota górska - Żołnierze przydatni tylko w jednym, określonym terenie działań, ale trzeba im przyznać, że sprawdzają się tam bardzo dobrze. Wyposażeni są w karabiny Lee-Enfield i pistolety maszynowe Lanchaster, uzupełniają to saperkami, maczetami, bagnetami i czekanami. Zwykle w oddziale kilku żołnierzy posiada też ręczne karabiny maszynowe, jakąś broń przeciwpancerną i karabin snajperski, aby zwiększyć siłę ognia i przydatność oddziału. To mistrzowie wspinaczki, przetrwania i walki w górskim terenie, niezależnie czy każe im się nacierać pod górę, na dół czy bronić strategicznych punktów obronnych jak wąwozy i przełęcze.

    Zwiadowcy - Lekko wyposażeni żołnierze, uzbrojeni jedynie w maczety, kilka noży do rzucania i pistolet Welrod z tłumikiem, którzy mają za zadanie badać obronę przeciwnika w prowincjach, które będą następnym celem ataku reszty jednostek. Jeśli chodzi o zwiad, to są perfekcyjnie wyszkoleni, szybcy i zwinni, poruszają się niemalże bezszelestnie, a specjalne wzory maskujące na ubraniach ułatwiają im zlanie się z tłem. Choć walki unikają, aby nie zginąć, przez co mogliby nie dostarczyć odpowiednich danych dla armii, to potrafią zlikwidować po cichu kilku oponentów, bowiem gdyby zostali wykryci, całą misję szlag by jasny trafił.

    Szturmowcy - Nastawiona przede wszystkim na działania ofensywne piechota, zwykle zahartowana w boju i po przejściu dodatkowego szkolenia. Karabiny powtarzalne wyparły w ich uzbrojeniu rewolwery Webley, pistolety maszynowe Lanchaster lub MP40 i strzelby (głównie różnorakie cywilne modele, czasem te po armii amerykańskiej), idealna broń na krótkim dystansie, którą uzupełniają maczetami, bagnetami, nożami i granatami (po dwa odłamkowe i jeden przeciwpancerny na łebka). Ich przydatność w obronie jest właściwie żadna, stąd najlepiej wykorzystać ich w ataku, do którego są stworzeni. To nieustraszeni czyściciele okopów i mistrzowie walki miejskiej, posiadający nawet hełmy, kamizelki i mundury w innych kolorach i odcieniach, aby lepiej maskować się w tych rejonach, choć nie znaczy to, że nie poradzą sobie na pustyni. Poradzą sobie wszędzie tam, gdzie zajdzie taka potrzeba.

    Sekcja snajperska - Działający parami żołnierze, z których jeden wyposażony jest jak szeregowy piechur, choć posiada też notes, ołówek, długopis i lornetkę. Jest on obserwatorem, który ma za zadanie wyznaczać cele dla drugiego członka zespołu, snajpera, wyposażonego w karabin snajperski, najczęściej przerobiony z podstawowego Lee-Enfielda. Idealnie sprawdzają się w roli czujek, zarówno w obronie, jak i ataku, wyłuskując z szeregów wroga oficerów bądź żołnierzy starszych stopniem czy siejąc strach pośród zwykłych wojskowych, mogą bowiem jednym strzałem zabić każdego przeciwnika na odległość, z której ciężko ich dosięgnąć. Nie licząc karabinu snajperskiego, wyposażenie snajpera jest takie samo, jak zwykłego żołnierza, choć uzupełnia je pistolet, przydatny na krótkim dystansie, gdy wróg podejdzie za blisko. Oczywiście, aby tego uniknąć, obserwator również może skorzystać ze swojego karabinu.

    Sekcja przeciwpancerna - Bardzo podobna do powyższej, bo również tutaj podstawą jest dwóch żołnierzy, którzy współdziałają ze sobą na polu bitwy. Jeden, wyposażony identycznie jak szeregowy piechur, służy nie tylko za obserwatora (z jego kompletnym wyposażeniem), ale i za amunicyjnego, bowiem nosi ze sobą skrzynki zawierające pociski rakietowe lub naboje do karabinu. Te to odbiera od niego drugi członek zespołu, wyposażony w ręczną wrzutnię pocisków przeciwpancernych, z reguły jeden z wielu wariantów Panzerfausta lub Panzerschrecka, bądź karabin przeciwpancerny Boys czy granatnik PIAT. Poza wyrzutnią rakiet czy innym uzbrojeniem tego typu i standardowym wyposażeniem piechura, nie licząc karabinu, żołnierz dysponuje też pistoletem, podobnie jak snajper. Jest to tani i mobilny sposób na likwidowanie lekkich umocnień i pojazdów wroga, choć nie ma co się spodziewać, że zdejmie jednym strzałem co lepiej opancerzone pojazdy, tutaj potrzeba kilku trafień lub dedykowanej broni przeciwpancernej.

    Sekcja RKM - Ponownie dwóch żołnierzy, jeden to obserwator i amunicyjny, który taszczy poza swoim wyposażeniem skrzynki pełne taśm amunicyjnych, a drugi zasilany z bębna amunicyjnego o pojemności do 300 naboi ręczny karabin maszynowy Bren-Sahlid (ulepszoną wersję RKM’u Brena), wyposażony w chwyt pistoletowy, kolbę ułatwiającą utrzymanie broni w dołku strzeleckim, dwójnóg i żebrowaną lufę, która skutecznie schładza broń i pozwala pruć z niej dłużej i intensywniej. W przeciwieństwie do karabinów maszynowych większego kalibru, ten jest na tyle lekki, aby mógł nieść go jeden żołnierz, sprawia się więc idealnie w ataku jak i obronie.

    Starsi stopniem - Żołnierze piechoty, którzy przeżyli kilka bitew, wiedzą więc, czym jest piekło wojny i mogą nauczyć o nim szeregowych, ludzi z poboru, którzy wojnę widzieli może w telewizji czy grach komputerowych. Wyposażeni są tak samo jak szeregowi, ale mają o wiele większe doświadczenie, mogą prowadzić do boju zwykłych piechurów i doradzać nim, minimalizując straty, oraz podnosić ich morale.

    Piechota morska - Przechodzący mordercze szkolenie żołnierze, których straty, według statystyk, są największe, mimo że sami stanowią jedynie ułamek samych sił zbrojnych Egiptu. Mówi się, że gdy trzeba wykonać zadanie niemożliwe, to właśnie oni powinni być do niego skierowani. Ich wyposażenie nie różni się wiele od wyposażenia zwykłych jednostek piechoty, ale aby jak najlepiej wypełniać swoje misje, uzbraja się ich w poniemieckie StG44, a także zwykle w oddziale znajduje się kilku żołnierzy ze strzelbami, ręcznymi karabinami maszynowymi i przynajmniej jeden wyposażony w granatnik oraz przeciwpancerną i przeciwlotniczą wyrzutnię rakiet, aby zapewnić oddziałowi jak największą siłę ognia. Wykorzystywani są głównie w kampaniach desantowych, to oni są pierwszą linią szturmującą plaże, stąd ponoszą tak duże straty, ale idealnie nadają się do walki w portach, miastach przybrzeżnych i przy okrętach, a gdy trzeba zająć jakąś wyspę (o ile nie jest wielkości Grenlandii czy Madagaskaru) to zwykle oni są jedynymi piechurami, którzy zdobywają ją metr po metrze.

    Piechota powietrznodesantowa - Jednostka mającą identyczną renomę, co ta powyżej, a także identyczne wyposażenie. Zrzucani na spadochronach z samolotów lub śmigłowców, pełnią różne role, od szpicy natarcia, przez jednostkę specjalnego przeznaczenia, na oddziale pościgowym skończywszy. To zdecydowanie najbardziej mobilna piechota w kraju, acz płaci za to brakiem wyposażenia pokroju stacjonarnych karabinów maszynowych (ręczne się nie liczą) i działek, przez co jest narażona na ataki wojsk lotniczych i pancernych, zwłaszcza, że nie dysponuje zwykle wsparciem własnych wojsk, działając na głębokich tyłach przeciwnika lub jako jednostka pierwszego rzutu.

    Grenadierzy - Żołnierze wyposażeni podobnie jak standardowi piechurzy, choć z tą różnicą, że nie mają karabinu, ale pistolet maszynowy Lanchester. Uzupełnia to bardzo duża liczba granatów, zwykle podczas bitwy nie są w stanie zużyć wszystkich dymnych, odłamkowych i przeciwpancernych, więc dzielą się nimi z towarzyszącymi im żołnierzami innych specjalizacji. Jednakże to nie tylko granaty, niezwykle skuteczne okopowe narzędzie szatana, którym można oczyszczać wielkie połacie umocnień i budynków lub robić w nich wejścia tam, gdzie wcześniej ich nie było, maskować własny odwrót lub oznaczać cel dla artylerii czy bombowców, są ich jedynym wyposażeniem, dysponują również wyrzutniami rakiet przeciwpancernych, ponownie głównie starymi Panzerfaustami, karabinami przeciwpancernymi Boys i granatnikami PIAT, bronią bardzo przydatną do niszczenia lekko opancerzonych pojazdów, fortyfikacji, budynków czy zwartych grup piechoty.

    Piechota z miotaczami ognia - Zdecydowanie najbardziej przerażający żołnierze Egiptu, od początku szkolenia uczeni oswojenia się i wyzbycia ewentualnego lęku przed ogniem, aby po jego ukończeniu otrzymać jedną z najbardziej zabójczych broni w repertuarze tego kraju - plecakowy miotacz ognia, pieszczotliwie zwany Opiekaczem. Wystrzeliwuje on strumień płonącej mieszanki na odległość nawet trzydziestu metrów, co pozwala niosącemu go żołnierzowi na względne trzymanie się na uboczu, co jest raczej zalecane. Podobnie zwykli żołnierze powinni trzymać się od niego z daleka, ponieważ o ile posiada ognioodporny kombinezon, to jednak wystarczy jeden lub kilka strzałów, aby zbiornik na plecach eksplodował, zabijając jego, a żołnierzy w promieniu kilku metrów zmieniając w żywe pochodnie. Mimo tego ryzyka, gra jest warta świeczki (mrug). Miotaczem ognia można doprowadzić wroga do paniki, skutecznie oczyszczać bunkry czy okopy, ponieważ jeśli tylko kilku lub nawet żaden wróg nie spłonie, to trujące opary powstające w wyniku spalania mieszanki zabiją tych, którzy zostali, a ci, którzy spróbują uciec, zostaną najpewniej wystrzelani przez zwykłych żołnierzy towarzyszących operatorowi Opiekacza z bezpieczniej odległości. Pozwala też palić do gołej ziemi całe lasy i budynki, a nawet niektóre pojazdy, choć to raczej rzadkie przypadki, zwyczajnie niewielu żołnierzy by się na coś takiego odważyło. Poza miotaczem ognia, żołnierz ma tylko skromną ilość amunicji i pistolet, którym posługuje się bardzo dobrze, acz lepiej, żeby w ogóle nie musiał go wyciągać.

    Sabotażyści - Perfekcyjnie wyszkoleni żołnierze. Wyposażeni w stroje maskujące, noktowizory, termowizory, dwa długie noże do walki wręcz, osiem noży do rzucania, pistolet z tłumikiem (ponownie udany Welrod) i kilka kilogramów różnorakich ładunków wybuchowych, wysyłani są w celu zinfiltrowania linii wroga. Działają zwykle na głębokich tyłach, gdzie trudnią się dywersją, minując drogi, mosty, fabryki, czy nawet zakradając się po cichu do parku maszynowego, aby wysadzić w powietrze kolumnę czołgów. Zdarza im się też siać terror i strach pośród żołnierzy wroga, gdy wślizgną się do jego obozu i poderżną we śnie kilkanaście gardeł.

    Komandosi - Najlepsi z najlepszych żołnierzy, przy których blednie nawet zasłużona sława piechoty morskiej i powietrznodesantowej. Ci żołnierze przeszli nie tylko standardowe szkolenie jednego z wielu rodzajów jednostek piechoty, ale i dodatkowe, trudne, mordercze i piekielnie skuteczne. Po wszystkim stają się prawdziwymi maszynami do zabijania, ekspertami od walki wręcz, obsługi broni palnej, białej, artylerii czy pojazdów. Nie ma dla nich rzeczy niemożliwych. Formacja jest niezwykle skuteczna, więc pozwala im się na więcej, niż innym żołnierzom, stąd w oddziale choćby różnorodne wyposażenie, pokłosie tego, że do tej formacji wybierani są najlepsi spośród zwykłych piechurów, snajperów, żołnierzy z granatnikami czy RKM’ami i tak dalej. Najlepiej sprawdzają się w misjach specjalnych, bo choć można ich rzucić do bezpośredniej walki, to prędzej czy później zginą, a czy warto poświęcić tak wartościowych żołnierzy dla zabicia kilkudziesięciu bądź kilkuset wrogich szeregowców? Wątpliwe, skoro w tym samym czasie mogą oni urządzić przeciwnikowi piekło na tyłach, dokonać przewrotu w jego stolicy, schwytać cały rząd i tak dalej. Za niezwykłą skuteczność, ponieważ musi zdarzyć się cud, aby nie wykonali zadania, płacą jednak ogromną ceną, która jest jednak warta tego, co sobą reprezentują.

    Pojazdy lądowe:

    Wóz dowodzenia Sayf - Lekko opancerzony, uzbrojony jedynie w broń osobistą załogi, czyli pistolety maszynowe, osiągający średnią prędkość - tak właśnie prezentuje się ten pojazd, budowany na podstawie brytyjskiego ACV Dorchestera. Jest to wóz dowodzenia, przydatna konstrukcja, gdy zagony czołgów, innych pojazdów i piechoty zmechanizowanej gnają wciąż naprzód, na głębokie tyły i zaplecze wroga, a dowódcy muszą być na bieżąco ze swoimi jednostkami. Warto zapewnić im ochronę, tak przed zniszczeniem, jak i przejęciem, znajdują się tam bowiem radiostacje i maszyny szyfrujące, a w zamian wszelkie wojska pancerne i zmechanizowane będą działać o wiele lepiej i sprawniej.
    //Pojazdy nie wymagają do działania oficerów czy podoficerów, w moim rozumieniu tych jednostek są to dowódcy, którzy mają za zadanie siedzieć w sztabie na dupie, z daleka od linii frontu.//

    Ciężarówka Shifra - Wielozadaniowy pojazd służący głównie na tyłach. Służy do dowożenia amunicji, transportu żołnierzy (20 z wyposażeniem), ewakuacji rannych, może być też cysterną, mobilnym warsztatem i kantyną. Uniwersalny, tani w produkcji i dość szybki, ale pozbawiony uzbrojenia czy opancerzenia jest łatwym celem dla wrogich pojazdów, a nawet odpowiednio wyposażonej piechoty.

    Ciągnik artyleryjski Sakham - Kolejny nieuzbrojony pojazd, bez którego jednak inny rodzaj sił zbrojnych straciłby znacząco na potencjale bojowym. Nie zawsze i wszędzie dysponuje się bowiem artylerią samobieżną, a stare działa wciąż się przydają, więc trzeba je często transportować, w miarę rozwoju natarcia czy odwrotu. Ten ciągnik artyleryjski, na podstawie AEC Matador, może przenieść dowolną armatę egipską, a w wypadku lekkich dział mogą to być nawet dwie sztuki na raz. Ciężkich i wielkokalibrowych karabinów maszynowych możne przewieźć łącznie nawet całą sekcję. Choć transportuje potężne uzbrojenie, to sam jest nieuzbrojony, opancerzenie też praktycznie nie istnieje, więc stosuje się go na tyłach, gdzie zresztą stacjonuje artyleria, lub w innym wypadku zapewnia mu się odpowiednią osłonę.

    Transporter opancerzony Munajil - Skonstruowany na podstawie brytyjskiego Universal Carrier, uzbrojony w CKM 7,7 mm, dość szybki, ale słabo opancerzony, to podstawowy transport opancerzony egipskiej armii. Służy on przewożeniu żołnierzy, w liczbie 20, na pole bitwy i z powrotem, jest więc dobrym uzupełnieniem dla ciężarówek i jednym z podstawowych pojazdów wykorzystywanych przez piechotę zmechanizowaną.

    Lekki czołg Khanajr - Najlżejszy czołg w egipskiej armii. Produkowany na podstawie brytyjskiego Light Tank Mk VI. Jest to tania jak barszcz, szybka i zwrotna konstrukcja stworzona do działań zwiadowczych, patrolowych, gonienia i dobijania rozbitych sił wroga, rajdów na zaplecze wroga, ataków od tyłu i flanki czy ochrony większych pojazdów przed atakami piechoty. Lekki pancerz chroni załogę przed odłamkami granatów i pocisków artyleryjskich oraz ostrzałem z broni ręcznej, potrzeba więc bezpośredniego trafienia z działa, karabinu przeciwpancernego czy granatnika lub celnego ciśnięcia granatem, co sprawia, że czołg nie jest zbyt żywotny, ale o ile wystarczy jedno trafienie do przerobienia go na złom, to wcale nie tak łatwo trafić tego żuczka, któremu bliżej do tankietki niż czołgu z prawdziwego zdarzenia. Na jego uzbrojenie składa się WKM kaliber 12,7 mm i CKM 7,7 mm. Oba typy broni pozwalają prowadzić szybki i długotrwały ostrzał, ale groźny jest on tylko dla piechoty, pojazdów nieopancerzonych czy pokrytych jedynie lekkim pancerzem, przeciwko większym maszynom niewiele zdziała.

    Lekki czołg Sakin - Również czołg lekki, ale o wiele bardziej uniwersalny, ponieważ posiada on nieco silniejszy pancerz, zwiększający minimalnie jego przeżywalność na polu bitwy, choć wciąż załoga musi bardziej polegać na prędkości i zwrotności czy modlitwach niż opancerzeniu. Zbudowany na podstawie czołgu brytyjskiego Harry Hopkins Mk VIII, uzbrojony jest w jeden karabin maszynowy 7,7 mm i 40-milimetrowe działo w wieżyczce. Z racji niewielkiego opancerzenia i słabego uzbrojenia służy on bardziej za wsparcie dla czołgów Khanajr w ich misjach i zadaniach niż jako pełnoprawne wsparcie piechoty czy element składowy dywizji pancernych.

    Czołg piechoty Alfas - Tani i niezawodny, a przy tym skuteczny - tak właśnie prezentuje się Alfas, identycznie jak jego pierwowzór, Mk III Valentine. Wciąż lekko, ale już przyzwoicie, opancerzony pojazd, mogący wytrzymać ostrzał z lekkich dział przeciwpancernych, o ile pociski trafią w niego od frontu, boki i tyły są wciąż bardzo podatne na ostrzał, ale nie jest to zbyt istotne ze względu na wykorzystanie tych czołgów. Są to czołgi piechoty, przez co są wolne i nie wchodzą w skład dywizji pancernych Egiptu, a stanowią odrębne formacje wspierające piechotę podczas natarcia. Ta odwdzięcza im się ochroną przeciwko wrażej piechocie i, w miarę możliwości, lekkim pojazdom, czołgi zaś zwykle nacierają w szerokiej tyralierze, byleby osłaniać swoje boki i tyły wzajemnie. Czołg uzbrojony jest w dwa karabiny maszynowe 7,7 mm, jeden wbudowany w pancerz, drugi na stanowisku przeciwlotniczym, choć obecnie częściej służy do ostrzeliwania piechoty, co jednak naraża obsługującego go żołnierza na ostrzał, oraz działko 40 mm.

    Czołg piechoty Shaeila - Zmodyfikowany brytyjski czołg piechoty Mk II Matilda. Pojazd ten charakteryzuje się równie silnym opancerzeniem, co oryginał, podobnie jest z niewielką prędkością, ale wymianie uległo uzbrojenie. Czołg ten ma za zadanie wspierać piechotę, głównie podczas ataków na okopy, bunkry i inne umocnienia, wyposażono go więc w najlepsze narzędzie tego typu - miotacz ognia w wieży, zastępujący działko. Dzięki temu jest prawdziwym piekielnym potworem na polu bitwy, a dopóki przeciwnik nie podciągnie porządnej artylerii mogącej przebić pancerz tej maszyny, jest on właściwie bezkarny. Uzbrojenia dopełnia karabin maszynowy kaliber 7,7 mm, również o zastosowaniu stricte przeciwpiechotnym. Poza oczyszczaniem fortyfikacji, czołg doskonale oddziałuje na morale przeciwnika, a dzięki grubemu pancerzowi jego wyeliminowanie nie jest tak proste jak w wypadku żołnierza z plecakowym miotaczem ognia.

    Czołg piechoty Nad - Kolejny czołg piechoty: Równie wolny, jeszcze lepiej opancerzony i silniej uzbrojony. Armata 40 mm powoli odchodzi do lamusa, zastąpiono ją więc o wiele lepszą armatą kalibru 57 mm, która znacznie zwiększa siłę ognia pojazdu i pozwala mu na skuteczniejszą eliminację stanowisk ogniowych, pojazdów czy umocnień przeciwnika. Uzbrojenia dopełniają dwa karabiny maszynowe kaliber 7,7 mm, jeden we frontowym pancerzu czołgu, a drugi w wieży, obok działa, o zastosowaniu przeciwpiechotnym. Najcięższy czołg piechoty armii egipskiej, zbudowany na podstawie czołgu Mk IV Churchill.

    Czołg pościgowy Maerakat - Zupełne przeciwieństwo powyższych czołgów piechoty, któremu bliżej do czołgów lekkich. Tak jak one, jest szybki, zwinny i raczej średnio opancerzony, jednakże stanowi podstawę szybkich związków operacyjnych, idealnie wpasowuje się bowiem w doktryny użycia broni pancernej. Zbudowany na podstawie Mk VI Crusader, wyposażony w dwa karabiny maszynowe kaliber 7,7 mm, jeden w wieży i drugi w kadłubie, oraz armatę kaliber 57 mm.

    Niszczyciel czołgów Saladyn - Pojazd różniący się od czołgów tym, że nie być jak najbardziej uniwersalny. Nie, ten pojazd, wzorowany na brytyjskim Achillesie, spełnia tylko jedną funkcję, ale robi to niewiarygodnie dobrze. Jego opancerzenie porównywalne jest do czołgów lekkich, a działo umieszczone jest w kadłubie, nie wieżyczce, przez co trzeba manewrować całym czołgiem, gdy chce się oddać strzał. Uzbrojony jest w jeden WKM 12,7 mm i armatę 76,2 mm. Służy przede wszystkim niszczeniu czołgów wroga, ewentualnie ciężkich fortyfikacji. Tańszy od poniższych czołgów, bo nie tak uniwersalny i gorzej opancerzony, ale przy tym dość szybki, stanowi jedną ze skuteczniejszych opcji niszczenia wrażych czołgów i innych pojazdów.

    Czołg pościgowy Suljan - Mk VIII Challenger to brytyjski czołg pościgowy, bardzo udana konstrukcja, która spokojnie mogła mierzyć się i wygrywać z ówczesnymi czołgami średnimi. Nie inaczej jest w wypadku Suljana, czołgu na podstawie konstrukcji Challengera. Jest to bardzo dobrze opancerzony czołg, z silnym uzbrojeniem, na które składa się CKM 7,7 mm i armata czołgowa kaliber 76,2 mm. Jest to odpowiednik czołgów średnich w armiach innych państw, łączący w sobie dobre opancerzenie, silne uzbrojenie i wielką prędkość, przez co jest pojazdem, który może spełniać wszelkie role na polu walki i dostosować się do zmian na nim występujących.

    Czołg średni Harba - Zmodyfikowany przez Brytyjczyków czołg M4 Sherman nosił nazwę Sherman Firefly, zaś ten sam pojazd służący w wojsku egipskim, obecnie jeden z jego najlepszych czołgów, to ten sam pojazd. Uniwersalna konstrukcja, która może służyć zarówno do wspierania piechoty, jak i obrony stacjonarnej czy dalekich natarć na wrogie pozycje. Opancerzenie nieco mocniejsze niż w wypadku powyższego czołgu zapewnia dużą przeżywalność na polu bitwy, choć prędkość jest przez to średnia, acz wciąż większa, niż w czołgach piechoty, zaś uzbrojenie wprost idealne: Główną bronią jest działo 76,2 mm, przystosowane do niszczenia czołgów, budynków i fortyfikacji, a do obrony przed piechotą wykorzystywane są dwa karabiny maszynowe 7,7 mm. Aby jeszcze zwiększyć siłę ognia tego wozu, uzbrojono go również w wielkokalibrowy karabin maszynowy 12,7 mm, bardzo skuteczny przeciwko piechocie, ale i mogący dziurawić pojazdy o bardzo lekkim opancerzeniu bądź też maszyny w ogóle go pozbawione.

    Czołg pościgowy Qanun - Niemalże najlepszy egipski czołg, zbudowany na podstawie brytyjskiego czołgu Comet. Bardzo szybki i ciężko opancerzony, uzbrojony w dwa karabiny maszynowe 7,7 mm i działo 76,2 mm. Obecnie udana konstrukcja, a w przyszłości punkt wyjścia do następnej generacji czołgów. W celu zwiększenia siły ognia pojazdu, wyposażono go w dodatkowy RKM, którego może użyć załoga, a gdy chce się wycofać, może postawić zasłonę dymną za pomocą wyrzutni granatów dymnych.

    Czołg pościgowy Almubaraza - Najlepszy i najnowocześniejszy czołg egipskiej armii, pogromca wszystkich wrogich pojazdów i umocnień. Zawdzięcza to doskonałej konstrukcji, na której go oparto, a wzorem był brytyjski Centurion. Jego uzbrojenie to armata 105 mm, działko przeciwlotnicze 20 mm i karabin maszynowy 7,7 mm. Poza silnym uzbrojeniem ma on też ciężki i ostro pochylony pancerz, a przy tym jest wystarczająco szybki i zwrotny, aby współgrać z innymi czołgami pościgowymi. Czołg wydaje się niemalże pozbawiony wad, choć kilka by się znalazło, choćby największa, jaką jest duża cena, przez co pojazdy te stanowią rzadkość na polu walki, acz jeśli już się gdzieś pojawią, to walka tam będzie wyjątkowo krótka i jednostronna.

    Okręty:

    Łódź motorowa Sarsur - Najlżejszy okręt w egipskiej flocie, według wielu niemający nawet prawa do aspirowania do miana okrętu. Jednostka ta jest stworzona do pełnienia działań patrolowych i pomocniczych. To autorska konstrukcja Egiptu, rozwinięta głównie pod kierunkiem zwrotności i szybkości, aby mogła jak najlepiej pełnić swoje zadania. Nie ma zbyt wielkiego zasięgu, przez co operuje jedynie na wodach przybrzeżnych lub większych rzekach, jak choćby egipski Nil. Aby nie pozostała całkowicie bezbronna, bo o jakiejkolwiek wytrzymałości nie ma nawet mowy, uzbrojono ją w jeden ciężki karabin maszynowy kaliber 7,7 mm, skuteczny przeciwko piechocie na brzegu, ale i tak dający zbyt mierną siłę ognia, aby motorówka była w stanie zrobić cokolwiek. Na dalsze wyprawy zabierana jest na pokładzie większych okrętów, które z kolei spuszczają ją do wody przy odpowiedniej okazji, aby zajęła się zwiadem, patrolem czy poszukiwaniem rozbitków na pełnym morzu.

    Kanonierka rzeczna Samak - Ostatni już z egipskich okrętów rzecznych i przybrzeżnych. Ma on za zadanie wspomagać jednostki walczące nad brzegami morza i rzek oraz niszczyć znajdujące się tam cele, dokonywać rajdów czy patroli oraz wspierać mniejsze motorówki patrolowe. W przeciwieństwie do nich, Samak jest już porządnym okrętem niewielkich gabarytów. Uzbrojony jest w działo kaliber 75 mm na dziobie, na obrotowej platformie, oraz działo 127 mm na identycznej platformie na rufie. Uzupełniają to dwa działka przeciwlotnicze kaliber 20 mm, również ustawione po jednym na rufie i dziobie, tak aby sobie wzajemnie nie przeszkadzały z resztą artylerii. Można je również wykorzystać do ostrzeliwania celów naziemnych czy nawodnych, ale w tym celu przewidziano zamontowanie czterech ciężkich karabinów maszynowych 7,7 mm, po dwa na burtę, na obrotowych platformach. Poza tym kanonierka ma miejsce do transportowania dwudziestu żołnierzy z pełnym wyposażeniem lub lekkiego pojazdu jak lekki czołg, samochód pancerny czy transporter opancerzony, więc można ją wykorzystać też do desantu w sprzyjających okolicznościach. Z wad należy wymienić jedynie lekkie opancerzenie, mały zasięg, który wyklucza użycie tych okrętów na wodach dalszych, niż te przybrzeżne oraz rzekach, czy wreszcie stosunkowo słabe uzbrojenie, które choć robi robotę przy brzegu czy nad rzekami to nie jest w stanie wiele zwojować przeciwko pełnoprawnym morskim okrętom.

    Rajder - Brak nazwy, bo i brak jednolitości w tym typie jednostek. To frachtowiec lub inny duży bądź średni statek cywilny, który przerobiono na użytek marynarki wojennej. Zmiany to głównie choć minimalne zwiększenie prędkości, zwiększenie wytrzymałości i dodanie uzbrojenia. To jest zamaskowane i zróżnicowane, zależne od tego, co znajdowało się akurat na magazynie czy rozmiarów nowego okrętu, który definiuje jak wiele uzbrojenia może przenieść. Mimo to zwykle jest to to jedno lub kilka dział dużego kalibru, kilka średnich dział i kilka lekkich, wzbogaconych o kilka działek przeciwlotniczych i karabinów maszynowych, służących do ostrzeliwania samolotów i oczyszczania pokładów atakujących jednostek. Załogi rajderów, głównie marynarze wojskowi i nieco żołnierzy, pełnią rolę podobną do dawnych kaprów czy korsarzy, a więc utrudniają żeglugę statkom i okrętom przeciwnika. Wykorzystując element zaskoczenia, broń jest w końcu zamaskowana, mogą niekiedy dość sprawnie posłać na dno jakiś mniejszy okręt wroga, jak korweta czy fregata, ale nie ma co liczyć na więcej. Mimo to skutecznie mogą wzbudzić chaos w żegludze cywilnej, zagwarantować straty materialne u przeciwnika i dodatkowe dochody własne oraz odciągną wraże okręty i samoloty od jednostek stricte militarnych. Sposób na pewno tani, ale dyskusyjne, czy tak skuteczny.

    Barka desantowa Alkarib - Niewielki, uzbrojony w dwa karabiny maszynowe 7,7 mm okręt o lekkim opancerzeniu, średniej prędkości i tragicznie małym zasięgu. Jest on transportowany na większych jednostkach desantowych i ma za zadanie przenosić z nich na brzeg jednostki pierwszego rzutu desantu. Wzorowana na brytyjskiej LCA może przenieść 35 żołnierzy, jeden lekki czołg lub inny lekki pojazd, lekkie i średnie działa czy sekcje broni maszynowej.

    Barka desantowa Alkarib-2 - Nie silono się tu na kreatywną nazwę, bo to po prostu większa wersja powyższej jednostki, drugorzutowa, mogąca transportować 50 żołnierzy, wszelkie pojazdy i działa, niezależnie od masy, choć w ograniczonej liczbie, ale dla zwiększenia udźwigu zmniejszono jej opancerzenie, nie jest też najszybsza i uzbrojona tylko w jeden CKM 7,7 mm, a to wszystko dlatego, że zwykle dostarcza posiłki dla jednostek, które już zajęły plażę i chcą ustanowić na niej silny przyczółek.

    Okręt desantowy Alkarib-3 - Ostatni już wariant jednostki desantowej, tym razem to on transportuje barki desantowe (10 sztuk), piechotę (500 żołnierzy), artylerię (20 sztuk) i pojazdy (kolejnych 20 sztuk), które później są ładowane na mniejsze barki i dostarczane na brzeg. Tak jak powyższa barka, jest on konstrukcją autorską. Uzbrojony w dwa działa 127 mm, sześć dział 75 mm i dwanaście działek przeciwlotniczych 20 mm, ale służą one wyłącznie samoobronie lub wspieraniu jednostek lądowych na brzegu.

    Korweta Aljarith - Najmniejszy pełnomorski okręt egipski, wzorowany na korwecie typu Flower. Jest to lekki okręt eskortowy, przystosowany do zwalczania okrętów podwodnych, a grupowo jest w stanie dać odpór również większym okrętom nawodnym. To konstrukcja tania, szybka, zwrotna i uniwersalna. Nie jest zbyt dobrze opancerzona, ale nadrabia to pozostałymi parametrami. Na jej uzbrojenie składa się jedno ciężkie działo 127 mm (pierwotnie było to działo 105 mm, ale wymieniono je na te egipskie, bardziej powszechne, tak jak w ciężkich lotniskowcach), cztery działka przeciwlotnicze kalibru 40 mm i dwa działka przeciwlotnicze kaliber 20 mm. Dopełniają tego dwa miotacze bomb głębinowych i jedna zrzutnia, a całość wyposażona jest w radar, sonar i tym podobne sprzęty, które mają jej ułatwić patrolowanie wód bądź eskortę i zwalczanie okrętów podwodnych.

    Fregata Akhtubut - Średniej wielkości okręt egipski wzorowany na fregacie typu Bay z brytyjskiej Royal Navy. Są to dość szybkie okręty eskortowe i przeciwlotnicze, które mogą samodzielnie lub grupowo osłaniać jakieś większe lub mniejsze okręty, ale też samodzielnie działać na różnych morskich teatrach działań. Jednostka posiada nie tylko dużą prędkość, ale i autonomiczność. Jej uzbrojenie to cztery działa 127 mm (nie 102 z takiej samej przyczyny jak w powyższym okręcie), cztery miotacze bomb głębinowych, dwie zrzutnie bomb głębinowych, sześć działek przeciwlotniczych kaliber 20 mm i tyle samo działek przeciwlotniczych 40 mm. Równie uniwersalny okręt co przedstawiona wcześniej korweta, ale lepiej uzbrojony i opancerzony, choć przez to również droższy.

    Trałowiec Hibaar - Okręt przeznaczony do niszczenia min za pomocą trału oraz uzbrojenia pokładowego. Zbudowany na bazie egipskich kutrów rybackich, ale od nich szybszy i o wiele lepiej opancerzony. Poza trałowaniem i niszczeniem min morskich posiada też możliwość ich stawiania. Uzbrojony jest w trzy CKM’y 7,7 mm, cztery WKM’y 12,7 mm, jedno działko przeciwlotnicze 20 mm i jedno działo 75 mm. Okręt raczej pomocniczy, nie ma co spodziewać się po nim oszałamiających sukcesów w walce przeciwko wrogim jednostkom morskim i powietrznym.

    Okręt podwodny Alqarsh - Konstrukcja oparta o brytyjskie okręty podwodne typu Amphion. Szybka jednostka o dużej autonomiczności i dalekim zasięgu, mogąca zatapiać wrogie okręty i statki zarówno w pobliżu wód terytorialnych Egiptu jak i z daleka od nich, co czynie je skutecznymi podwodnymi łowcami, choć do tych niemieckich z czasów II wojny światowej sporo im brakuje. Ogółem to porządny okręt podwodny, wyposażony w cztery dziobowe wyrzutnie torped 533 mm i dwie identyczne na rufie. Posiada też działo 101 mm w kiosku, a Egipcjanie dodatkowo zamontowali tam też dwa działka przeciwlotnicze 20 mm i jeden WKM 12,7 mm, aby okręt nie był bezbronny przy wynurzeniu, gdy zostanie zaatakowany przez wrogie samoloty, to ma im się chociaż czymś odgryźć i przy odrobinie szczęścia któryś nawet zestrzeli. Dodatkowym wyposażeniem są niezbędne radary, sonary i peryskopy, aby ułatwić podwodne łowy. Okręt napędzany jest silnikami diesla i elektrycznymi.

    Lotniskowiec Dilafin - Lekki lotniskowiec przewidziany jako jednostka eskortowa, choć może też działać samodzielnie, w grupie bądź w większym zespole floty. Wzorowany na brytyjskich lotniskowcach Colossus, przenosi na pokładzie 48 samolotów, przeważnie lekkich bombowców, bombowo-torpedowych i myśliwskich, zwykle w eskadrach po 12 sztuk. Jest szybki i lekko opancerzony, co ma sprzyjać pościgom za wrogimi jednostkami, szybkim atakom przy użyciu własnych samolotów i wycofania się w myśl taktyki “uderz i uciekaj” lub działań eskortowych i patrolowych. Uzbrojony jest wyłącznie w artylerię przeciwlotniczą, ponieważ to samoloty są dla niego największym zagrożeniem, nie zbliża się do innych okrętów, nawodnych i podwodnych, na odpowiednią odległość do nawiązania walki, a jeśli te podpłyną, to zajmie się nim eskorta innych okrętów. Jego uzbrojenie to 30 dział przeciwlotniczych kaliber 40 mm, ale dla zwiększenia siły ognia dodano też dziesięć dodatkowych działek 20-milimetrowych.

    Lotniskowiec Albirakuda - O wiele większy, lepiej opancerzony, a przy tym wciąż szybki okręt, przenoszący na swoim pokładzie do 72 samolotów. Jego przeznaczenie i taktyka działania niewiele się zmieniły, zwiększeniu uległa tylko ilość uzbrojenia, na którą składają się przeciwlotnicze wielkokalibrowe karabiny maszynowe 12,7 mm (łącznie 32, osiem sprzężonych razem czterech WKM’ów), działka przeciwlotnicze 40 mm (tyle samo, sprzężone w ten sam sposób) i 127 mm (16, osiem wież, każda po dwa działa), które pozwalają nawiązać mu walkę z lekkimi okrętami wroga i samolotami, choć zaleca się raczej, aby ten okręt walczył głównie za pomocą swoich samolotów, osłaniany przez inne okręty. Wzorowany jest na HMS “Ark Royal” i jemu podobnym okrętom.

    Niszczyciel Samakat - Jeden z większych okrętów Egiptu. Uniwersalna jednostka, szybka, zwrotna, dobrze opancerzona i przyzwoicie uzbrojona. Jej głównym orężem są dwie wyrzutnie torped 533 mm na dziobie, ale posiada też inne wyposażenie, a więc działka przeciwlotnicze (pięć działek 40 mm i 12 20-milimetrowych) oraz klasyczną artylerię do zwalczania wrogich okrętów, czyli cztery działa 127 mm i sześć 75 mm.

    Krążownik Hawt - Najcięższy egipski okręt, bowiem Egipcjanie nie inwestują w drogie, ciężko opancerzone i świetnie uzbrojone, ale wolne i podatne na ataki okrętów podwodnych lub samolotów pancerniki. Jest to najwolniejszy i najlepiej opancerzony egipski okręt, mający za zadanie niszczyć salwami swoich dział mniejsze lub równe mu jednostki lub ostrzeliwać nadbrzeżne umocnienia i zabudowę. W tym celu uzbrojono go w sześć dział 203 mm, cztery działa 127 mm, dwa działka przeciwlotnicze 40 mm i aż sześć wyrzutni torped 533 mm. W celu zwiększenia jego szans w walce z samolotami wroga naprędce dozbrojono go w dodatkowych dziesięć działek 20 mm i dwadzieścia WKM’ów 12,7 mm, ale mimo to lepiej pozostawić go pod ochroną okrętów o silnym uzbrojeniu przeciwlotniczym, jak fregaty, lub myśliwców z lotniskowców.

    Lotnictwo:

    Samolot uniwersalny Iiesar - Samolot powstały na podstawie brytyjskiej konstrukcji, Vickers Warwick, będący bardzo udaną konstrukcją, która przesłużyła w brytyjskim RAF-ie całą wojnę i służyła jeszcze jakiś czas później. Zawdzięcza to poniekąd swojej uniwersalności, przez którą samolot ten został wybrany przez Egipt jako jego podstawowy płatowiec, który może spełniać wiele różnych funkcji (zanim opiszę poszczególne warianty, chcę od razu zaznaczyć, że nie będzie on się w nich sprawować tak dobrze, jak dedykowany bombowiec czy samolot transportowy, ale jest tańszą alternatywą dla jednostek wyspecjalizowanych. I, co ważne, idę tu trochę na łatwiznę, opisuję w jednej jednostce właściwie kilka, żeby nie dublować opisów, ale chcę osobno wycenę za ten sam samolot w wersji bombowej, zwiadowczej i każdej innej):
    - bombowa. Nie ma co tu wiele mówić, klasyczny bombowiec o średnim zasięgu, mogący unieść do 3000 kilogramów różnych bomb, a w celu zapewnienia sobie szans w walce z wrogimi myśliwcami uzbrojony jest również w siedem ciężkich karabinów maszynowych Vickersa kaliber 7,7 mm.
    - transportowa. Nieuzbrojona wersja Iiesara, przystosowana do przeniesienia na pokładzie 20 spadochroniarzy z wyposażeniem lub 30 zwykłych żołnierzy.
    - rozpoznawcza. Również nieuzbrojona wersja, zaopatrzona za to w jak najwięcej systemów wykrywania oraz maskowania, aby skutecznie zbierać informacje i dostarczyć je potem do kwatery dowodzenia. W celu zwiększenia jej możliwości, konstrukcję zaopatrzono w dodatkowe zbiorniki z paliwem, aby zwiększyć jej zasięg, co jednak pociągnęło za sobą odchodzenie jej z opancerzenia, aby zachować zadowalające osiągi, samolot, który nie może strzelać, musi bronić się jedynie swoją szybkością i zwinnością, a w wypadku tego samolotu, również utrudnieniem w wykryciu.

    Samolot bombowy Easifa - Skonstruowany na podstawie brytyjskiego Bristola Blenheima, lekki bombowiec Egipskich Sił Powietrznych. Ma on niewielki zasięg, jest lekko opancerzony, ale przy tym bardzo szybki i zwrotny. Idealnie nadaje się do bezpośredniego wspierania piechoty, pojazdów i innych sił naziemnych punktowymi atakami, bo o ile nie jest w stanie przenieść zbyt wielu bomb na swoim pokładzie, bo ledwie 500 kilogramów, to może zrzucić je dokładnie w punkt, a potem wrócić na lotnisko, odebrać kolejną dostawę i znów polecieć na front. Do obrony przed wrogimi myśliwcami posiada szeroki asortyment broni maszynowej: dwa ciężkie karabiny maszynowe 7,7 mm w wieżyczce pod dziobem, dwa kolejne w wieżyczce grzbietowej i jeszcze jeden, zamontowany nieruchomo.

    Samolot bombowy Zawbiea - Średni bombowiec oparty na rozwiązaniach konstrukcyjnych z brytyjskiego Vickersa Wellingtona. Jak nazwa wskazuje, charakteryzuje się średnimi osiągami, zarówno jeśli chodzi o ewentualny zasięgi, jak i opancerzenie, prędkość i uzbrojenie (na które składają się bomby o łącznej wadze 2100 kilogramów i osiem karabinów maszynowych kaliber 7,7 mm. Podobnie jak oryginał, bombowiec charakteryzuje się wysoką odpornością na uszkodzenia, które może odnieść w walce oraz stabilnością, dzięki czemu łatwiej mu zestrzeliwać wrogie myśliwce i dokonywać precyzyjnych nalotów, co jednak odbija się niekorzystnie na zwrotności, ustanawiając Zawbiea, podobnie jak oryginalnego Wellingtona, łatwym celem dla obrony naziemnej czy myśliwców.

    Samolot bombowy Riah - Ciężki bombowiec egipski, skonstruowany na podstawie jednego z najbardziej udanych, jeśli nie najbardziej udanego, brytyjskiego bombowca II wojny światowej, Avro Lancastera. Olbrzymi zasięg maszyny pozwala jej na odbywanie dalekich lotów, choćby i związanych z pokonaniem 4600 kilometrów w obie strony, co jest jedną z jego największych zalet, dzięki temu można go wykorzystać do wspierania wojsk własnych lub sojuszniczych na odległych Afryki, Azji czy Europy. Inną, równie wielką, zaletą tej maszyny, jest jej wytrzymałość, a w parze z nią idzie potężne uzbrojenie, na które składają się bomby o łącznej wadze aż 6400 kilogramów. Ich wielka ilość jest niezbędna, ponieważ samolot najlepiej sprawdza się w bombardowaniach obszarowych, gdy cel jest nieruchomy i duży, co pozwala na zmaksymalizowanie efektu zniszczenia. Do obrony własnej posiada on 10 karabinów maszynowych kaliber 7,7 mm, pozwalających postawić na drodze każdego wrogiego myśliwca prawdziwą ścianę ołowiu.

    Samolot bombowo-torpedowy Tswnamyun - Choć bazą do tej konstrukcji był brytyjski samolot Fairey Barracuda, to obecnie jego przeznaczenie w egipskiej armii znacząco się zmieniło. Wciąż jest to dość szybka maszyna o niewielkim zasięgu, co absolutnie nie przeszkadza jej w tym, co jest jej głównym zadaniem. Jest to bowiem, tak jak w oryginale, samolot torpedowy i bombowy. Może wystartować z nadmorskiego lotniska lub pokładu lotniskowca, aby zaatakować wrogi okręt, opcjonalnie cel nadbrzeżny, przy użyciu jednej torpedy kaliber 457 mm lub 800 kilogramów bomb. Jednakże poza tym zmodyfikowano konstrukcję tak, aby poza tymi celami mogła być również użyteczna na lądzie, gdzie pełni funkcję bombowca nurkującego. Udźwig bomb w obu wypadkach jest taki sam, a dodatkowo każda z nich uzbrojona jest też w dwa karabiny maszynowe kaliber 7,7 mm, acz skierowane są one do przodu i nieruchome, co wymusza zmianę pozycji całego samolotu, aby móc skutecznie ostrzelać nimi manewrującego przeciwnika (tutaj nie chcę, tak jak w wypadku samolotu uniwersalnego, wyceny dwóch maszyn, ale jednej, która może pełnić te dwie funkcje równie dobrze).

    Szybowiec transportowy Red - Szybowiec oparty o bardzo udany konstrukcyjnie Airspeed Horsa, przeznaczony do szybkiego transportu 25 żołnierzy. Można ją stosować do transportu tak zwykłej piechoty, jak i spadochroniarzy, co w wypadku tych drugich jest o wiele korzystniejsze, niż przy korzystaniu ze zwykłego samolotu transportowego, ponieważ nie są oni rozproszeni po lądowaniu. Szybowiec jest wielokrotnego użytku, ale często bywa niszczony przez silną obronę przeciwlotniczą czy porzucany przez załogę, gdy wymaga tego sytuacja. Konstrukcja stworzona jest tak, aby ograniczyć wypadki do minimum, co jest mankamentem wielu szybowców. Zamiast żołnierzy, Red może przenosić też dwa samochody terenowe lub haubicę, co znacznie może wspomóc żołnierzy w innych maszynach tego typu.

    Szybowiec transportowy Quasf - Ciężki szybowiec oparty konstrukcyjnie na General Aircraft Hamilcar. W tej konstrukcji spróbowano wyeliminować choć część wad, a pozostawić jak najwięcej zalet. Dlatego pojazd ten może wciąż transportować nawet 50 żołnierzy, dwa lekkie transportery opancerzone/samochody pancerne lub jeden lekki czołg. Kosztem zmniejszenia zasięgu i prędkości, powiększono udźwig szybowca, aby zmniejszyć szanse na jakiś groźny w skutkach wypadek.

    Samolot holowniczy Falash - Zwykły, nieuzbrojony, niewyróżniający się niczym specjalnym samolot. Tani jak barszcz, ale wykorzystywany tylko w jednym celu - do holowania i transportu szybowców.

    Samolot szturmowy Saeiqua - Jednostka stworzona na podstawie Hawker Tempest. Samolot ten służy przede wszystkim do wspierania własnych wojsk naziemnych poprzez precyzyjne ataki na bunkry, czołgi, grupy piechoty i tym podobne cele. W tym celu uzbrojony jest w cztery działka automatyczne kaliber 20 mm oraz dodatkowe uzbrojenie, które stanowią dwie bomby lotnicze o masie 450 kilogramów każda lub osiem niekierowanych pocisków rakietowych. W walce kołowej nie sprawdza się tak rewelacyjnie, a także posiada stosunkowo słabe opancerzenie i mały zasięg, co jednak nadrabia swoim uzbrojeniem oraz prędkością, która czyni go bardzo trudnym celem dla obrony przeciwlotniczej i prawdziwym postrachem wojsk naziemnych.

    Samolot myśliwski Bard - Podstawowy i dość leciwy, ale wciąż spełniający swoje zadania, zwłaszcza przeciwko mniej zaawansowanym przeciwnikom, myśliwiec egipski, oparty o konstrukcję samolotu Supermarine Spitfire. Jak przystało na myśliwiec, jest to konstrukcja szybka, zwinna i o przyzwoitym zasięgu, stworzona do eskortowania bombowców, zestrzeliwania wrogich samolotów nad egipskim niebem i walki kołowej. Za jej uzbrojenie służą cztery karabiny maszynowe kaliber 7,7 mm i dwa działka automatyczne kalibru 20 mm. Nie ma za bardzo co więcej mówić o tej jednostce, podczas wojny zdobyła sobie chyba wystarczającą sławę, prawda?

    Samolot myśliwski Musmia - Wersja rozwojowa powyższego samolotu, maszyna wzorowana na Supermarine Spiteful, będąca lepszą od niego pod każdym względem: Ma większy zasięg, jest szybsza i zwrotniejsza, a więc lepiej wychodzi jej walka kołowa, posiada też dobre uzbrojenie, nie tak liczne jak w wypadku Barda, ale wciąż przyzwoite: cztery działka automatyczne kaliber 20 mm.

    Samolot myśliwski Thalaj - Choć uzbrojony identycznie jak powyższa jednostka, to jednak jest od niej lepszy i stanowi przyszłość nie tylko myśliwców, ale i ogółem samolotów egipskich, ponieważ jest to konstrukcja odrzutowa na bazie Golster Meteor. Co tu dużo mówić? Szybka, zwrotna, dobrze uzbrojona, o dość dużym zasięgu, czego chcieć więcej?

    Artyleria:

    Sekcja CKM - Żołnierze obsługujący ciężki karabin maszynowy Vickers kaliber 7,7 mm. Od oryginału różni się on głównie zastosowaniem innych materiałów, aby był lżejszy, co pozwoliło zmniejszyć załogę z ośmiu do zaledwie dwóch osób, pełniących role celowniczego i amunicyjnego, którzy nie mają większych problemów z jego przenoszeniem. Polepszono również chłodzenie, co jest raczej oczywiste w wypadku broni mającej strzelać ogniem ciągłym w tak gorącym klimacie jak Bliski Wschód i Afryka. Broń charakteryzuje się niezawodnością i możliwością ciągłego strzelania przez wiele godzin bez przerwy, bez ryzyka zacięcia czy uszkodzenia. Świetny środek defensywny, w ataku nie sprawia się już tak dobrze, idealny do szatkowania wrogiej piechoty i nieopancerzonych pojazdów wroga, choć tutaj jego właściwości się kończą.

    Sekcja WKM - Karabin maszynowy Vickers, ale kaliber 12,7 mm. Wszelkie zmiany w nim zastosowane są identyczne lub podobne do tych, jakie wykorzystano w broni powyżej. Kaliber broni pozwala nie tylko na skuteczne zabijanie piechoty, ale i uszkodzenie lub zniszczenie nieopancerzonych czy opancerzonych lekko pojazdów, lekkich umocnień z drewna i tym podobnych. Również jak podobny CKM, najlepiej sprawdza się w obronie, na stacjonarnej pozycji.

    Moździerz Hawaun-51 - Podstawowy moździerz armii egipskiej. Charakteryzuje się prostą, tanią i w miarę niezawodną konstrukcją, jest też bardzo lekki, a więc i mobilny. Strzela stromotorowo, granatami moździerzowymi kaliber 51 mm, dzięki czemu może ostrzeliwać wroga ukrytego bezpiecznie w okopie, za murem czy inną przeszkodą lub wykorzystać te właśnie struktury na własną korzyść, aby prowadzić ogień do nacierającego przeciwnika, któremu ciężko będzie sięgnąć sam moździerz.

    Moździerz Hawun-81 - Drugi tym egipskiego moździerza, charakteryzujący się o wiele większym zasięgiem, siłą ognia i kalibrem pocisku - 81 mm. Pozwala on na skuteczniejsze zwalczanie już nie tylko piechoty, ale i lekkich umocnień, a skoncentrowany ogień kilku moździerzy w to samo miejsce może przebić się nawet przez te bardziej wymagające. Poza tym ma wszystkie cechy poprzednika, choć nie jest już aż tak mobilny, wraz z wzrostem wagi wzrosła też cena i siła ognia.

    Artyleria Almidfaeia-40 - Podstawowy tym działa w armii egipskiej, wzorowany na brytyjskiej armacie 2-funtowej. Ze względu na fakt, że w konstrukcji zmieniono jedynie chłodzenie i kilka detali, jest to wciąż bardzo dobra armata solidnej brytyjskiej produkcji. Strzela pociskami odłamkowymi, burzącymi i przeciwpancernymi kaliber 40 mm. Niezastąpiona w obronie i ataku, dzięki pełnemu kątowi ostrzału wynoszącemu 360 stopni, przyzwoitej szybkostrzelności i zasięgowi oraz uniwersalnej amunicji, pozwalającej spełniać jej różne funkcje na polu bitwy.

    Artyleria Almidfaeia-57 - Ulepszona wersja powyższego sprzętu, charakteryzująca się większą donośnością, siłą ognia i kalibrem pocisku, który wynosi 57 mm. Bardzo udana i sprawna konstrukcja, wzorowana na brytyjskiej armacie 6-funtowej, wciąż dająca radę na polu bitwy, z tych samych powodów, co poprzednie działo, acz robi to wszystko, co one, choć lepiej. Nie zdołało całkiem wyprzeć armaty kaliber 40 mm ze względu na jej większą szybkostrzelność i niższą cenę, a obecnie oba typy dział strzelają razem na polu bitwy, uzupełniając się wzajemnie.

    Artyleria Almidfaeia-75 - Średnia artyleria egipskiej armii, kaliber 75 mm, przeznaczona do niszczenia średnich czołgów i innych pojazdów oraz umocnień, z którymi powyższe działa nijak mogłyby sobie poradzić. Wraz ze wzrostem kalibru wydłużył się zasięg oraz zwiększyła siła ognia, ale wzrosła też cena. Udana konstrukcja, również dodano tu jedynie kosmetyczne poprawki, bo to wciąż słynna brytyjska armata 17-funtowa.

    Artyleria Almidfaeia-127 - Jedno z najcięższych egipskich dział, podobnie jak wszystkie inne, wzorowane na brytyjskiej armacie, konkretniej na 60-funtowej. Jak przystało na tak ciężką artylerię, strzelającą pociskami kaliber 127 mm, charakteryzuje ją olbrzymi zasięg i siła ognia, która pozwala kruszyć najtwardsze bunkry i eliminować choćby i ciężkie czołgi jeden po drugim. Długi czas ładowania sprawia, że załogi są szkolone tak, aby trafiły za pierwszym, maksymalnie drugim podejściem, bo czasem może nie być szans na poprawkę, ale jeśli już takie działo trafi, to choć raz, ale porządnie.

    Artyleria Almidfaeia-140 - Najcięższy typ artylerii egipskiej, a przynajmniej tej, którą wykorzystują wojska lądowe. Największa siła ognia, zasięg, kaliber (140 mm) i cena sprawiają, że to konkretne działo jest prawdziwym bogiem wojny, jak zresztą mówił sam Stalin o artylerii ogółem. Najlepsze cele dla tego działa to te, które są powolne, nieruchome lub poruszają się w dużej grupie, wtedy najbardziej uwydatnia się jej siła ognia.

    Artyleria Almidfaeia-280 - Tym razem autorska konstrukcja Egiptu, ciężkie działo montowane zwykle parami w pancernej wieży, służące za artylerię obrony wybrzeża, przeznaczone do zmiatania pojedynczymi strzałami czy salwami nawet największych okrętów wroga, bo jeśli ich nie zatopi, to przynajmniej uszkodzi, spowolni lub napsuje krwi.

    Artyleria Khafir-20 - Zmodyfikowana i ulepszona konstrukcja oparta na rozwiązaniach słynnego Oerlikona 20 mm. Strzela takim samym kalibrem pocisków, udało się poprawić jej szybkostrzelność, a także zmniejszyć cenę poprzez uproszczenie konstrukcji i zmniejszenie ilości elementów (jak w działku Polsten). Lekka artyleria przeciwlotnicza, idealna do zwalczania szybkich i lekko opancerzonych celów, ale uniwersalna podstawa pozwala również na prowadzenie ognia do celów naziemnych, tak piechota i lekkie pojazdy, oraz nawodnych.

    Artyleria Khafir-20/4 - Konstrukcja oparta o powyższą, tutaj główną zmianą było sprzężenie czterech luf, co pozwala na zasypanie wroga na wodzie, lądzie i ziemi istnym barażem ołowianych pocisków 20 mm.

    Artyleria Khafir-40 - Tutaj nie ma co się wiele rozwodzić, to znów kosmetyczne poprawki do bardzo udanej armaty przeciwlotniczej Boforsa kaliber 40 mm, konstrukcja była i wciąż jest tak dobra, że nie ma co jej zbytnio zmieniać.

    Artyleria Alqadhaf-94 - Haubica kaliber 94 mm, wzorowana na brytyjskiej haubicy górskiej 3,7 cala. Po niezbędnych ulepszeniach i kilku modyfikacjach, weszła ona do armii egipskiej jako podstawowa haubica, charakteryzująca się prostą i tanią konstrukcją, przyzwoitym zasięgiem i siłą ognia oraz, co najważniejsze, niewielką jak na ten typ armaty masą, która pozwala na mobilne wspieranie ogniem nacierającej piechoty lub osłanianie jej odwrotu.

    Artyleria Alqadhaf-84 - Jedyne takie działo w armii Egiptu, ponieważ nie jest ani zwykłym działem, ani haubicą, ale ich połączeniem - haubicoarmatą. Wzorowana jest na haubicoarmacie 25-funtowej produkcji brytyjskiej, dodano tu jedynie kosmetyczne poprawki, uznając broń za bardzo dobrą, sprawdzającą się wciąż w realiach pola walki i pozwalającą na nawiązanie równorzędnej walki z wszystkimi współczesnymi oponentami.

    Działo samobieżne Aamij - Podstawowe działo samobieżne armii egipskiej, będące niczym innym, jak lekko zmodyfikowanym działem samobieżnym brytyjskiej produkcji, Deaconem. Modyfikacje obejmują zarówno przystosowanie ciężarówki transportującej armatę do warunków pustynnych, odpowiedni kamuflaż i tym podobne, ale również wymianę uzbrojenia: Działo 57 mm, choć wtedy skuteczne, obecnie nie nadaje się już do eliminowania tak wielu przeciwników jak wcześniej, więc zastąpiono je działem kaliber 75 mm, co nieznacznie wpłynęło na wzrost masy, a więc i lekkie zmniejszenie prędkości czy zwrotności artylerii samobieżnej. Mimo to, Aamij wciąż pozostaje podstawowym, i jednocześnie mobilnym oraz tanim, sposobem zapewnienia wsparcia ogniowego piechocie zmechanizowanej, zmotoryzowanej czy pojazdom.

    Działo samobieżne Idżtihad - Artyleria samobieżna wzorowana na Sextonie, innym pojeździe tego typu wykorzystywanym przez Wspólnotę Brytyjską podczas II wojny światowej. Choć kaliber działa jest tylko trochę większy, wynosi 87,6 mm, to nie jest to zwykła armata, ale haubicoarmata, wzorowana na brytyjskiej 25-funtowej, dająca o wiele większe możliwości na polu bitwy dzięki swoim unikalnym właściwościom, jakie daje połączenie armaty i haubicy w jedno działo. Uzupełnia to fakt, że jest to pojazd opancerzony pełną gębą, dzięki czemu potrzeba trochę więcej wysiłku, aby go uciszyć, w końcu Aamij to tylko armata na ciężarówce. Poza swoim głównym działem, Idżihad uzbrojony jest w dwa karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm, pozwalające bronić mu się w pewnym zakresie przed piechotą. Dobra i udana konstrukcja, pełniąca te same funkcje, co poprzednia, acz z lepszym efektem, choć większą ceną.

    Działo samobieżne Tafsir - Autorska konstrukcja Egiptu, choć nie można mówić tu o wielkim wynalazku. To podobna konwersja co w wypadku innego działa samobieżnego, Aamija, ponieważ za podstawę służy podstawowa egipska ciężarówka, a za uzbrojenie - artyleria Khafir-20/4, czyli cztery sprzężone działka przeciwlotnicze kaliber 20 mm. Niewiele więcej można powiedzieć o tej konstrukcji, to sposób na szybkie przenoszenie nawały ogniowej, jaką mogą postawić te cztery lufy, z miejsca na miejsce, tam gdzie potrzebuje ich piechota czy siły pancerne, a choć przeznaczone są do strącania samolotów i innych obiektów latających, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby z ich pomocą zrobić sieczkę z piechoty czy lekkich pojazdów.

    Budynki i Fortyfikacje

    Ambasada - Struktura budowana w stolicy innego kraju, pozwalająca na poprawę wzajemnych relacji tego państwa z Egiptem i wzajemnie, a czasem, choć nie jest to gwarantowane, może przesłać też ciekawe informacje wywiadowcze. Dyplomata nie jest niezbędny do jej funkcjonowania, ale znacząco się przydaje. Z oczywistych przyczyn wykorzystać można ją skutecznie tylko w państwach-botach, w wypadku graczy to raczej miły dodatek.

    Fabryka - Niepozorny budynek do produkcji wszelkiej maści pojazdów, artylerii i tym podobnych.

    Kopalnia - Struktura niezbędna, jeśli chce się wydobywać surowce wszelkiej maści.

    Rafineria - Budynek służący rafinacji ropy naftowej.

    Szpital polowy - Zbudowany na tyłach linii frontu, wyposażony w łóżka, podstawową aparaturę i liczny personel medyczny oraz pomocniczy, szpital służy stabilizacji stanu rannych po bitwie oraz ratowania ich od pewnej śmierci, gdyby im takiej pomocy nie zapewniono. Zwykle nie jest chroniony, ponieważ wszędzie, gdzie się da, maluje się symbole czerwonego krzyża na białym tle, mające za zadanie chronić tę budowlę przed wrogimi atakami, choć zawsze można też zrobić coś więcej, niż odwołać się do sumienia, czyli ustawić w pobliżu jakiś garnizon, gdyby przeciwnik nagle zapomniał o konwencjach odnośnie prowadzenia działań zbrojnych.

    Baza naprawcza - Skupisko budynków, gdzie można naprawiać, konserwować, rozbierać na części i tak dalej różne pojazdy, od ciężarówek przez czołgi, aby przywrócić je do stanu używalności lub chociaż wyzbierać jak najwięcej nieuszkodzonych elementów, które posłużą jako części zastępcze do kolejnych, uszkodzonych jednostek.

    Wilcze doły - Najprostsze możliwe fortyfikacje o niemalże antycznym rodowodzie. Mają postać głębokich na około trzy metry dołów wypełnionych zaostrzonymi palami, które rozstawia się na drodze wrogiej piechoty, a potem maskuje tak, aby żołnierze zauważyli je dopiero wtedy, gdy będzie już za późno i sami w nie wpadną bądź taki los spotka ich kompanów. Na dłuższą metę niezbyt skuteczne, ale mogą spowolnić natarcie, wystawić przeciwnika na ostrzał (nie każdy, który wpadnie do środka, ginie, większość jest ranna, więc ich kompani powinni im pomóc, a są wtedy łatwym celem) lub negatywnie wpłynąć na wraże morale, w końcu śmierć w takiej pułapce nie jest ani powolna, ani bezbolesna.

    Zasieki - Zwoje drutu kolczastego, rozstawione w pobliżu głównych pozycji obronnych. Przejście przez nie jest niemożliwe, chyba że ma się nożyce do drutu. Dzięki temu skutecznie spowalniają wrogie natarcie, przez co do żołnierzy, którzy utkwili przed zasiekami może bić artyleria i broń maszynowa. Najlepiej sprawdza się wraz ze wszystkimi poniższymi rodzajami umocnień. Poza nożycami, przeciwko zasiekom można wykorzystać też pojazdy, o ile mają trakcję gąsienicową lub opony na tyle mocne, żeby drut ich nie przebił, lub artylerię, której ostrzał może skutecznie i szybko zniszczyć ten rodzaj fortyfikacji.

    Pola minowe (przeciwpiechotne) - Doskonale sprawdzają się wespół z innymi rodzajami umocnień. Ukryte w ziemi, eksplodują, gdy wróg na takową nadepnie. Eksplozja rozsadza minę, rozrzucając w promieniu kilu metrów wiele stalowych odłamków, które zwykle nie zabijają, ale głównie okaleczają i ranią, przez co nie tylko ten jeden pechowy wojak jest niezdolny do walki, ale potrzeba też zapewnić mu pomoc medyczną, co naraża innych na ostrzał. Piechota wobec min jest bezradna, musi takie pole rozminować za pomocą bagnetów, nakłuwając ziemię, modląc się przy tym, aby nie trafić w zapalnik, a po znalezieniu miny wyciągnąć ją i odłożyć na bok (skoro to pierwsza wojna, to na start raczej nikt nie ma wykrywaczy min, które opracowano podczas drugiej, ale pewnie ktoś wpadnie na ich wynalezienie w trakcie gry). Innym sposobem jest rozminowanie pola poprzez ostrzał artyleryjski, który zdetonuje miny lub unieszkodliwi je w inny sposób.

    Pola minowe (przeciwpancerne) - Od powyższego różni się tylko tym, że miny są o wiele większe, a nie reagują, gdy wejdzie na nie zwykłych żołnierz, koń lub lekki pojazd w rodzaju motocykla. Ale gdy zrobi to samochód pancerny, ciężarówka czy czołg, mina eksploduje, rozrywając pojazd na kawałki lub uszkadzając go, jeśli to jakieś bydlę większego kalibru, przez co jest unieruchomiony. Rozminować można je w ten sam sposób, jak pole z minami przeciwpiechotnymi.

    Zapora minowa - Poniekąd też pole minowe, ale morskie. Min tych nie można tak skutecznie ukryć, jak tych na ziemi, więc wpadają na nie zwykle okręty i statki podczas nocnych rejsów, sztormów lub bitew, gdy mają ważniejsze rzeczy do roboty, niż rozglądanie się za minami. Jedna taka jest w stanie zatopić mniejszy okręt czy statek, a większy przynajmniej jakoś uszkodzić. Poza niszczeniem wrogich jednostek pływających, służą za skuteczny straszak, dobrze widoczny, który ma zablokować jakąś trasę lub wybić przeciwnikowi z głowy płynięcie w jakimś kierunku. Zdetonować je można poprzez ostrzał, acz najlepiej sprawdzają się w tym dedykowane trałowce.

    Okopy - Powszechnie znane i lubiane umocnienia ziemne, mające postać głębokich rowów, w których żołnierze znajdują ochronę przed ostrzałem wroga, a sami mogą do niego pruć, gdy spróbuje ataku. Niezbyt dobrze chronią przed ostrzałem stromotorowym i bombardowaniem z nieba.

    Fort piechoty - Lekka fortyfikacja, która najlepiej się sprawdza, gdy jest otoczona wszystkimi powyższymi. Na fort piechoty składają się bezpieczne umocnienia z betonu dla kilkudziesięciu ludzi, gdzie mogą przeczekać ostrzał. Na tych betonowych klocach znajdują się też kopuły pancerne, które chronią przed ostrzałem lekkiej artylerii, broni maszynowej i strzeleckiej, a same uzbrojone są w lekkie działa i karabiny maszynowe. Uzupełniają to drewniano-ziemne umocnienia wokół właściwego fortu, z których piechota może ostrzeliwać wroga z ciężkich karabinów maszynowych i własnej broni strzeleckiej, ale nie jest tam tak dobrze chroniona, jak w forcie właściwym.

    Fort pancerny - Krótko mówiąc? To samo, co wyżej, ale większe, mogące zapewnić ochronę większej ilości żołnierzy, wytrzymalsze, z większą ilością lepiej opancerzonych kopuł pancernych uzbrojonych już nie tylko w ciężkie karabiny maszynowe i lekkie działka, ale też artylerię średniego i ciężkiego kalibru.

    Fort jednostkowy - O wiele większy fort od powyższych, ale nie tak dobrze uzbrojony, głównie w broń maszynową i kilka dział średniego kalibru, mimo to jest dość wytrzymały i bardzo duży. Czemu? Ano, ma on za zadanie zapewnić schronienie dla kilkuset żołnierzy piechoty i kilkunastu pojazdów bądź dział z obsługą, aby ci nie zginęli podczas ostrzału artyleryjskiego, a po jego zakończeniu zajęli pozycje na zewnątrz. W walce nie sprawdza się dobrze, pełni głównie rolę pomocniczą dla dwóch bojowych fortów wymienionych wyżej i bardzo dobrze z nimi współgra.

    Posterunek - Umocnienie to to nie jest, ale pełni podobną rolę. Stanowi bazę dla kilkunastu żołnierzy piechoty, ma też miejsce dla kilku samochodów czy pojazdów pancernych, którzy operują za linią frontu. Dlatego wystarczy trochę ostrzelać go z ciężkiego karabinu maszynowego czy popukać z porządnej artylerii, i to by było na tyle. Na szczęście rzadko do tego dochodzi, ponieważ posterunki nastawione są na zapewnianie ochrony drogom czy liniom kolejowym, służą za bazy wypadowe do ataków na partyzantów i tak dalej. Ogółem, ich im więcej, i im lepiej obsadzone, tym lepiej sprawdzają się w chronieniu danego terenu przed partyzantami.

    Inne:

    Kawaleria na wielbłądach - Choć druga wojna światowa była ostatnim masowym aktem wykorzystania kawalerii w działaniach zbrojnych, to Egipt wciąż utrzymuje formacje kawalerzystów, co pewnie wydaje się głupotą z punktu widzenia europejskiego kraju, który swoich jeźdźców rozwiązał lub przezbroił w czołgi i inne pojazdy. Mimo to Egipt, sąsiadujący z afrykańskimi prowincjami, pełnymi biedy, anarchii i prymitywnych mieszkańców, nie mógł nie dostrzec zalet wykorzystania kawalerii, zwłaszcza tej na wielbłądach, która jest jednostką szybką i mobilną, może poruszać się po pustyni o wiele lepiej, niż niektóre pojazdy, a przeciwko temu, co można spotkać w centrum Afryki w zupełności wystarczy, przynajmniej w większości. Kawalerzysta uzbrojony jest zwykle w karabin Lee-Enfield, skrócony na tyle, aby wciąż posiadać dużą siłę ognia na krótkim i średnim dystansie, ale nie przeszkadzać rozmiarami w jeździe, bagnet, parę rewolwerów bądź pistoletów, zapas amunicji, kilka granatów odłamkowych i przeciwpancernych oraz bułat, archaiczną broń białą, która jednak z grzbietu wielbłąda potrafi rozpłatać czaszkę przeciwnika, a w walce z przeciwnikiem niezbyt zaawansowanym technologicznie sprawdza się wprost wspaniale. Zwykle przynajmniej jeden z żołnierzy w oddziale ma również ręczny karabin maszynowy, aby wspierać jego ogniem kolegów. Żołnierze ci walczą równie dobrze z grzbietu wierzchowca jak i spieszeni, wtedy działają jak zwykła piechota, choć nie tak efektywnie, głównie z racji broni o mniejszym zasięgu.

    Synowie Pustyni - Kawaleria sprawdza się doskonale, ale wystarczy choć jeden silniejszy, umocniony punkt oporu z karabinami maszynowymi lub pojazd opancerzony, choćby i archaiczny lub improwizowany, a jej natarcie wytraci impet lub nawet załamie się. Z tego powodu na bazie zwykłej kawalerii na wielbłądach powołano jej wersję rozwojową, Synów Pustyni. Ich wyposażenie indywidualne nie różni się niczym od tego, jakie mają zwykli kawalerzyści. Ciekawiej robi się dopiero w wypadku broni zespołowej, ponieważ na wyposażeniu jednego oddziału znajduje się zwykle kilka ręcznych karabinów maszynowych, przynajmniej jeden karabin przeciwpancerny, jeden karabin snajperski oraz cięższy sprzęt przenoszony na taczankach: dwa ciężkie karabiny maszynowe, jeden moździerz piechoty kaliber 81 mm i armata przeciwpancerna 40 mm holowana w zaprzęgu wielbłądów. Całe to wyposażenie znacząco zwiększa przydatność, wartość bojową i siłę ognia kawalerii, a że Synowie Pustyni są tak mobilni, jak ich zwykli koledzy, mogą im służyć za wyśmienite wsparcie, acz poza tym równie dobrze radzą sobie w samodzielnych wypadach.

    Kompanie karne - Choć to szeregowi są najczęściej werbowanymi i zabijanymi żołnierzami to armii potrzeba jednak prawdziwego mięsa armatniego, które od szeregowych będzie się różnić tym, że nikomu nie będzie żal ich poświęcić. Po to właśnie powstały kompanie karne, składające się z byłych więźniów, którym zaoferowano skrócenie wyroku w zamian za służbę w armii, oraz mieszkańcom afrykańskich prowincji, tych w których panuje bieda, anarchia i ogólnie pojęty syf, często wbrew ich woli. Zwykle gna się ich na pozycje wroga, czasem motywuje sekcją ciężkich karabinów maszynowych za plecami, aby wybadać ewentualne umocnienia, pułapki i rozmieszczenie środków ogniowych, w walce dominują wroga liczbą i zajadłością, ale zwykle są jednorazowego użytku, ponosząc zbyt duże straty. Można ich wykorzystać do grabieży, gwałtów, podpaleń i tym podobnych przestępstw na terenie innego kraju, jeśli zajdzie taka potrzeba, aby nie brudzić rąk żołnierzowi egipskiemu. Wyposażeni są w przestarzały sprzęt wszelkiej maści, wydaje im się z reguły to, co zalega na magazynie, w tym nawet broń z czasów pierwszej wojny światowej, byleby tylko poszli na front po podstawowym szkoleniu i wypełnili swoją smutną powinność żywych tarcz.
    //Teoretycznie nie mam jeszcze tej jednostki, ale planuję zapewnić jej warunki do powstania już od pierwszej tury, więc wpiszę ją teraz, bo pewnie później nie chciałoby mi się edytować tylko dla tego jednego wpisu.//

    Saperzy - Wyposażeni identycznie jak szturmowcy, nie licząc granatów, żołnierze, którzy potrafią robić cuda na polu walki. To jedna z najbardziej uniwersalnych jednostek piechoty, ponieważ może rozbrajać pola minowe, układać własne, kopać prowizoryczne okopy i drewniano-ziemne umocnienia, minować mosty, blokować drogi i tak dalej. Choć potrafią bardzo dobrze walczyć, lepiej jednak ich chronić, są bowiem zbyt wartościowi, aby zginąć podczas ochrony własnych umocnień.
    //Tak dla jasności: Żołnierze ci mają przy sobie jedną minę przeciwpancerną i dwie przeciwpiechotne, które mogą rozłożyć w dowolnym miejscu, a po bitwie uzupełnić ich zapas, tak jak inne jednostki uzupełniają amunicję. Mają też wykrywacze min, aby móc je odnajdywać i później rozbrajać. Jednakże nie są oni niezbędni do budowy fortyfikacji, które opiszę niżej, a te zbudowane przez nich nie są tak trwałe i skuteczne jak te dedykowane.//

    Wojska inżynieryjne - Właściwie to samo, co powyżej, choć jest kilka różnic. Zasadnicza jest taka, że nie są uzbrojeni i zwykle działają na tyłach lub pod silną obstawą. Oni również mogą budować umocnienia, ale o wiele większe i lepsze niż saperzy, a także budować mosty, fortyfikować budynki czy naprawiać uszkodzone pojazdy, więc należy poświęcić im jeszcze więcej uwagi i ochrony niż zwykle.
    //Uwagi są właściwie takie same, jak co do saperów.//

    Mechanicy - Nieuzbrojeni żołnierze, będący medykami pojazdów. To oni ściągają je z pól bitew, aby później je naprawić lub chociaż wyciągnąć jak najwięcej nieuszkodzonych części, które można będzie później wykorzystać. Poza tym mogą też badać pojazdy wroga, aby później ułatwić prace naukowcom i inżynierom nad ich skopiowaniem, ulepszeniem czy opracowaniem metod skutecznego niszczenia. Ich skuteczność wzrasta wraz z posiadaniem bazy naprawczej.

    Medycy - Nieuzbrojeni żołnierze noszący znak czerwonego półksiężyca na białym tle, który powinien być, i z reguły jest, najskuteczniejszą ochroną, chronią ich bowiem wszelkiej maści konwencje, jak haska czy genewska. Nie mają broni czy amunicji, mogą więc zabrać ze sobą plecaki pełne bandaży, leków przeciwbólowych, strzykawek, nici, igieł, maści i wielu innych medykamentów. Dzięki temu są w stanie uratować od pewnej śmierci żołnierza, który skonałby bez ich pomocy, a potem odstawić go na tyły, aby później mógł on wrócić z powrotem na front lub do cywila. Ich skuteczność wzrasta wraz z posiadaniem szpitala polowego.

    Podoficerowie - Żołnierze awansowani nie tylko za doświadczenie i męstwo na polu bitwy, jak starsi stopniem, ale i po przejściu odpowiednich szkoleń i kursów w specjalnych szkołach podoficerskich. Dzięki temu są utalentowanymi dowódcami polowymi, wysłanie ich na front zwiększa efektywność wszystkich działań podległych im jednostek, ale oczywiście, im więcej żołnierzy, tym więcej potrzeba podoficerów. Można wykorzystać ich tak na lądzie, gdzie zorganizują swój sztab na tyłach, skąd będą kierować poczynaniami żołnierzy, jak i na morzu, gdzie najczęściej okrętują się na pokładach największych jednostek, aby stamtąd dowodzić całym zespołem floty.

    Oficerowie - Najstarsi rangą, doświadczeniem i wiekiem członkowie armii, którzy widzieli i przeżyli tyle, o czym nie śniło się szeregowym piechurom. Mówiąc krótko, pełnią te same funkcje, co podoficerowie, ale o wiele lepiej, acz są najefektywniejsi, gdy mają do pomocy właśnie kilku podoficerów.

    Milicja - Paramilitarna organizacja zrzeszająca cywilów po krótkim, trwającym zwykle kilka tygodni, szkoleniu i wyposażonych w przestarzałą broń pochodzącą z wojskowych zapasów. Są tańsi ich dedykowani żołnierze piechoty, ale na wojnie nie zrobią wiele poza byciem zwykłym mięsem armatnim, więc zwykle ich rola ogranicza się do pilnowania porządku na nowych obszarach lub tam, gdzie wybuchły zamieszki, zwalczaniu ewentualnych rebeliantów i tak dalej. Poza niską ceną nie mają żadnych zalet, do wad zaś można zaliczyć ogólną słabość tych jednostek na polu bitwy, ale też niskie morale, słabe wyszkolenie i wyposażenie.

    Partyzanci - Ci ludzie przeszli już o wiele dłuższy trening, który poza standardowym szkoleniem wojskowym obejmował też działania z zakresu konspiracji, małego sabotażu, zwykłego sabotażu, dywersji, dezinformacji i tym podobnych. Po jego zakończeniu rozeszli się do domów i miejsc pracy, aby stawiać się na szkoleniach uzupełniających co miesiąc. Nie są żołnierzami, dopóki jakiejś rodzimej prowincji kraju nie zajmie wroga armia, wtedy porzucają swoje dotychczasowe zajęcia i znikają w dżungli czy na pustyni, aby jak najbardziej utrudniać życie okupantowi poprzez wspomniane już dezinformację, sabotaż, dywersję i całą resztę. Zwykle dysponują przestarzałym wyposażeniem, jak milicja, ale mogą łatwo doposażyć się na pokonanym wrogu. Najlepiej wychodzi im walka, gdy mają po swojej stronie przewagę liczebną, element zaskoczenia, zalety środowiska, a najlepiej to wszystko na raz.

    Tajna policja - Od zwykłej policji różni ich to, że zamiast tropić i aresztować pospolitych kryminalistów oraz pilnować ładu publicznego, zajmują się eliminowaniem różnych elementów zagrażających władzy. Nie oznacza to od razu polowania na obywateli, którzy są przeciwko obecnej władzy, w końcu Egipt nie jest państwem totalitarnym, ale mogą rozprawiać się z rebeliantami, partyzantami, terrorystami, co znaczniejszymi przestępcami i wieloma innymi. Jej skuteczność zwykle wzrasta, gdy współpracuje z kontrwywiadem.

    Kontrwywiad - Wyspecjalizowani agenci działający na rodzimych terenach kraju lub prowincjach dopiero co zdobytych. Ich głównym zadaniem jest tropienie, chwytanie, przesłuchiwanie, przekupywanie czy likwidowanie wrogich szpiegów na terenie kraju. Ich skuteczność zwykle wzrasta, gdy współpracują z tajną policją.

    Szpiedzy - Przeciwieństwo kontrwywiadu. Ci świetnie wyszkoleni agenci mają za zadanie przeniknąć do obcego państwa, aby tam zacząć zbierać informacje na temat jego armii, polityki wewnętrznej czy zagranicznej, gospodarki i innych. Niestety, aby osiągnąć jak największe efekty, trzeba zwykle finansować ich działalność (poza kosztem werbunku, po wysłaniu na misję będą informować czy i ile potrzebują ode mnie pieniędzy na dalszą działalność). Poza tym zawsze mogą zostać zdemaskowani, a gdy nie zdążą popełnić samobójstwa lub nie zostaną odbici, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w końcu zaczną sypać i przeciwnik dowie się, kto ich nasłał i w jakim celu. Zawsze mogą zostać też przekupieni.

    Dyplomaci - Jednostki te, nieuzbrojone, nie mają nawet żadnego zastosowania stricte bojowego czy militarnego. Mimo to są bardzo ważne, niekiedy wręcz niezbędne, służą bowiem poprawianiu relacji Egiptu z jej sąsiadami lub innymi krajami (oczywiście tyczy się to państw-botów, bo z graczami bywa różnie). Poza zabiegami dyplomatycznymi wszelkiej maści, czasem mogą przysłać do macierzy jakieś ciekawe informacje, które dostaną się w ich posiadanie przypadkiem czy celowo. Przed schwytaniem czy zabiciem zwykle chroni ich prawo międzynarodowe, ale czasem lepiej dmuchać na zimne i przydzielić im ochronę lub zawczasu ewakuować z danego kraju. Wraz z wybudowaniem w danym kraju egipskiej ambasady, ich efektywność zwiększa się.

    Żandarmeria - Żołnierze będący czymś na kształt policji działającej wewnątrz wojska. Służą zwykle za ochronę oficerów i podoficerów, prowadzą śledztwa w sprawie zbrodni popełnionych przez żołnierzy, konwojują ich na miejsce sądu czy osadzenia, tropią dezerterów i tak dalej. Wiąże się z tym nie tylko specjalistyczne wyszkolenie, ale i wyposażenie prewencyjne, takie jak kajdanki, gaz obezwładniający, broń hukowa, tonfy, specjalne elementy ubioru i tym podobne. Na swój sposób mogą oni podnosić morale wojsk, choć istnieją na to lepsze sposoby.

    Szejk – Arabski oficer wysokiej rangi i wysokiego stopnia, szlachcic z krwi i kości, który może dowodzić nawet tysiącami żołnierzy. Dowodzi swoimi ludźmi bezpośrednio z pola walki, więc jest czymś na kształt dowódcy polowego, nie tak jak Sułtan, choć w połączeniu z nim tworzy doskonałe zaplecze strategiczne. Nie wymaga co prawda tak wielkiej ochrony jak Sułtan, ale lepiej nie puszczać go w samopas.

    Sułtan – Jeden z najwyższych rangą urzędników Egiptu, niejako jeden z władców, który ma wielkie doświadczenie w sprawie gospodarki, ekonomi, i tym podobnych, co sprawia, że może w sytuacji kryzysowej wprowadzić prawdziwe rządy żelaznej ręki, które może odbiją się na poddanych, ale nie na tej części kraju, którą Sułtan dowodzi. Ponadto jest dobrym strategiem, taktykiem i mówcą, ale potrzeba mu ochrony.

    Demagog – Niezwykle wykształcony cywil, którego przyjęto do woja w jednym celu: Aby szerzył propagandę. Mowa tu nie tylko o ulotkach, filmach i innych materiałach, ale nawet o osobistych przemowach do dowódców lub żołnierzy. Co prawda jego wysiłki kosztują, niemniej warto. Posiada również rozległą wiedzę na temat Koranu i całego islamskiego systemu prawa, wartości i tym podobnych, więc idealnie nadaje się do kształcenia mieszkańców nowych prowincji, głównie tych z centrum Afryki.

    Szyfrant – Pracujący w sztabie specjalista, który mimo braku wyszkolenia bojowego jest niezwykle ważny dla prowadzenia operacji wojskowych, choć nie posiada stopnia oficerskiego. Jego zadaniem jest zaszyfrowywanie własnych meldunków i rozkazów, aby uniemożliwić lub chociaż utrudnić odczytanie ich przeciwnikowi oraz robienie czegoś zupełnie przeciwnego, czyli odszyfrowywanie meldunków i rozkazów przeciwnika, które zostały przechwycone przez własne wojska. Jego schwytanie pozwala poznać część lub większość kodów danej armii, lecz działa to w obie strony.

    Fanatyk - Żołnierz, którego umysł nasiąknął najbardziej radykalnymi wersetami Koranu, człowiek będący żywą definicją i przykładem islamskiego ekstremizmu. Dla wiary jest w stanie zrobić wszystko. Poza szkoleniem ideologicznym, pozwalającym choćby edukować innowierców, aby stali się wiernymi wyznawcami Allaha, przeszedł przede wszystkim szkolenie czysto bojowe, nauczono go wszelkich możliwych sztuczek, które mają ułatwić mu zabicie przeciwnika, choćby i były niehumanitarne czy zbrodnicze. Zwykle przed bitwą faszerują się narkotykami, aby zmniejszyć strach i odczuwanie bólu, przez co idą często w szpicy natarcia, ponosząc duże straty, ale zadając o wiele większe wrogowi. To eksperci w obsłudze broni palnej, białej, materiałów wybuchowych i walki wręcz, ich wyposażenie indywidualne jest różnorodne, rzadko kiedy identyczne, aby każdy mógł znaleźć swoją drogę w sianiu śmierci i zniszczenia, rzecz jasna w słusznym celu. Ich największą wadą jest to, że z oczywistych przyczyn nie można wykorzystać ich przeciwko braciom w wierze, chyba że znajdzie się bardzo przekonujący argument za ich herezją, wtedy to inna sprawa. Warto dodać, że poza byciem elitarnymi wojownikami islamu, są też w stanie wyprawiać się na samodzielne misje w odległe rejony świata, aby dokonywać tam różnorakich aktów terroru.

    Zamachowcy-samobójcy - Nazwa tej jednostki mówi o niej właściwie wszystko. Jeszcze bardziej radykalni niż Fanatycy, co wydawałoby się niemożliwe, są gotowi poświęcić życie w ekstremalny sposób, najczęściej poprzez zdetonowanie materiałów wybuchowych przypiętych do ciała w jakimś ludnym miejscu, aby spowodować straty materialne i śmierć wielu osób, a także, co najważniejsze, panikę u kolejnych, jeszcze większych rzesz ludzi. W końcu już starożytni Chińczycy mawiali: Zabij jednego, przeraź tysiące. Jednostka ta jest całkowicie wierna i lojalna, nie liczy się z własnym życiem, więc jest skuteczna, ale przez to również jednorazowa, ciężko oczekiwać po nich powrotu do bazy po udanej misji. Podobnie jak w wypadku Fanatyków, nie można wykorzystać ich do walki i aktów terroru przeciwko krajom tego samego wyznania.

    Broń masowego rażenia:

    Gaz łzawiący – Można rozpylić go za pomocą moździerzy lub haubic, tudzież zrzucić z pokładów samolotów. Sam w sobie nie jest groźny, gdyż nie może zabić, więc można wykorzystać go na różne sposoby i do różnych celów: Stosunkowo bezkrwawej pacyfikacji buntów i zamieszek, osłonienia własnego odwrotu poprzez ostrzelanie nim wrażych pozycji lub unieszkodliwienie wroga, aby łatwiej go wyeliminować lub wziąć do niewoli.

    Gaz musztardowy – O ile sposób rozpylania jest identyczny jak w wypadku gazu łzawiącego, to sposób działania już nie, ponieważ gaz musztardowy jest o wiele bardziej morderczy. Co prawda nie musi on doprowadzić do śmierci, a jedynie może, gdyż, zależnie od stężenia, może doprowadzić do śmierci, ciężkiego poparzenia lub lekkiego poparzenia. W wypadku dużej dawki śmierć następuje na miejscu, w wypadku mniejszych bywa różnie. Dodatkowo gaz musztardowy to substancja rakotwórcza. Dość dobrze sprawia się w unieszkodliwianiu wrogiej piechoty, które polega bardziej na ranieniu i oszpecaniu, a nie na zabijaniu. Cóż… Można? Można.

    Napalm – Zrzucany z nieba przez myśliwce, bombowce i inne samoloty, trudny do ugaszenia, niezwykle skuteczny w walce z piechotą i trudny do opanowania – taki właśnie jest napalm. Ta substancja pozwala stosunkowo szybko objąć określony teren płomieniami, które mogą zranić, zabić lub wykurzyć wrogich żołnierzy. Niestety, jest trudny do opanowania, co może przyczyniać się do strat pośród własnych wojsk, ludności cywilnej i środowiska naturalnego.



  • Republika Chińska

    Lt-SPz Dragon
    Pojazd zdobyczny od ZSRR, które ma go od III Rzeszy. Lang jest lekkim BWP i, po części, uniwersalną platformą uzbrojenia. Jednak skupmy się na “Langu” jako BWP, a jako BWP sprawuje się nawet znośnie, mimo, że jest dość wadliwym sprzętem. Pancerz jest dość akceptowalny, prędkość powala, a działko rozśmiesza.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 52 km/h
    -Pancerz: od 40 do 80 mm
    -Broń główna: HS.185 25 mm

    SPz 11-2 Kurz
    Kolejny model zdobyczny. Lekki wóz rozpoznawczy wojsk Chin. Kurz jest bardzo dobrą maszyną, znaną wsród pancerniaków z faktu, że potrafi przejechać odległe dystanse bez spalania zatrważających ilości paliwa i niezawodnością. Jest ogólnie nawet spoko konstrukcją.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 58 km/h
    -Pancerz: od 30 do 60 mm
    -Broń główna: HS.800 25 mm

    Schwyzpanzer (KPz-53)
    Pojazd zdobyczny. Czołg średni zaprojektowany dzięki współpracy niemieckich i szwajcarskich inżynierów. Jest on w przeciwieństwie do Europanzera tańszy i łatwiejszy w produkcji, co wynika z potrzeb szwajcarskiej gospodarki na tani, lecz skuteczny czołg. Schwyzpanzer jest ogólnie gorzej opancerzony, ma słabszą armatę, ale za to, spala mniej paliwa i jest łatwiejszy w naprawię i produkcji.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 58 km/h
    -Pancerz: od 30 do 60 mm
    -Broń główna: HS.800 25 mm

    Raketenjagdpanzer
    Pojazd zdobyczny. Dość leciwy Kanonenjagdpanzer, mimo iż potrafi zniszczyć większość pojazdów, to jednak brakuje mu na tyle siły ognia, aby zniszczyć za jednym pociągnięciem spustu czołgi, które są wręcz absurdalnie mocno opancerzone, dlatego więc powstał Raketenjagdpanzer, wóz oparty na podwoziu “Langa”, używający zamiast armaty ciężkie pociski kierowane, zdolne zamienić nawet najcięższe czołgi w kupę złomu.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 53 km/h
    -Pancerz: od 40 do 80 mm
    -Broń główna: 2x PPK Trident

    text alternatywny

    Kubelwagen
    Relikt Drugiej Wojny nadal wykorzystywany w Chinach. Świetnie sprawdza się w roli wozu zwiadowczego.

    Dane techniczne:
    -Prędkość maksymalna: 60 km/h
    -Pancerz: 6.5 mm

    text alternatywny

    Gaz łzawiący – Można rozpylić go za pomocą moździerzy lub haubic, tudzież zrzucić z pokładów samolotów. Sam w sobie nie jest groźny, gdyż nie może zabić, więc można wykorzystać go na różne sposoby i do różnych celów: Stosunkowo bezkrwawej pacyfikacji buntów i zamieszek, osłonienia własnego odwrotu poprzez ostrzelanie nim wrażych pozycji lub unieszkodliwienie wroga, aby łatwiej go wyeliminować lub wziąć do niewoli.

    Gaz musztardowy – O ile sposób rozpylania jest identyczny jak w wypadku gazu łzawiącego, to sposób działania już nie, ponieważ gaz musztardowy jest o wiele bardziej morderczy. Co prawda nie musi on doprowadzić do śmierci, a jedynie może, gdyż, zależnie od stężenia, może doprowadzić do śmierci, ciężkiego poparzenia lub lekkiego poparzenia. W wypadku dużej dawki śmierć następuje na miejscu, w wypadku mniejszych bywa różnie. Dodatkowo gaz musztardowy to substancja rakotwórcza. Dość dobrze sprawia się w unieszkodliwianiu wrogiej piechoty, które polega bardziej na ranieniu i oszpecaniu, a nie na zabijaniu. Cóż… Można? Można.

    Napalm – Zrzucany z nieba przez myśliwce, bombowce i inne samoloty, trudny do ugaszenia, niezwykle skuteczny w walce z piechotą i trudny do opanowania – taki właśnie jest napalm. Ta substancja pozwala stosunkowo szybko objąć określony teren płomieniami, które mogą zranić, zabić lub wykurzyć wrogich żołnierzy. Niestety, jest trudny do opanowania, co może przyczyniać się do strat pośród własnych wojsk, ludności cywilnej i środowiska naturalnego.


  • ŻBŻP

    Australia

    piechota zwykła

    Myszy - podstawowa piechota wyposażona w karabiny Lee-Enfield i pistolety Colt 1911. Wyposażeni w jednakowe mundury maskujące (dobierane do terenu misji), kamizelki taktyczne, bagnety i hełmy. W grę wchodzą jeszcze chusty i gogle do ochrony oczu. Mają również przy sobie granat odłamkowy. Myszy to, nie oszukujmy się, absolutne minimum wojska, gdyż może i sprawdza się w walkach lądowych przeciwko gorszym żołnierzom, tak to już w walce z właściwą piechotą wroga potrzebuje wsparcia, jakim mogą być…

    Szczury - piechota zwykła Australii, wyposażona w karabiny M1 Thompson, pistolety Colt 1911, mundury maskujące (dobierane do terenu misji), kamizelki taktyczne, bagnety, hełmy, chusty i gogle do ochrony oczu. Mają również granaty odłamkowe w liczbie trzech, gdyby przeciwnik próbował się ukrywać w budynkach. Konieczni do skutecznej obrony i walki ze względu na swoje prawdziwe już doświadczenie bojowe.

    piechota górska
    piechota morska
    spadochroniarze
    piechota zmotoryzowana
    piechota zmechanizowana
    specjalne jednostki piechoty (np. komandosi, z miotaczami ognia itp. pozostawiam Wam do wyboru)
    samochód opancerzony
    transporter opancerzony
    amfibie
    samochody
    ciężarówka lekka
    ciężarówka ciężka
    czołgi lekkie
    czołgi średnie
    czołgi ciężkie
    ciągniki artleryjskie
    MRAP
    wozy zabezpieczenia technicznego
    ustawiacze min
    motorówki rozpoznawcze
    torpedowce
    niszczyciele
    kanonierki
    fregaty
    krążowniki lekkie
    krążowniki ciężkie
    tendery dla wodnosamolotów
    pancerniki
    lotniskowce
    okręty podwodne
    okręty transportowe
    myśliwce
    samoloty wsparcia bezpośredniego
    bombowce nurkujące
    bombowce taktyczne
    bombowce strategiczne
    bombowce marynarki wojennej
    bombowce torpedowe
    samoloty transportowe
    śmigłowce
    artyleria polowa
    artyleria przeciwlotnicza
    artyleria samobieżna
    artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    artyleria przeciwpancerna
    artyleria rakietowa
    artyleria nadbrzeżna
    Broń chemiczna
    Broń biologiczna
    schrony
    fabryki
    fortyfikacje wszelakiej maści
    bazy morskie i stocznie
    lotniska
    kopalnie wszelkiego typu
    rafinerie paliwa
    radary
    obozy karne (jeśli iedologia pozwala. Obozy jenieckie może tworzyć każdy)
    reaktor jądrowy

    WIP, więc wstrzymaj konie krytyki.



  • Piechota

    Piechota - podstawowe jednostki bojowe armii Finlandzkiej, posiadają podstawowe uzbrojenie i takie same mundury. Są to zazwyczaj żołnierze z podstawowym wyszkoleniem i jedyne co potrafią to strzelać z karabinu. A karabinów w plutonie posiadają kilka rodzajów: karabin automatyczny, LKM, strzelba i karabin wyborowy.

    Piechota górska - trochę lepsi od zwykłej piechoty, tylko znają się na górach. Korzystają z karabinów automatycznych i wyborowych.

    Piechota morska - To samo co powyżej, tylko potrafią lepiej pływać. Korzystają z karabinów automatycznych przystosowanych do działań w wodzie.

    Spadochroniarze - Dosłownie to samo co powyżej tylko potrafią skakać ze spadochronem, posiadają to samo wyposażenie co zwykła piechota i jedzenie na 3 dni życia.

    Niszczyciele czołgów - Prowadzą działania na swoim terenie utrudniając wrogowi życie poprzez niszczenie konwojów pancernych i strasząc biednych czołgistów. Uzbrojeni w karabiny automatyczne, granaty przeciwpancerne, wyrzutnie rakiet, miny, moździerze i piły maszynowe do zrzucania drzew na drogę.

    Komandosi SPK - Snajperzy przygotowani do unieszkodliwiania chojraków gotowych pokazać łeb poza okopem i oficerów, którzy zapomnieli, że nie warto drzeć mordy kiedy jesteś na widoku. Uzbrojeni w karabiny wyborowe, pistolety maszynowe do obrony osobistej i bagnety. Noszą kamuflaż przystosowany do terenów działań.
    piechota zmotoryzowana
    piechota zmechanizowana
    specjalne jednostki piechoty (np. komandosi, z miotaczami ognia itp. pozostawiam Wam do wyboru)
    samochód opancerzony
    transporter opancerzony
    amfibie
    samochody
    ciężarówka lekka
    ciężarówka ciężka
    czołgi lekkie
    czołgi średnie
    czołgi ciężkie
    ciągniki artleryjskie
    MRAP
    wozy zabezpieczenia technicznego
    ustawiacze min
    motorówki rozpoznawcze
    torpedowce
    niszczyciele
    kanonierki
    fregaty
    krążowniki lekkie
    krążowniki ciężkie
    tendery dla wodnosamolotów
    pancerniki
    lotniskowce
    okręty podwodne
    okręty transportowe
    myśliwce
    samoloty wsparcia bezpośredniego
    bombowce nurkujące
    bombowce taktyczne
    bombowce strategiczne
    bombowce marynarki wojennej
    bombowce torpedowe
    samoloty transportowe
    śmigłowce
    artyleria polowa
    artyleria przeciwlotnicza
    artyleria samobieżna
    artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    artyleria przeciwpancerna
    artyleria rakietowa
    artyleria nadbrzeżna
    Broń chemiczna
    Broń biologiczna
    schrony
    fabryki
    fortyfikacje wszelakiej maści
    bazy morskie i stocznie
    lotniska
    kopalnie wszelkiego typu
    rafinerie paliwa
    radary
    obozy karne (jeśli iedologia pozwala. Obozy jenieckie może tworzyć każdy)

    wip


  • Pandemia Soviet Dust Arsyntia Metro 2035

    WIP

    Piechota:
    Mongolska piechota - standardowa jednostka armii Imperium Mongolskiego. Posiadają oni jednolite umundurowanie, a w walce korzystają z pistoletów Mauser C96, karabinów Mosin-Nagant wz. 1938 i pistoletów maszynowych PPS 43.
    text alternatywny
    (Umundurowanie piechoty jest przedstawione pod numerem 2.)
    Mongolska piechota górska - przystosowani do walk w terenie górskim; posiadają jednolite umundurowanie i są uzbrojeni w karabiny Mosin-Nagant wz. 1938 i pistolety Mauser C96. Niektórzy żołnierze piechoty górskiej korzystają z karabinów Tokarev SVT-40, do których przymocowano celowniki optyczne.
    text alternatywny
    (Umundurowanie piechoty górskiej jest przedstawione pod numerem 2.)
    Błękitne Berety - elitarna jednostka piechoty mongolskiej. Uzbrojeni w karabiny powtarzalne AK-47 i pistolety Tokarev TT-33. Posiadają również granaty F1 na wypadek walk w terenie zabudowanym lub kiedy wróg atakuje z ukrycia. Są także wykorzystywani jako spadochroniarze i jeśli jest taka możliwość, to przerzuca się ich na terytorium wroga drogą powietrzną.
    text alternatywny
    Gwardia imperialna - doświadczeni żołnierze uzbrojeni w karabiny Mosin-Nagant wz. 1938. Mają oni za zadanie chronić imperatora Mongolii i ważniejszych oficjeli Imperium Mongolskiego.
    text alternatywny

    Armia Wyzwolenia Mongolii - wbrew pozorom nie jest to armia, a oddziały partyzanckie w razie okupacji Imperium Mongolskiego przez wroga. Już od wstąpienia do Armii Wyzwolenia Mongolii, rekruci uczeni są podstaw survivalu oraz regularnie symulują działania dywersyjne. Są oni różnorako uzbrojeni - w ich uzbrojenie wchodzą pistolety Mauser C96 i Tokarev TT-33, karabiny Mosin-Nagant wz. 1938 lub też karabiny Tokarev SVT-40 z celownikami optycznymi, pistolety maszynowe PPS 43 i karabiny powtarzalne AK-47. Niektórzy z nich korzystają z granatów F1.
    text alternatywny
    Wojska pancerne:
    T-34 - jeden z czołgów używanych przez Związek Radziecki, otrzymany jeszcze przed rozpadem tego państwa. Załoga tego czołgu liczy 4 osoby, a średnia prędkość wynosi 53 km/h.
    text alternatywny
    Lotnictwo:
    Artyleria:
    Inne:
    Kawaleria mongolska - poniekąd archaiczna jednostka, uzbrojona w szable i karabiny SKS. Jednostka ta ma za zadanie dobić uciekającą piechotę wroga, prowadzić zwiad terytorium wroga, czy też patrolować granice Imperium Mongolskiego.
    text alternatywny
    Żandarmeria mongolska - oddziały policji uzbrojone w pistolety Tokarev TT-33 i tonfy; mają za zadanie utrzymywać porządek w państwie.
    text alternatywny
    Budynki:



  • (Bardzo WIP - na razie tylko okręty…)

    Federacja Północna

    Spis treści:

    1. Piechota
    2. Wojska pancerne
    3. Marynarka wojenna
    4. Lotnictwo
    5. Artyleria
    6. Inne

    Piechota

    • Konstabel/Menig - podstawa piechoty Federacji Północnej. Całkiem porządnie, ale nie jakoś wyjątkowo wyposażeni i wyszkoleni. Ich najważniejszą cechą jest uniwersalność.
      Najpewniej główną rzeczą wyróżniającą tę jednostkę od piechoty innych państw to dodatkowe wyposażenie zimowe, przydatne w zimniejszych klimatach na północy.

    Marynarka Wojenna

    • | Klasa | Esbern Snare |
      |:-------------------:|--------------------------------------------|
      | Opis | zmodyfikowane brytyjskie niszczyciele klasy Hunt II |
      | Rodzaj | Fregata |
      | Długość | 85.34 m |
      | Szerokość | 9.61 m |
      | Zanurzenie | 4.42 m |
      | Zasięg | 3700 mil morskich przy prędkości 14 węzłów |
      | Prędkość maksymalna | 25 węzłów |
      | Napęd | 2 turbiny parowe o mocy 19000KM |
      | Załoga | 148 osób (w tym 11 oficerów) |
      | Uzbrojenie | 3 x działa 102 mm K M/52 LvSa2 (3x2) <br>4 x Karabiny maszynowe 40 mm Mk M/36 LvSa (4x1)<br>4 x wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych, Mk. IV<br>2 x Wyrzutnie bomb głębinowych |
      ESBERN SNARE

    • | Klasa | Flyvefisken |
      |:--------------------:|-----------------------------------|
      | Opis| Ulepszone niemieckie S-Booty |
      | Rodzaj | Torpedowiec |
      | Długość | 35.90 m |
      | Szerokość | 5.50 m |
      | Zanurzenie | 2.10 m |
      | Zasięg | 760 mil morskich przy prędkości 32 węzłów |
      | Prędkość maksymalna | 42,8 węzłów |
      | Napęd | 3 silniki Mercedesa Benza o mocy 9000KM |
      | Załoga | 22 osoby (w tym 4 oficerów) |
      | Uzbrojenie | 1 Karabin maszynowy 40 mm MMk M/48 LvSa<br>1 Karabin maszynowy 20 mm Mk M/42 LvSa<br>2 dziobowe Rury torpedowe 533 mm (4 torpedy)<br>2 Wyrzutnie rakietowe 51 mm M/48 III<br> Szyny na miny |
      FLYVEFISKEN

    • | Klasa | Typ XXIII |
      |:-------------------:|--------------------------------------------|
      | Opis | Jeden z dwóch rewolucyjnych typów okrętów podwodnych, które w przeciwieństwie do wszystkich wcześniejszych były stworzone by operować przez zdecydowaną większość czasu pod wodą. W przeciwieństwie do większych sióstr typ XXIII ma mały zasięg i bardzo małą ilość uzbrojenia, lecz wspólnymi cechami są prędkość i zwrotność wyższa niż dowolny wcześniejszy projekt i właśnie możliwość zostawania pod wodą. Ciekawostką jest jednak to, że okręty te mogą być przewożone koleją.<br>Podsumowując: małe, tanie przybrzeżne okręty podwodne które są w stanie zostawać pod wodą na dłużej niż większość konkurencji.<br>Jednostki tego typu trafiły do Norwegii po II WŚ - np. U-4706, albo po przejęciu przez Norwegów, HNoMS Knerter |
      | Rodzaj | Okręt podwodny |
      | Długość | 34.68 m |
      | Szerokość | 3.02 m |
      | Zanurzenie | 3.66 m |
      | Maksymalna głębokość | 180 m |
      | Zasięg | 2600 mil morskich na powierzchni przy prędkości 8 węzłów, 194 mile morskie pod wodą przy prędkości 4 węzłów |
      | Prędkość maksymalna | 9,7 węzła na powierzchni, 12,5 węzła pod wodą|
      | Napęd | sześciocylindrowy czterosuwowy silnik wysokoprężny MWM RS 74S o mocy 423-463 kW (575-630 KM)<br>silnik elektryczny AEG o mocy 405-427 kW (550-580 KM)<br>wyciszony silnik elektryczny o mocy 26 kW (35 KM)|
      | Załoga | 14-18 osób |
      | Uzbrojenie | 2 x wyrzutnie torped 533 mm (2 torpedy) |
      Typ XXIII

    • | Klasa | Typ XXI |
      |:-------------------:|--------------------------------------------|
      | Opis | Jeden z dwóch rewolucyjnych typów okrętów podwodnych, które w przeciwieństwie do wszystkich wcześniejszych były stworzone by operować przez zdecydowaną większość czasu pod wodą. Jest to większa jednostka z dwóch i oferuje większą prędkość, większy zasięg, a także co ważne - znacznie więcej uzbrojenia, a do tego nawet działał ciszej od poprzedników. Do tego otrzymał elektryczny system przeładowywania torped, pozwalający przeładować wszystkie 6 torped w czasie krótszym niż typ VII mógł przeładować jedną, oraz bardzo czuły jak na czas produkcji pasywny sonar. W skrócie: były to najlepsze łodzie podwodne blisko końca wojny, choć od tego czasu już konkurencja miała okazję je wyprzedzić. |
      | Rodzaj | Okręt podwodny |
      | Długość | 76.7 m |
      | Szerokość | 8 m |
      | Zanurzenie | 6.32 m |
      | Maksymalna głębokość | 180 m |
      | Zasięg | 15 500 mil morskich na powierzchni przy prędkości 10 węzłów, 365 mil morskich pod wodą przy prędkości 5,5 węzłów |
      | Prędkość maksymalna | 15,6 węzła na powierzchni, 17,2 węzła pod wodą |
      | Napęd | 2 x silnik elektryczny SSW/AEG GU365/30 (5000 KM)<br>2 x silnik elektryczny GW323/28 (222 KM)<br>2 x silnik Diesla MAN M6V 40/46 (4000 KM) |
      | Załoga | 57 osób |
      | Uzbrojenie | 2 podwójne działka przeciwpowietrzne 20 mm<br>6 wyrzutni torped 533mm (23 torpedy G7, lub 17 torped i 12 min) |
      Typ XXI

    Lotnictwo

    • | Model | de Havilland Vampire |
      |:-----:|----------------------|
      | Opis | Pierwszy brytyjski jednosilnikowy samolot odrzutowy. Powstał w zasadzie jako jednostka eksperymentalna, ale zdecydowano się jednak na produkcję masową. Z czasem możliwości Vampirów zostały znacznie rozszerzone i obecnie jest chyba nawet bliżej samolotu myśliwsko-bombowego niż oryginalnego myśliwca|
      | Rodzaj| myśliwiec |
      |Długość| 9.37 m |
      |Rozpiętość| 11.58 m |
      |Wysokość| 2.69 m |
      |Powierzchnia skrzydeł| 24.34 m²|
      | Waga | 3,304 kg |
      |Maksymalna waga|5,620 kg |
      |Załoga | 1 pilot |
      |Silnik | 1×silnik turboodrzutowy de Havilland Goblin. Ciąg: 14.90 kN |
      |Prędkość maksymalna|882 km/h |
      |Zasięg | 1,960 km |
      |Pułap maksymalny| 13,045 m |
      |Prędkość wznoszenia| 24.4 m/s |
      |Uzbrojenie| 4 działka 20 mm (0.79 in) Hispano Mk.V<br>8 rakiet RP-3 lub 2 bomby 500 lb (225 kg) |
      de Havilland Vampire
    • | Model | de Havilland Venom |
      |:-----:|----------------------|
      | Opis |W praktyce jest to po prostu nowsza, lepsza wersja Vampira. Venom jest trochę większy, ale za to ma większą manewrowość i prędkość, a także jest w stanie przenieść cięższe bomby. Do tego można na skrzydłach zamontować 75 funtowe zbiorniki z paliwem w celu zwiększenia zasięgu. Nic dziwnego, że cieszył się dużą popularnością także poza Wielką Brytanią.|
      | Rodzaj|Samolot myśliwsko-bombowy|
      |Długość| 9.70 m |
      |Rozpiętość| 12.70 m |
      |Wysokość| 1.88 m |
      |Powierzchnia skrzydeł| 25.9 m²|
      | Waga | 4,173 kg |
      |Maksymalna waga| 7,000 kg |
      |Załoga | 1 pilot |
      |Silnik | 1×silnik turboodrzutowy de Havilland Ghost. Ciąg: 21.6 kN |
      |Prędkość maksymalna|1,030 km/h|
      |Zasięg | 1,730 km - bez zbiorników na skrzydłach |
      |Pułap maksymalny| 12,000 m |
      |Prędkość wznoszenia| 45.7 m/s |
      |Uzbrojenie| 4 działka 20 mm (0.79 in) Hispano Mk.V<br>8 rakiet RP-3 lub 2 bomby 1000 lb (450 kg) |
      de Havilland Venom
    • | Model | Saab J 29 Tunnan |
      |:-----:|----------------------|
      | Opis |Drugi samolot odrzutowy szwedów. Konstrukcja szybka, dość zwrotna i nawet nieźle uzbrojona, ale ogólnie nie jakoś wyjątkowa. Tym bardziej, że ma stosunkowo mały zasięg|
      | Rodzaj|Samolot myśliwsko-bombowy|
      |Długość| 10.23 m |
      |Rozpiętość| 11.0 m |
      |Wysokość| 3.75 m |
      |Powierzchnia skrzydeł| 24.15 m²|
      | Waga | 4,845 kg |
      |Maksymalna waga| 8,375 kg |
      |Załoga | 1 pilot |
      |Silnik | 1×silnik turboodrzutowy Svenska Flygmotor RM2B. Ciąg: 27 kN |
      |Prędkość maksymalna|1,060 km/h|
      |Zasięg | 1,100 km |
      |Pułap maksymalny| 15,500 m |
      |Prędkość wznoszenia| 32.1 m/s |
      |Uzbrojenie| 4 działka 20 mm (0.79 in) Hispano Mk.V<br>niekierowane pociski rakietowe 75 mm, rakietowe pociski p-panc kalibru 145 mm, rakietowe pociski burzące kalibru 150 mm lub przeciwokrętowe pociski burzące kalibru 180 mm |
      Saab J 29 Tunnan


  • Republika Południowej Afryki

    Piechota

    strzelcy
    Podstawowa jednostka Armii Republiki Południowej Afryki.
    Wyposażeni w standardowe NSABD (new south african battle dress czyli nowoczesny mundur Polowy wzorowany na Panterkach SS czy Mundurach Afrika Korps. Wedle żołnierzy bardzo wygodny i dobrze maskujący. Wprowadzony do użytku w 1949) i hełm typu Mk.III lub M1. Wyposażeni w Lee enfield’y, Steny Mk VI, MK V, MG 34, MP-40 czy vickersy oraz jako pistolet M1911 colt. Szkoleni są w dosyć szybkim tempie ale brutalnie dzięki czemu mają wysoki poziom wyszkolenia. Zwarci i gotowi patrioci co pójdą w każdy ogień za ojczyznę.

    • piechota górska
      Specjalnie wyszkoleni w górach przez weteranów 2wś żołnierze piechoty górskiej słyną z sprawności w długich marszach oraz w walce na duże odległości. Ubrani w NSABD. Wyposażeni w Lee enfieldy i STG 44 jak i M1 Garandy czy SAR 47( karabin produkcji południowo afrykańskiej wzorowany na M1 Garand. W RPA produkowana jest głównie broń brytyjska ale on i kilka innych konstrukcji między innymi S1 stanowią wyjątek). Posiadają także broń przeciwpancerną w postaci wyrzutni rakiet Panzerschreck,PIAT czy bazooka
    • piechota morska
      powietrznodesantowcy
      text alternatywny
      Elita armii RPA. Zrzucani z samolotów na pozycję wroga i wszechstronnie wyćwiczeni żołnierze, wyszkoleni do przetrwania w dziczy i walki na sawannie niestraszne im są długotrwałe misje dzięki racjom żywnościowym i szkoleniu. Desantują się nie tylko z samolotów ale też i z nowinki ostatnich lat zwanej helikopeterem. Wyposażeni w M1911 Colt i inne pistolety (zdarzają się też niemieckie lugery i walthery które jak reszta niemieckiej broni w RPA trafiła tam poprzez handlarzy bronią którzy je dosłownie ukradli z niemiec ) i Steny,STG44 ,STG45 ,Thompsony, MG34, MG 42, MP 40. MP 38.
      oraz dopiero co wprowadzane i używane w niewielkiej ilości S1 czyli produkowany na licencji G3.
    • piechota zmotoryzowana
    • piechota zmechanizowana
    • specjalne jednostki piechoty (np. komandosi, z miotaczami ognia itp. pozostawiam Wam do wyboru)

    Wojska pancerne i tym podobne

    • samochód opancerzony
    • transporter opancerzony
    • amfibie
    • samochody
    • ciężarówka lekka
    • ciężarówka ciężka
    • czołgi lekkie
    • czołgi średnie
    • czołgi ciężkie
    • ciągniki artleryjskie
    • MRAP
    • wozy zabezpieczenia technicznego
    • ustawiacze min

    Marynarka wojenna

    • motorówki rozpoznawcze
    • torpedowce
    • niszczyciele
    • kanonierki
    • fregaty
    • krążowniki lekkie
    • krążowniki ciężkie
    • tendery dla wodnosamolotów
    • pancerniki
    • lotniskowce
    • okręty podwodne
    • okręty transportowe

    Lotnictwo

    • myśliwce
    • samoloty wsparcia bezpośredniego
    • bombowce nurkujące
    • bombowce taktyczne
    • bombowce strategiczne
    • bombowce marynarki wojennej
    • bombowce torpedowe
    • samoloty transportowe
    • śmigłowce

    Artyleria

    • artyleria polowa
    • artyleria przeciwlotnicza
    • artyleria samobieżna
    • artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    • artyleria przeciwpancerna
    • artyleria rakietowa
    • artyleria nadbrzeżna

    Inne

    Broń masowego rażenia

    • Broń chemiczna
      Gaz ,Zulu"
    • Broń biologiczna
      praca trwa.

  • Metro 2035

    WIP
    Piechota

    piechota zwykła
    Cebulki
    Żądła
    piechota górska
    Podhalanie
    Sudeccy Chłopcy
    piechota morska
    Gryfy
    Tabaka
    spadochroniarze
    Smoki
    Cichociemni
    piechota zmotoryzowana
    piechota zmechanizowana
    specjalne jednostki piechoty
    Oddział Storråda
    Kukułki
    Małpy
    Synowie Niklota
    Legion Ruski
    Kruki
    Gołębie
    Leniwce
    Jomsborg Batalion
    Ułani
    Wojska pancerne i tym podobne

    samochód opancerzony
    transporter opancerzony
    amfibie
    samochody
    ciężarówka lekka
    ciężarówka ciężka
    czołgi lekkie
    czołgi średnie
    czołgi ciężkie
    ciągniki artleryjskie
    MRAP
    wozy zabezpieczenia technicznego
    ustawiacze min
    Marynarka wojenna

    motorówki rozpoznawcze
    torpedowce
    niszczyciele
    kanonierki
    fregaty
    krążowniki lekkie
    krążowniki ciężkie
    tendery dla wodnosamolotów
    pancerniki
    lotniskowce
    okręty podwodne
    okręty transportowe
    Lotnictwo

    myśliwce
    samoloty wsparcia bezpośredniego
    bombowce nurkujące
    bombowce taktyczne
    bombowce strategiczne
    bombowce marynarki wojennej
    bombowce torpedowe
    samoloty transportowe
    śmigłowce
    Artyleria

    artyleria polowa
    artyleria przeciwlotnicza
    artyleria samobieżna
    artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    artyleria przeciwpancerna
    artyleria rakietowa
    artyleria nadbrzeżna

    Broń chemiczna
    Gaz musztardowy
    Budynki

    schrony
    fabryki
    fortyfikacje wszelakiej maści
    bazy morskie i stocznie
    lotniska
    kopalnie wszelkiego typu
    Kopalnia Żelaza
    Kopalnia Węgla
    rafinerie paliwa Galicyjskie
    radary
    Mamka 01
    Mamka 02
    Mamka 03
    Obozy Koncetracyjne dla Zbrodniarzy Wojennych II Wojny Światowej Pseudonim:Klatka

    Jeszcze pracuje nad tym…


  • Arsyntia

    //mmm tabaka//



  • Err… Takie pytanie - skąd niby masz brudną bombę i broń biologiczną?


  • Metro 2035

    EEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE
    pocenie się
    Z Allegro?


  • Metro 2035

    Dobra usunę. nie patrzcie się na mnie…



  • BRoń biologiczną z reszte więźniów obozów koncentracyjnych i ruin Warszawy. I czy tylko ja nie korzystam z zabronionych broni?



  • Mocno wip, ale to co mam można wyceniać, jeśli zaakceptujesz. Jak nie, to napiz co jest nie tak tu, na pw czy tam chacie :v

    Filipiny

    Piechota

    Każda jednostka piechoty wyposażona jest w M1 Garand z dodatkiem kilkunastu M2 Browlingów

    Piechota zwykła - Ludzie ze standardowym przeszkoleniem i wyposażeniem wojskowym.
    Piechota górska - Ludzie przeszkoleni i dostosowani do walk na terenach górzystych z lżejszymi wagowo karabinami.
    Piechota morska - Formacja wojskowa dostosowana do walk desantowych z wodoodporną bronią.
    Spadochroniarze - Piechota przystosowana do zrzutu z samolotów na spadochronach i działaniu na tyłach wroga z lżejszymi wersjami karabinów.
    Piechota zmotoryzowana - Formacja wojskowa przeszkolona i dostosowana do przerzutów pojazdami.
    Piechota zmechanizowana - Piechota dostosowana do współpracy z pojazdami.
    specjalne jednostki piechoty

    Wojska pancerne

    Samochód opancerzony - M8 Greyhound

    Silnik 1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Hercules JXD o mocy 110 KM
    Pancerz Spawany z płyt walcowanych, grubość: kadłub: przód 16-19 mm, boki i tył 9,5 mm, góra 19 mm, dno 3-6 mm, wieża: 19 mm
    Długość 5,01 m
    Szerokość 2,54 m
    Wysokość 2,25 m
    Prześwit 0,28 m
    Masa 7 900 kg (bojowa)
    Uzbrojenie 1 armata przeciwpancerna M6 kal. 37 mm 1 karabin maszynowy Browning M1919A4kal. 7,62 mm 1 wielkokalibrowy karabin maszynowy Browning HBM2 kal. 12,7 mm

    Transporter opancerzony - M3 Halftrack

    Silnik 1 silnik spalinowy 6-cylindrowy White 160AX o mocy 147 KM (110 kW)
    Pancerz 6 – 12 mm
    Długość 6,18 m
    Szerokość 2,22 m
    Wysokość 2,26 m
    Masa bojowa: 9300 kg
    Uzbrojenie 1 wielkokalibrowy karabin maszynowy Browning M2HB kal. 12,7 mm 1 karabin maszynowy M1919 kal. 7,62 mm

    Amfibie - DUKW

    Silnik Gaźnikowy, 6-cylindrowy o mocy 90 KM
    Załoga 1+25 ludzi lub 2500 kG ładunku
    Długość 9,45 m
    Szerokość 2,44 m
    Wysokość 2.69 m
    Masa 6500 kG

    ciężarówka lekka
    ciężarówka ciężka
    czołgi lekkie
    czołgi średnie
    czołgi ciężkie
    ciągniki artleryjskie
    MRAP
    wozy zabezpieczenia technicznego
    ustawiacze min
    Marynarka wojenna

    motorówki rozpoznawcze
    torpedowce
    niszczyciele
    kanonierki
    fregaty
    krążowniki lekkie
    krążowniki ciężkie
    tendery dla wodnosamolotów
    pancerniki
    lotniskowce
    okręty podwodne
    okręty transportowe
    Lotnictwo

    myśliwce
    samoloty wsparcia bezpośredniego
    bombowce nurkujące
    bombowce taktyczne
    bombowce strategiczne
    bombowce marynarki wojennej
    bombowce torpedowe
    samoloty transportowe
    śmigłowce
    Artyleria

    artyleria polowa
    artyleria przeciwlotnicza
    artyleria samobieżna
    artyleria przeciwlotnicza samobieżna
    artyleria przeciwpancerna
    artyleria rakietowa
    artyleria nadbrzeżna
    Broń masowego rażenia

    Broń chemiczna
    Broń biologiczna
    Budynki

    schrony
    fabryki
    fortyfikacje wszelakiej maści
    bazy morskie i stocznie
    lotniska
    kopalnie wszelkiego typu
    rafinerie paliwa
    radary
    obozy karne (jeśli iedologia pozwala. Obozy jenieckie może tworzyć każdy)


  • Arsyntia

    WIP

    Piechota
    Piechota
    O standardowych jednostkach piechoty nie można powiedzieć wiele- ot, poborowi lub ochotnicy będacy podstawą armi PSZW. Uzbrojeni przeważnie w karabiny M1 Garand, pistolety maszynowe Thompson, M3 Grease Gun, karabinki M1 i pistolety Colt M1911. Do walki wręcz, przedzierania się przez gęsty busz or zadań codziennych wyposażeni są w maczety i noże, bagnety i saperki. Ubrani są w mundury M1943 oraz używają hełmów M1

    Piechota Górska
    Piechota wyszkolona oraz uzbrojona w celu walki górskiej. Ich wyposażenie jest raczej lekkie oraz zapewnia więcej luzu żołnierzowi, ograniczając jednakże ilość jego ekwipunku lub ochronę. Uzbrojeni przeważnie w pistolety maszynowe tak jak ich kuzyni ze standardowej piechoty oraz karabinki. Do poruszania się po górach używają nart or lin wspinaczkowych, w nagłych przypadkach mogą jednak je porzucić i zacząć operować w ramach walki w warunkach zimowych, jednak nie można się spodziewać, że będą oni w pełni skuteczni (jednak napewno bardziej niż inne jednostki piechoty)

    Piechota Morska
    Głównym zadaniem piechoty morskiej jest dokonywanie desantów na terytorium wroga oraz zapewnianie wsparcia lądowego marynarce wojennej. Ich wyposażenie jest bardziej solidne i wytrzymałe aby było w stanie wytrzymać ciężkie warunki terenowe. Na ich uzbrojeniu można znaleźć pistolety maszynowe Thompson oraz M50.

    Spadochroniarze
    Kontynuując tradycję takich formacji jak 101 Powietrzno-Desantowa spadochroniarze Pacyfiku są nie tylko skuteczną jednostką, potrafiącą w stosunkowo krótkim czasie zająć kluczowe obiekty wroga, ale stanowią również swego rodzaju symbol ‘‘demokracji spadającej prosto z niebios’’ (tak przynajmniej twierdzą ci dziwniejsi oficerowie z Dowództwa Ochrony Zachodniego Wybrzeża).

    Piechota Zmotoryzowana
    Pełni ona rolę niemalże identyczną do standardowej piechoty, z tą różnicą, że zamiast na piechotę poruszają się oni za pomocą wojskowych ciężarówek oraz innych, nie opancerzonych pojazdów. Sprawia to, iż są oni o wiele bardziej mobilni, jak i również bardziej kosztowni w produkcji i utrzymaniu

    Piechota Zmechanizowana
    Rodzaj piechoty wykorzystujący do transportu wozy opancerzone oraz bojowe wozy piechoty. Ich celem jest transportowanie wojsk prosto w wir walki, przedzieranie się przez niebiezpieczne strefy czy, w przypadku wykorzystania BWP-ów , zapewnienie wsparcia ogniowego

    (jutro postaram się dokończyć. Piszcie, czy coś takiego może być czy nie)

    Korpus Inżynieryjny
    Wyspecjalizowana jednostka piechoty zajmująca się niszczeniem wrogich fortyfikacji, konstrukcją mostów, budową fortyfikacji oraz podkładaniem min lub ich rozbrajaniem. Zajmują się również budową i naprawą infrastruktury w celu zapewnienia dobrej logistyki.



  • W.I.P
    Piechota:
    Grenadieren - Grenadierzy była podstawową formacją piechoty III Rzeszy, a gdy ta upadła, zostały podstawową jednostką piechoty nowo co powstałej Republiki Wielkiej Austrii. Wbrew obiegowej opinii, nie posiadają oni dużej ilości granatów (zaledwie 3 Stielhandgranate, a i nawet to nie), jednak nadrabiają to dyscypliną, wyszkoleniem oraz dosyć dużą siłą ognia (na jedną drużynę piechoty przypadają dwa karabiny szturmowe, trzy KM, najczęściej MG-34/42, 6 PM-ów, dwa pistolety i dwa karabiny samopowtarzalne), zdolną przygwoździć większość wrogich jednostek. Dla porównania, jeden karabin maszynowy typu Bren był na kompanię amerykańskiej piechoty.
    Panzergrenadieren - Jest to piechota zmotoryzowana, często występująca jako obstawa czołgów, jednak zdolna do walki jako zwykła piechota. Posiada 3 Karabiny szturmowe, jeden KM, wyrzutnię rakiet p-panc typu Panzerschreck oraz 4 pistolety maszynowe. Specyfika walki tej jednostki właściwie nie różni się od zwykłych Grenadierów.
    Gebirgegrenadieren - Jest to piechota górska, która właściwie posiada identyczne wyszkolenie i dyscyplinę jak zwykli Grenadierzy z dodatkiem wyszkolenia alpinistycznego i znajomości w terenie górskim. Na ich uzbrojenie (Na drużynę) składa się 7 KM, 1 KM i 7 karabinów szturmowych + indywidualny sprzęt alpinistyczny na żołnierza i 1 Stielhandgranate dla każdej jednostki.
    Waffen-SS - Najbardziej fanatyczna i najbardziej waleczna jednostka, jaka jest możliwa. W drużynie posiadają 3 KM, jedną wyrzutnie rakiet p-panc typu Panzerschreck I jedną wyrzutnie rakiet p-panc typu Panzerfaust, po dwa Stielhandgranate na wojaka oraz 10 karabinów szturmowych, przez co ich siła ognia jest najbardziej niszczycielska. Jednostka prędzej umrze niż odda pola lub się podda. Twierdze tych rodzajów wojsk były rozmieszczone w Austrii, dzięki czemu możliwe były dorekrutowywanie nowych członków.
    Leute Truppen Jest to jednostka, żeby to ładnie nazwać, pospolitego ruszenia. Są to ludzie, którzy zostali dobrowolnie zwerbowani na prędko do obrony ojczyzny. Jako broń posiadają przestarzałe, czasem pierwszo-wojenne karabiny taktowe, a także wyrzutnie Panzerfaust i koktajle mołotowa by w jakiś sposób sobie radzili w walce. Przeszli oni podstawowe szkolenie wojskowe, więc wiedzą raczej co i jak.
    Werwolf - Gdy stało się jasne, że Rzesza upada, wielu z żołnierzy postanowiło z rozbitych jednostek utworzyć partyzanckie bandy, które miały za zadanie nękać i osłabiać oddziały nacierających Aliantów i Armii Czerwonej. Pod przykrywką cywili byli w stanie przemycić i ukryć wiele rodzajów broni. Jest to, można tak to ująć, broń odwetowa i wprowadzająca zamęt za liniami wroga. Może przeniknąć pod złudną przykrywką cywili, albo ukryć się i przeczekać, aż przejdzie front i zaatakować wroga.
    Jednostki pancerne:
    Sd. Kfz. 7 - Sd. Kfz. 7 to ciągnik artyleryjski dawnej III Rzeszy służący jako transport, jak sama nazwa wskazuje, artylerii i opcjonalnie przyczep z amunicją. Opancerzenie o grubości 8 mm zostało zmodyfikowane, dzięki czemu teraz 13 mm opancerzenia daje w miarę dobrą ochronę przed ewentualną piechotą - dodatkowo posiada teraz dwa działka MG-42 do obrony przed piechotą. Co do prędkości to teraz z 50 km/h osiąga 62 km/h po drodze z zasięgiem 270 km po drodze i 22 km/h po terenie z zasięgiem 140 km.
    Panzerkampfwagen 38(t)-2  “Kleine Tiger”  –  austriacki czołg lekki , będący właściwie zmodyfikowaną wersją używanego przez armię niemiecką w czasie II wojny światowej PzKpfw 38(t). W kwestii uzbrojenia i opancerzenia to różni od “poprzednika” paroma zmianami - pancerz osiąga do 15 mm grubości z boku i 35 mm grubości z frontu, co de facto chroni przed bronią piechoty ale taki średni czy ciężki czołg jednym strzałem by go rozwalił. Ulepszony silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Praga EPA I – III o mocy 125 KM pozwala mu teraz na osiągnięcie 50 km/h (zasięg do 235 km) drogą i 30 km/h w terenie (zasięg 170 km). Na jego uzbrojenie składa się ulepszona sowiecka armata S-60 wynosząca 60mm i dwa karabiny maszynowe MG-37 kalibru 7,92 mm. A co jest tutaj zupełnie nowego? Powłoka Zimmeritowa, elektryczny system obrotu wieży, specjalne ekrany zwiększające nieco grubość pancerza bocznego i wyrzutnia granatów dymnych, by wesprzeć jakoś piechotę.
    Jagdpanzer 38(t) “Hetzer”  –  niegdyś niemiecki, a teraz austriacki niszczyciel czołgów z okresu II wojny światowej budowane na podwoziu czołgu PzKpfw 38(t), które powstawało na końcówce wojny. Na jego uzbrojenie składa się armata kalibru 75 mm oraz jeden karabin maszynowy kalibru 7,92 mm. Grubość pancerza z frontu tego gnoja stanowi 60mm, z boku 20 mm oraz jest zdolny do rozkręcenia 42 km/h na drodze z zasięgiem 178 km i 15 km/h w terenie, z zasięgiem 128 km.
    Panzerkampfwagen IV – niemiecki czołg średni z okresu II wojny światowej. Aż do jesieni 1942 roku był najcięższym wozem pancernym służącym w armii III Rzeszy. Początkowo był uzbrojony w krótkolufowe działo kalibru 75 mm, jednak pod wpływem doświadczeń wyniesionych ze starć z radzieckimi czołgami T-34 i KW-1 przezbrojono go w armaty długolufowe. Przez kilka miesięcy był najlepszym czołgiem państw Osi i jedynym, który mógł nawiązać równorzędną walkę z wozami alianckimi. Mimo pojawienia się cięższych maszyn PzKpfw V Panther i PzKpfw VI Tiger nigdy nie został przez nie wyparty z dywizji pancernych i do końca wojny był podstawowym czołgiem niemieckim, który teraz służy w siłach pancernych armii austriackiej. Dodatkowo, posiada też pancerz do 60 mm z frontu i 20mm z boku plus rozwija prędkość do 20km/h w terenie i 38km/h w drodze.
    Panzerkampfwagen IV J-II - Panzery IV były wołami roboczymi Wehrmachtu, począwszy od roku 1942, kiedy zaczęła się masowa produkcja Tygrysów, a jako że Panzery III były zbyt słabe ze swoim uzbrojeniem kalibru 50 milimetrów do skutecznej walki, Panzery IV wyposażono w długolufowe działo kalibru 75 milimetrów, wzorowane na działach przeciwpancernych. Po bokach posiadają specjalne ekrany, dzięki czemu ich pancerz boczny został nieco pogrubiony. Posiadają one 3 KM-y typu MG-34 zamontowane na wieży, sprzężone z działem i w kadłubie. Dokonano kilku usprawnień i modyfikacji, jak elektryczny system obrotu wieży czy powłoka Zimmeritowa. Posiadają również wyrzutnie granatów ogniowych, dymnych i przeciwpiechotnych na wieży. Masa wynosi 30000 kilogramów z amunicją, a silnik Maybacha o mocy 300 KM zapewnia prędkość 20 kilometrów w terenie i 40 na drodze, z zasięgiem 130 w terenie i 200 na drodze. Załogę stanowi 5 osób. By odznaczyć ich rolę należy wspomnieć, że Panter wyprodukowano koło 3,5 tysiąca, Tygrysów w okolicach 1100, a tych maszyn (jako PzKpfw IV) wypuszczono ponad 9 tysięcy.
    Panzerkampfwagen V “Panther” - Niemiecki czołg średni z okresu drugiej wojny światowej. Panther nie był jedynym podstawowym pojazdem niemieckich sił pancernych późnego okresu wojny. Rolę tę dzielił z PzKpfw IV(większość modeli PzKpfw IV wyposażona była w skuteczne działa 7,5 cm KwK 40 L/43 lub L/48, pozwalające na niszczenie radzieckich T-34/85), gdyż do końca wojny powstało zaledwie niecałe 6000 sztuk, co nie pozwalało na wymianę wszystkich Panzerów IV. Na jego uzbrojenie składało się działo 7,5 cm, a opancerzenie mogło dojść do 110mm z frontu i 45mm z boku. Zasięg jego wynosi 100 km w terenie i 250 km na drodze oraz osiąga prędkość do 24 km/h w terenie i 46 km/h na drodze.
    Lotnictwo:
    Junkers Ju-87 “Stuka” - niegdyś niemiecki, a teraz austriacki śmigłowy  bombowiec nurkujący z okresu II wojny światowej. Zaprojektowana przez Hermanna Pohlmannai oblatana 17 września 1935 maszyna swój chrzest bojowy przeszła w 1938 roku podczas wojny domowej w Hiszpanii. W niemieckiej propagandzie samolot stał się symbolem wielkości Luftwaffe. Dzięki swojej konstrukcji i nowemu silnikowi, Stuka jest teraz zdolna rozwinąć do 420 km/h na wysokości 4130 m. Na jej uzbrojenie składają się 2x km MG 17 kal. 7,92 mm w skrzydłach, 1 km MG 15 kal. 7,92 mm umiejscowiony z tyłu by odstraszać, a nawet przy odrobinie szczęścia - zestrzelić ewentualnych napastników oraz zmodyfikowany udźwig do nawet tony bomb. Stuki zasłynęły jako kolejne idealne bronie psychologiczne, gdyż przy nurkowaniu wydawały charakterystyczny “ryk” znany też pod nazwą Trąb Jerychońskich - nie jeden żołnierz aliancki miał przez to solidne PTSD.
    Me 262A-1a  “Schwalbe” - Właściwie to pierwszy myśliwiec wielozadaniowy z napędem odrzutowym, który został użyty kiedykolwiek w boju. Jedna z zrealizowanych broni projektu Wunderwaffe III Rzeszy, które są teraz na wyposażeniu Republiki Austriackiej. Na jego uzbrojenie składają się 4 działka MK 108 kalibru 30 mm, 24 pociski rakietowe R4M kalibru 55mm i/lub 2 bomby po 250 kg w uchwytach pod dziobem. Dzięki ulepszonemu napędowi odrzutowemu i mniejszym modyfikacjom w konstrukcji może rozwinąć do 1100 km/h, zostawiając samoloty śmigłowe w tyle za sobą i może też działać jako broń psychologiczna - machina przylatująca z hukiem, spuszczająca ci bombki na pysk i znikająca tak szybko jak się zjawiła na pewno nie jest czymś miłym, nie?
    Messerschmitt Bf 109 – dawniej niemiecki, a teraz austriacki,  śmigłowy samolot myśliwski oraz podstawowy myśliwiec dawnego Luftwaffe podczas II wojny światowej. Innymi słowy stara ale jara broń. Na jej uzbrojenie składa się 4 km. kalibru 7,9 mm, w czym dwa były zamontowane na skrzydłach a dwa w kadłubie, a maksymalna prędkość tego cacka wynosi za sprawą modyfikacji 490 km/h.
    Artyleria:
    Działo artyleryjskie 8,8 cm "Flak " - Jest to słynne działo przeciwlotnicze niemieckie, które zdobyło swój rozgłos dzięki odkryciu zastosowań przeciwpancernych w bitwie o Francję, kiedy to skierowano te bestie artyleryjskie przeciwko czołgom. Efekt? Możliwość rozgromienia czołgu o pancerzu 150 mm z nawet 2 kilometrów dzięki kalibrowi pocisków 88 mm. No, ale że to artyleria to wymaga transportu.


  • Akademia Magów

    Wojska Lądowe (Piechota)

    Midori Uma

    Podstawowa formacja piechoty Cesarstwa sprawdzająca się zarówno w ataku jak i w obronie. Główny teren operacyjny, a więc taki w którym czują się najlepiej to lasy, równiny i wyżyny, chociaż w razie konieczności mogą w pewnym stopniu działać także w miastach oraz górach. Dzięki gruntownemu przeszkoleniu wojskowemu połączonemu z niezawodnym, różnorodnym ekwipunkiem są bardzo skuteczni w działaniach zbrojnych samodzielnie bądź jako element znacznie większej formacji. Swój przydomek zawdzięczają faktowi bycia “końmi pociągowymi” cesarskich sił zbrojnych oraz regularnemu terenowi swojego działania.

    Najniższa w hierarchii jednostka organizacyjna Midori Uma to dziewięcioosobowa grupa zbrojna w karabiny szturmowe, uniwersalne karabiny maszynowe oraz samopowtarzalne karabiny wyborowe. Dzięki temu oddział posiada wszechstronną, potężną siłę ognia rozłożoną na angażowanie szerokiej gamy celów bądź wręcz przeciwnie - skupienie na jednym punkcie wrogiej formacji.

    Skład drużyny Midori Uma:

    schemat dowodzenia

    • Dowódca drużyny
    Stojący na czele ten małej grupki żołnierzy wojak mający na tyle dużo doświadczenie by móc nimi sprawnie przewodzić jednocześnie samemu angażując się w wymiany ogniowe. Oprócz dodatkowych szkoleń, wyposażenia oraz naszywki oznaczającej wyższą rangę w niczym nie odbiega od standardowego piechura znosząc trudy i znoje wespół ze swoimi podwładnymi.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Zielone Szkolenie Taktyczne Piechoty
    • Szkolenie Dowodzenia Polowego

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Karabin szturmowy Howa Type 51 AR (Assault Rifle)
      • 9 dwurzędowych magazynków po 20 naboi w zapasie (w sumie 180 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Dwa Granaty znacznikowe Daikin Type 49 SM (Smoke Marker)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 S (Standard)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Radiostacja przenośna Type 52 SPR (Squad Personal Radio)
    • Pistolet na flary + zapas flar
    • Lornetka polowa
    • Zestaw map terenowych
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Notatnik
    • Ołówek z temperówką
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch dowódców sekcji ogniowej
    Najniżsi w hierarchii dowodzenia machiny wojennej Cesarstwa, wyposażeni w standardowy karabin szturmowy podlegają dowódcy drużyny tworząc dwie kompaktowe, czteroosobowe sekcje ogniowe. Biorą udział w działaniach wojennych ramię w ramię z podwładnymi, a jedyne co ich odróżnia to oznaczenie rangi, dodatkowe kursy i wynikające z tego zdolności przewodzenia tej minimalistycznej grupce.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Zielone Szkolenie Taktyczne Piechoty
    • Szkolenie Dowodzenia Polowego

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Karabin szturmowy Howa Type 51 AR (Assault Rifle)
      • 9 dwurzędowych magazynków po 20 naboi w zapasie (w sumie 180 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Dwa Granaty znacznikowe Daikin Type 49 SM (Smoke Marker)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 S (Standard)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Radiostacja przenośna Type 52 LPR (Light Personal Radio)
    • Pistolet na flary + zapas flar
    • Lornetka polowa
    • Zestaw map terenowych
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Notatnik
    • Ołówek z temperówką
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch szturmowców
    Rasowe trepy dzierżące swoją etatową broń w postaci karabinu szturmowego siejąc nim śmierć i zagładę. Po prostu solidni żołnierze wierni swym dowódcom i narodowi jednakże z na tyle dużą dozą rozsądku, by nie dokonywać samobójczych szarży. Tylko tyle i aż tyle.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Zielone Szkolenie Taktyczne Piechoty

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Karabin szturmowy Howa Type 51 AR (Assault Rifle)
      • 9 dwurzędowych magazynków po 20 naboi w zapasie (w sumie 180 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat odłamkowy Daikin Type 48 F (Frag)
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Granat znacznikowy Daikin Type 49 SM (Smoke Marker)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 S (Standard)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch Strzelców UKMu
    Żołnierze szkoleni na stanowiących nieodłączną parę ze swoją miłością w postaci uniwersalnego karabinu maszynowego. Potęga tego uczucia jest tak silna, że nijak nie osłabia jej konieczność ciągłego noszenia swojej wybranki na plecach bądź rękach wraz z całą jej kolekcją bibelotów. Za to jak już dojdzie do współży… współpracy to klękacie narody - wrogowie będą padać jak świeżo skoszone żyto, a wszelka mizerna defensywa zostanie rozbita w drobny mak.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Zielone Szkolenie Taktyczne Piechoty

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Uniwersalny karabin maszynowy Sumitomo Type 50 UMG (Universal Machine Gun) Kai
      • Cztery magazynki bębnowe z taśmą 100 nabojową w zapasie (w sumie 400 nabojów)
      • Zapasowa lufa
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 MGO (Machine Gun Operator)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch Zespołowych Strzelców Wyborowych
    Trepy z tak dobrym okiem i opanowaniem broni, że zostały uznane za zbyt obiecujący materiał jak na zwykłego szturmowca. Dlatego wysyła się takich na szkolenie po czym wyposaża w samopowtarzalne karabiny wyborowe i przydziela do oddziałów. Przydają się nie tylko w klasycznych wymianach ognia ale wszędzie tam gdzie potrzeba precyzyjnej eliminacji uciążliwego celu bądź ostrzelanie wroga z dystansu dalszego niż skuteczny ogień karabinu szturmowego.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Zielone Szkolenie Taktyczne Piechoty
    • Szkolenie Zespołowego Strzelca Wyborowego

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Samopowtarzalny karabin wyborowy Howa Type 51 DMR (Designated Marksman Rifle)
      • 9 dwurzędowych magazynków po 20 naboi w zapasie (w sumie 180 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Granat znacznikowy Daikin Type 49 SM (Smoke Marker)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 S (Standard)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Radiostacja przenośna Type 52 LPR (Light Personal Radio)
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    Kuro Uma

    Żołnierze Cesarstwa jacy niespecjalnie radzą sobie na otwartym terenie bądź w górach za to doskonale opanowali walkę miejską. Wśród labiryntów ulic i domów czują się niczym ryby w wodzie, świadomi czychających zagrożeń, wyszukujący potencjalnych dróg podejścia czy też po prostu dobierając odpowiednie miejsce do postoju. Dzięki gruntownemu przeszkoleniu wojskowemu połączonemu z niezawodnym, różnorodnym ekwipunkiem są bardzo skuteczni w działaniach zbrojnych samodzielnie bądź jako element znacznie większej formacji. Swój przydomek zawdzięczają faktowi bycia “końmi pociągowymi” cesarskich sił zbrojnych oraz regularnemu terenowi swojego działania.
    Najniższa w hierarchii jednostka organizacyjna Kuro Uma to dziewięcioosobowa grupa zbrojna w kompaktowe subkarabinki personalne, strzelby bojowe, lekkie karabiny maszynowe oraz samopowtarzalne karabiny wyborowe. Zapewnia to oddziałowi szybkość i sprawność działania dzięki poręcznym rozmiarom oraz gabarytom broni, a jednocześnie nie upośledza specjalnie wartości bojowej grupy. Ot sprzęt dobrany specjalnie pod kątem rejonu działania gdzie walka dalekodystansowa to rzadkość.

    Skład drużyny Kuro Uma:

    schemat dowodzenia

    • Dowódca drużyny
    Stojący na czele ten małej grupki żołnierzy wojak mający na tyle dużo doświadczenie by móc nimi sprawnie przewodzić jednocześnie samemu angażując się w wymiany ogniowe. Oprócz dodatkowych szkoleń, wyposażenia oraz naszywki oznaczającej wyższą rangę w niczym nie odbiega od standardowego piechura znosząc trudy i znoje wespół ze swoimi podwładnymi.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Czarne Szkolenie Taktyczne Piechoty
    • Szkolenie Dowodzenia Polowego

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Subkarabinek personalny Howa Type 51 SBPR (Short Barrel Personal Rifle)
      • 9 dwurzędowych magazynków po 20 naboi w zapasie (w sumie 180 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Dwa Granaty znacznikowe Daikin Type 49 SM (Smoke Marker)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 S (Standard)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Radiostacja przenośna Type 52 USPR (Urban Squad Personal Radio)
    • Pistolet na flary + zapas flar
    • Lornetka polowa
    • Zestaw map terenowych
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Notatnik
    • Ołówek z temperówką
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch dowódców sekcji ogniowej
    Najniżsi w hierarchii dowodzenia machiny wojennej Cesarstwa, wyposażeni w standardowe subkarabinki piersonalne podlegają dowódcy drużyny tworząc dwie kompaktowe, czteroosobowe sekcje ogniowe. Biorą udział w działaniach wojennych ramię w ramię z podwładnymi, a jedyne co ich odróżnia to oznaczenie rangi, dodatkowe kursy i wynikające z tego zdolności przewodzenia tej minimalistycznej grupce.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Czarne Szkolenie Taktyczne Piechoty
    • Szkolenie Dowodzenia Polowego

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Subkarabinek personalny Howa Type 51 SBPR (Short Barrel Personal Rifle)
      • 9 dwurzędowych magazynków po 20 naboi w zapasie (w sumie 180 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Dwa Granaty znacznikowe Daikin Type 49 SM (Smoke Marker)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 S (Standard)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Radiostacja przenośna Type 52 ULPR (Urban Light Personal Radio)
    • Pistolet na flary + zapas flar
    • Lornetka polowa
    • Zestaw map terenowych
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Notatnik
    • Ołówek z temperówką
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch dmuchawców
    Pieszczotliwa nazwa dla żołnierzy wyposażonych w strzelby bojowe, którymi zdmuchują przeciwnika z powierzchni ziemi o ile będzie dostatecznie blisko. Bezskuteczni na dalszym dystansie, przerażająco niezawodni w zwarciu - to ich podstawowa specyfikacja. Zdecydowanie na plus można też policzyć ich wrodzoną zdolność do otwierania zamków. A właściwie do ich niszczenia precyzyjnym strzałem. Jakby tego było mało dmuchawce przenoszą niewielki zapas granatów mogących skutecznie niszczyć punkty oporu wroga bądź osłaniać ruchy oddziału skrywając je przed oczyma wroga.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Czarne Szkolenie Taktyczne Piechoty
    • Szkolenie pirotechniczne

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Strzelba bojowa Nezomaru Type 52 PAS (Pump Action Shotgun)
      • 70 naboi 12 Gauge w zapasie
      • 5 naboi 12 Gauge BR (Breaching Round)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Trzy granaty zaczepne Daikin Type 49 HE (High Explosive)
    • Trzy granaty błyskowo-hukowe Daikin Type 49 FB (Flash Bang)
    • Dwa granaty dymne Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 SO (Shotgun Operator)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch Strzelców LKMu
    Żołnierze szkoleni na stanowiących nieodłączną parę ze swoją miłością w postaci lekkiego karabinu maszynowego. Mimo że ta wybranka jest po intensywnej diecie odchudzającej to i tak przywiązanie wcale nie osłabło. Nadal bez słowa sprzeciwu zakochany obnosi swą lubą razem z majdanem akcesoriów. I nadal ich płomienne uczucie druzgocze wrogów.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Czarne Szkolenie Taktyczne Piechoty

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Lekki karabin maszynowy Howa Type 52 LMG (Light Machine Gun) Kai
      • Sześć magazynków bębnowych po 75 naboi w zapasie (w sumie 450 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Dwa jednorzędowe magazynki z 8 nabojami w zapasie (w sumie 16 nabojów)
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 MGO (Machine Gun Operator)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody

    • Dwóch Zespołowych Strzelców Wyborowych
    Zespołowi strzelcy wyborowi w oddziałach miejskich są wyjątkowo cenni, bo zapewniają skuteczne rażenie na dystansie niedostępnym dla subkarabinków. Jednakże obszar ich działania wymaga dodatkowego szkolenia z taktyki czarnej bowiem często będą strzelać na odległości znacznie mniejsze niż donośność skuteczna karabinu wyborowego dlatego muszą doskonale odnajdywać się w miejskim labiryncie.

    • Standardowe umiejętności

    • Szkolenie Rekrutacyjne Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Szkolenie Wspólne Piechoty Wojsk Lądowych Cesarstwa
    • Czarne Szkolenie Taktyczne Piechoty
    • Szkolenie Miejskiego Zespołowego Strzelca Wyborowego

    • Standardowe wyposażenie

    • Broń,amunicja i ładunki wybuchowe
    • Samopowtarzalny karabin wyborowy Howa Type 51 DMR (Designated Marksman Rifle)
      • 9 dwurzędowych magazynków po 20 naboi w zapasie (w sumie 180 nabojów)
    • Pistolet samopowtarzalny Nezomaru Type 48 P (Pistol)
      • Jeden jednorzędowy magazynek z 8 nabojami w zapasie
    • Granat dymny Daikin Type 49 S (Smoke)
    • Granat znacznikowy Daikin Type 49 SM (Smoke Marker)
    • Ubiór
    • Uniform bojowy Type 52
    • Kamizelka taktyczna Type 52 S (Standard)
    • Hełm bojowy Type 52
    • Czapka bojowa Type 52
    • Plecak wojskowy Type 52
    • Plecak “wodny” (Camelbak) Type 52
    • Cztery pary skarpet (jedna używana plus trzy zapasowe)
    • Dwie pary rękawiczek bojowych (jedna używana plus jedna zapasowa)
    • Zapasowe sznurówki do butów
    • Osprzęt specjalistyczny
    • Radiostacja przenośna Type 52 ULPR (Urban Light Personal Radio)
    • Gogle ochronne Type 52
    • Maska przeciwgazowa
    • Składany płaszcz wodoodporny
    • Składany śpiwór wojskowy
    • Zestaw do czyszczenia broni
    • Osprzęt podręczny oraz zapasy
    • Personalny zestaw medyczny
    • Uniwersalny nóż bojowy
    • Zegarek naręczny
    • Kompas
    • Latarka bojowa
    • Zapalniczka
    • Pałeczki do spożywania posiłków
    • Dwie dwudziestoczterogodzinne racje żywnościowe
    • Zestaw higieniczny (grzebień, szczoteczka do zębów, mydło, maszynka do golenia, zapas proszku do nóg)
    • Zestaw krawiecki
    • Zapas tabletek do uzdatniania wody


Log in to reply