Karta Przywódcy


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    Karta przywódcy potrzebna do gry:
    Imię i Nazwisko:
    Państwo:
    Wiek:
    Krótki życiorys:
    Zawód/Wykształcenie:
    Zdjęcie:


  • Akademia Magów

    Imię i Nazwisko: Zyumbyul Radomirov Deliivanov
    Państwo: Bułgaria
    Wiek: 39 lat
    Krótki życiorys: Urodzony w 1911 jako syn średnio zamożnej Bułgarskiej rodziny wojskowych i rolników z poglądami Narodowo-Agrarystycznymi i prawosławnej wiary. Miał jedną siostrę i dwóch starszych braci, którzy jednak pomarli podczas drugiej wojny światowej. Siostra zmarła na cholerę. Matka pracowała na roli a Ojciec żołnierz brał udział w pierwszej wojnie światowej po stronie Carstwa Bułgarii gdzie kiedy to wrócił stwierdził następującą kwestię “Car nas zgubił” i wpajał to dzieciom. Dwa lata po zakończeniu wielkiej wojny ojciec kupił sobie i rodzinie “Manifest Komunistyczny” i nauczał swoje dzieci. W Wieku 16 lat uczestniczył w działaniach Bułgarskiej Robotniczej Partii Socjaldemokratycznej a dwa lata później zrezygnował z uczestnictwa w tej partii i został wojskowym. Wiele lat walki dla Cara i Bułgarii się opłaciło jednakże Zjumbjul nigdy nie zapomniał o swoich poglądach politycznych i często kontaktował się z Jozefem Brosem Tito oraz Józefem Stalinem. Po wojnie jednakże zrezygnował ze współpracą z Jozefem i wybrał wujka Joe jako swojego przewodnika. Wujek Joe oraz Zjumbjul zaprzyjaźnili się jednakże nie oznacza to, że Stalin nie strąci go ze stanowiska. W 42 był w Moskwie jako emisariusz Frontu Patriotycznego by dowiedzieć się o planach Stalina wobec jego ojczyzny oraz. Wtedy także zaprzyjaźnił się z Józkiem oraz jego paczką i ustalili wspólne plany dotyczące Bułgarii. We wrześniu 44 zmienił strony niczym włochy kiedy to Armia Radziecka wkroczyła na ziemie Bułgarskie wtedy też dostał się do zgromadzenia Narodowego gdzie stał po stronie Frontu Patriotycznego. Co można dodać do jego życiorysu to nauka na Sofijskim Uniwersytecie im. św. Klemensa z Ochrydy. Na koniec można rzec, że Radomirow nigdy nie wyzbył się swojej wiary i czasem można go zobaczyć z popami prawosławnymi.
    Zawód/Wykształcenie: Generał w Bułgarskich Siłach Zbrojnych (spiskujący przeciw Carowi i współpracujący z komunistami i socjalistami) podczas Tysiącletniej Rzeszy, aktualnie członek Bułgarskiej Partii Komunistycznej
    Zdjęcie:


  • Wymiar 1410 Żelazne Koryto Europa Napoleona

    Imię i Nazwisko: Wilhelm Kroberg
    Państwo: Niemiecka Republika Demokratyczna
    Wiek: 52 lata
    Krótki życiorys: Wilhelm urodził się 15 lutego 1897 roku w robotniczej rodzinie Ludwiga i Helgi Krobergów żyjących w Berlinie. Ojciec pracował w fabryce broni, a matka w fabryce włókienniczej. Zarobki były zwykle żałosne, przez co rodzinie Krobergów rzadko starczało na mięso i sól, sprawiając, że żyli oni “na chlebie i wodzie”. Pan Ludwig osobiście znał Marxa i Engelsa, dlatego mocno wpajał swojemu synowi idee socjalizmu, widząc w nim przyszłość Niemiec. Mimo wszystko młody Wilhelm dorastał w miłości i szczęściu. Po ukończeniu szkoły średniej dzięki znakomitym ocenom i zapałowi do nauki zdobył promocję na Uniwersytet Fryderyka Wilhelma w Berlinie. W międzyczasie wybuchła Wielka Wojna. Wówczas ojciec Ludwig został powołany do woja, a matka musiała go zastąpić w fabryce broni, toteż studia opłacał mu jego średniozamożny dziadek. Ojciec trafił na front zachodni i tam w 1917 zmarł w wyniku ran poniesionych w bitwie. Po zakończeniu wojny i upokorzeniu Niemiec Wilhelm ostatecznie zakończył swoje studia politologiczne i pisarskie. W 1921 r. napisał książkę o wyprawie człowieka na Księżyc, jednakże nigdy jej nie opublikował. Natomiast w 1923 r. napisał o istocie socjalizmu i przyszłości z nim związnej. Tej książki jednak również nie wydał. W tym samym roku wstąpił w szeregi Komunistycznej Partii Niemiec. Po wydarzeniach w Nowym Jorku w 1929 pozostał w Niemczech do 1930 r. 17 maja 1930 wyjechał do Leningradu, gdzie po raz pierwszy spotkał się z (tym jak to nazwał) prawdziwym komunizmem. Pozostał w Związku Radzieckim do 1934 r. W międzyczasie poznał także Józefa Stalina oraz Ławrientija Berię, z którymi częściowo się zakolegował. W 1934 r. powrócił do Niemiec jako konspirant i opozycjonista przeciwko NSDAP. Po rozpoczęciu II wojny światowej wstąpił do armii niemieckiej i działał w niej jako sabotażysta. Potajemnie zniszczył 15 czołgów i zablokował możliwość ostrzału trzydziestu armatom razem z serdecznym przyjacielem Kristofem Schopenhauerem. Po rozpoczęciu operacji Barbarossa przesyłał do Moskwy wiele bezcennych informacji. Pod Sewastopolem brał udział w próbie unieszkodliwienia działa kolejowego Gustav, co jednak się mu i jego kolegom po fachu nie udało. Ostatecznie opuścił wojsko niemieckie dzień przed bitwą pod Kurskiem i przywdział rosyjski mundur. Uczestniczył w wyzwalaniu Polski i dotarła aż do Berlina. Tam jednak dostał poważnych ran podczas bitwy i nie było mu dane zobaczyć flagi ZSRR na Reichstagu. Przez zadane obrażenia nie może ruszać lewą ręką od łokcia do palców. Po zakończeniu wojny wrócił na rok ZSRR, gdzie był rehabilitowany. Do Niemiec powrócił w 1948 i zamieszkał w Berlinie Wschodnim. Ponownie wstąpił w szeregi KPD, a po jej połączeniu z Socjaldemokratyczną Partią Niemiec automatycznie stał się członkiem SED. Warto wspomnieć, że jest twardym zwolennikiem powrotu do pruskich tradycji oraz jedności państw socjalistycznych. Chce rozwijać przyjazne stosunki zwłaszcza z PRL-em oraz ZSRR. NRD uważa za jedyne prawowite Niemcy, a RFN to dla niego nieśmieszny żart. Co ciekawe jest protestantem.
    Zawód/Wykształcenie: obecnie członek SED, za Hitlera komunistyczny działacz opozycyjny i sabotażysta, przed Hitlerem działacz Komunistycznej Partii Niemiec. Z wykształcenia politolog oraz pisarz. Specjalizuje się w powieściach typu science-fiction oraz książkach historyczno-politycznych.
    Zdjęcie:


  • Zorze Onaliah W Imię Cara Nowe Detroit

    wip

    Imię i nazwisko: Laszló Székely
    Państwo: Węgierska Republika Ludowa
    Wiek: 47 lat
    Krótki życiorys: Laszló pochodzi z wschodniego Siedmiogrodu - z Csíkszeredy, która obecnie znajduje się w Rumunii. Ojciec był podpułkownikiem w węgierskim, a później także w radzieckim wojsku, natomiast matka była nauczycielką w szkole. Laszlò posiada trójkę braci i siostrę - Gabòra, Ferenca, Balazsa oraz Ânitę. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Csíkszeredy w stopniu wyśmienitym, udało mu się dostać do szkoły średniej w Kolozsvárze. Tam po raz pierwszy spotkał się się z socjalistami i marksistami - głównie z kautskistami i mienszewikami. Gdy skończył szkołę, wyemigrowal do Wiednia, by tam dokończyć swoją edukację. W Wiedniu, poznał również członków Międzynarodowej Wspólnoty Pracy Partii Socjalistycznych - jedną z trzech struktur, które wyodrębniły się po Międzynarodówce. Osobiście poznał Karla Kautsky’ego z którym się zaprzyjaźnił, po czym dołączył do Wspólnoty, a kilka lat później także do Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej, którą opuścił dopiero w 1938 roku, po śmierci Kautsky’ego i konflikcie z sekretarzem Friedrichem Adlerem. Po tym, jak SMP zostało całkowicie zmarginalizowane, podjął decyzję o dołączeniu do wcześniej znienawidzonego Kominternu. Podczas wojny organizował ruch wspierający ludność węgierską pod okupacją. Po wojnie, nie został on sekretarzem, lecz rywalizujący z nim Rakosi, jednak z powodu sprzeciwu wojskowych i inteligencji, Stalin odwołał Rakosiego, powołujące na sekretarza Székelyego.
    Wykształcenie/Zawód: Wyższe, kierunek historyczny.
    Zdjęcie:


  • Wymiar 1410 Żelazne Koryto Europa Napoleona

    Pan Wilhelm skończony.


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    Akcept Burger i Autismo



  • This post is deleted!


  • imię i nazwisko: Józef Skawiński
    Państwo: PRL
    Wiek: 37 lat
    Krótki życiorys: urodzony w Łodzi. Jego ojciec był ukrytym PPSowcem i karierowiczem pracującym w PZL a jednocześnie szpiegem ZSRR który donosił dla wywiadu radzieckiego o rozwoju polskiego lotnictwa. Sam Józef ukończył Liceum i po nim poszedł śladem ojca legionisty do wojska. Tam kiedy nadszedł pamiętny wrzesień służył jako oficer w Piechocie. Po 17 września trafił jako jeniec w ręce Sowietów. Jako jeden z nielicznych oficerów polskich w ZSRR uniknął losu Katynia. Po 22 czerwca z powodu nienawiści do Niemców i tego że już wcześniej miał zaufanie władzy sowieckiej (podpisana lojalka i to że ojciec był szpiegiem radzieckim były dowodami) zaciągnął się do Armii Czerwonej. Przebył z nią szlak od pól ukrainy po Stalingrad. W maju 1943 został jako doświadczony oficer pochodzenia polskiego oddelegowany do 1 dywizji piechoty im.Tadeusza Kościuszki. Zapisał się do związku patriotów polskich. Przebył szlak od lenino gdzie został ranny sojuszniczą kulą w nogę. Potem razem z berlingowcami przebył szlak aż do Warszawy gdzie jak wybuchło powstanie warszawskie to zgłosił się na ochotnika na pomoc powstaniu i razem z innymi ochotnikami już 17 września popłynął na pomoc powstańczej Warszawie. Po kapitulacji powstania przedostał się wpław do Armii berlinga z którą już w maju 1945 bił się w berlinie. Po wojnie aresztowany przez UB z powodu kontaktów z żołnierzami AK zwolniony w 1947 zapisał się do Partii i w jej szeregach szybko awansował jako weteran wojenny z poparciem wojska niezadowolonego panoszeniem się NKWD i UB. Na początku 1950 przejął władzę w partii.
    Zawód/Wykształcenie: pułkownik
    Zdjęcie
    text alternatywny


  • Zorze Onaliah W Imię Cara Nowe Detroit

    Skończyłem.


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    Akcept Luther i Flammender


  • Zorze Onaliah

    Imię i Nazwisko: Mikołaj Wierzbicki
    Państwo: Czechosłowacja
    Wiek: 46 Lat
    Krótki życiorys: Urodzony w 1904 w Cieszynie jako syn Polski oraz Czecha, którzy wyprowadzili się pięć lat później do Niemieckiego Górnego Śląska. W wieku 16 lat uciekł z domu do Cieszyna gdzie postanowił wesprzeć Czechów w zajęciu tej ziemi. Powodem jego działań było zadeklarowanie się Ślązakiem który chce aby Cały Śląsk był niepodległy od Niemców oraz Polaków jako Federalna Republika w państwie Czechów i Słowaków. W 1922 dostał obywatelstwo czeskie jednak zostawiono go na lodzie. W wyniku zawiści wobec kapitalizmu który uważał za powód cierpienia Ślązaków oraz ludu Czechosłowacji wstąpił do Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Kiedy Hitler uczynił Czechy swoją satelitą, Mikołaj uciekł do zajętego przez Polaków Cieszyna gdzie został aresztowany przez Polaków za 1)Zdradę Polski 2)Nielegalne przejście granic 3)Przynależność do partii komunistycznej 4)Podejrzenie o szpiegostwo wobec ZSRR.
    Wierzbicki został zamknięty w więzieniu Katowickim aż do Sierpnia 1939 kiedy zaproponowano mu amnestię w zamian za służbę w Polskiej Armii. Zgadzając się na to Mikołaj wstąpił do Armii “Kraków” w której wykazał się heroizmem w walce z Nazistowskimi okupantami, do czasu aż 17 września zdezerterował na wieść o Inwazji przez Sowietów “Kapitalistycznej Polski”. Został on w 1940 rekrutowany do NKWD, służył on między innymi w Katyniu w zadaniu [Informacja Klasyfikowana]. Po 1945 roku wykreowany na czeskiego bohatera II wojny światowej, Mikołaj wrócił do Czechosłowacji gdzie został ważnym członkiem StB. Zajmował się [Informacja ocenzurowana przez Sekretarza Generalnego Mikołaja Wierzbickiego]. w 1950 na polecanie Moskwy, Wierzbicki przejął władzę w partii
    Zawód/Wykształcenie:* podstawowe,członek Stb (Bezpieczeństwa Państwa)
    Zdjęcie:

    2859_1200x.jpg


  • Zorze Onaliah


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    Zrób chociaż żeby był z mieszanej rodziny i będzie dobrze


  • Zorze Onaliah


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    @Rozsierdzone-Czako Dziękuję, akcept



  • Imię i Nazwisko: Josip Broz pseudonim Tito
    Państwo: Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Socijalistička federativna republika Jugoslavija
    Wiek: 58 lat
    Krótki życiorys: Urodził się w Chorwacji jako syn Chorwata i Słowenki. W młodości na przemian uczył się i imał różnych zawodów w tym krawca, mechanika, górnika, kelnera, statysty w teatrze, metalurga oraz ślusarza (jest wykwalifikowanym ślusarzem). W wieku 18 lat związał się z Socjaldemokratyczną Partią Chorwacji i Słowenii. W 1912 powołany do wojska, walczył w I wojnie światowej na froncie serbskim i rosyjskim. W 1916 roku trafił do rosyjskiej niewoli uwolniony po rewolucji próbował wstąpić w 1919 do partii bolszewickiej. Rok później wrócił do ojczyzny. W niepodległym państwie Jugosłowian był działaczem Komunistycznej Partii Jugosławii. Przebywał w więzieniu, a gdy z niego wyszedł wyemigrował w 35 do ZSRR i został bolszewikiem i agentem NKWD. Wtedy przyjął też pseudonim ,Tito". Oskarżany był o trockizm i bycie jugosłowiańskim i niemieckim agentem za co groziła mu śmierć. W czasie wojny był przywódcą największej partyzantki czyli Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii, która dysponowała kilkuset tysiącami żołnierzy, a nawet własnymi samolotami i flotą. Dzięki wielkiej dyscyplinie żołnierze byli szanowani i popierani przez ludność. Pod koniec wojny uzyskał uznanie i wsparcie zachodu oraz w gruncie rzeczy samodzielnie bez pomocy Armii Czerwonej wyzwolić Bałkany. Wojsko jugosłowiańskie musiało jednak wycofać się z terenów Włoch i Austrii zamieszkanych przez Słoweńców. W latach 1945-48 przeprowadził stalinizację i terror w Jugosławii. Jednak po próbie przejęcia większych wpływów przez Sowietów doszło do rozłamu, który zapewnił Jugosławii niezależność od Moskwy.
    Zawód/Wykształcenie: Wojskowy, polityk, robotnik. Ukończył szkołę zawodową z dyplomem ślusarza
    Zdjęcie:
    text alternatywny


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    Akcepcik Kobzo drogi, choć to tylko dlatego że prosiłeś



  • Dziękóweczka


  • Stowarzyszenie Umarłych Bohaterów Akademia Magów

    To historia z życia wzięta, a zaczyna się tak:
    Imię i Nazwisko: Enver Alia
    Państwo: Albania
    Wiek: 41 lat
    Krótki życiorys: Enver urodził się w biednej rodzinie albańskich rolników w Kosowie. Tam spędził dzieciństwo, ganiając gęsi czy coś, oraz swoje młodzieńcze lata. Aż do wybuchu wojny. Wraz z zajęciem Jugosławii przez państwa Osi Enver stworzył lokalną partyzantkę, która broniła kilkunastu wsi w południowym Kosowie i na pograniczu macedońskim. Jednakże ataki Czetników oraz Niemców szybko zniszczyły mały albański raj, a Enver musiał uciekać. Przebił się z kilkoma uzbrojonymi towarzyszami do protektoratu Albanii. W 1943 został jednym z przywódców chłopskiego ruchu oporu nad Jeziorem Ochrydzkim, a następnie rozpoczął “marsz na Tiranę”, który miał wyzwolić miasto. Niestety wpadł w zasadzkę i cały jego oddział został zniszczony przez Niemców. Wielu myślało, że Enver zginął, ten jednakże siedział w lasach i błąkał się po wsiach. W 1945 znalazł go jego przyjaciel, Omir Popkin, który wyprowadził go ponownie na światło. Enver dołączył do partii komunistycznej i zaczął marsz na szczyt, a w zasługi za przeszłość kombatancką uznano go za godnego przewodzeniu państwu.
    Zawód/Wykształcenie: Podstawowe
    Zdjęcie: text alternatywny


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    Akcept


  • Stowarzyszenie Umarłych Bohaterów Akademia Magów

    Oł je


  • Pandemia Nazaris - Apogeum Wiary Nowe Detroit Szkarłatna Inwazja Qogliotan [PBF] Soviet Dust Arsyntia

    WIP

    Imię i nazwisko: Hoàng Khấnh
    Państwo: Demokratyczna Republika Wietnamu
    Wiek: 39
    Krótki życiorys:
    Zawód/Wykształcenie: Wykształcenie średnie, generał
    Zdjęcie
    text alternatywny



  • Imię i Nazwisko: Zygmunt Berling
    Państwo: Polska
    Wiek: 55 lat
    Krótki życiorys:
    Syn Michała i Aurelli, urodzony w Limanowie. Od 1904 uczęszczał do szkoły powszechnej a później do gimnazjum w nowym Sączu. Od 1913 członek związku strzeleckiego. W wrześniu 1914 zaciągnął się jako ochotnik do legionów, 1 wojnę skończył w stopniu porucznika. W lutym 1920 został kapitanem, z przerwami studiował prawo na UJ dzięki czemu w 1921 uzyskał absolutorium. W zamachu majowym opowiedział się za Piłsudskim. Jesienią 1932 został zastępcą dowódcy 6 pułku legionów w Wilnie. Pod koniec lipca 39’ przeniesiony w stan spoczynku. 4.10.1939 został aresztowany przez NKWD. Zdecydował się na Współpracę z Sowietami dzięki czemu uniknął rozstrzelania. W listopadzie 1940 przyjął obywatelstwo ZSRR.
    Po ataku Niemiec na ZSRR, Zygmunt Berling wraz z grupą 12 oficerów Wojska Polskiego, jeńców polskich w niewoli sowieckiej,
    Po układzie Sikorski-Majski wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR, pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Jednocześnie został oddelegowany przez NKWD do tej armii, w celu agenturalnego rozpoznania „roboty antysowieckiej”. Przez gen. Andersa został mianowany szefem sztabu 5 Dywizji Piechoty w stopniu podpułkownika, a następnie szefem bazy ewakuacyjno-zaopatrzeniowej w Krasnowodsku. Był zwolennikiem pozostania oddziałów Wojska Polskiego w ZSRR i udziału w walkach na froncie wschodnim. Po ewakuacji WP z ZSRR pozostał w Związku Sowieckim przez co został uznany za dezertera i skazany zaocznie na śmierć w lipcu 1943. Od maja 1943 był organizatorem 1 dywizji Tadeusza Kościuszki.
    Był skonfliktowany z komunistami z tajnego Centralnego Biura Komunistów Polski przy Komitecie Centralnym WKP (b) w tym z Wandą Wasilewską. Zarzucali mu oni m.in. antysemityzm, dążenie do marginalizacji roli oficerów politycznych i błędne koncepcje polityczne. W tzw. „Tezach numer 1” wysunął postulat, by powojenną Polską rządziło Wojsko Polskie z pominięciem partii politycznych – miał to być rząd oparty na wojsku i wyłoniony przez wojsko – spotkało się to ze zdecydowaną krytyką CBKP. Od tej pory był traktowany z nieufnością. Po wojnie zmarginalizowany przez władze aż do przejęcia jej przez Skawińskiego. W wyniku Śmierci Wodza PRL Józefa Skawińskiego został Kolejnym sekretarzem zgodnie z tajnym rozporządzeniem Skawińskiego wydanym tuż przed wyjazdem do moskwy na wypadek śmierci.

    Zawód/Wykształcenie: Prawnik/ Wojskowy
    Zdjęcie:
    text alternatywny


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    @theslowestfootintheeast Sekretarzu Ping Pong, odpalić rakiety. Cel: Łódź Bałuty


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    @Flammender-Ruhm akceptuję


  • Akademia Magów

    ~ Imię i nazwisko ~

    Liliana Sasic

    ~ Państwo ~

    Rumuńska Republika Ludowa

    ~ Wiek ~

    27 lat

    ~ Krótki życiorys ~

    Urodzona w 1924 roku w mieszczańskiej rodzinie gdzie można było zapomnieć o luksusach i dostatku ale z drugiej strony miało się dach na głową oraz ciepły posiłek. Ojciec pracował jako lekarz w pobliskim szpitalu, zaś matka łączyła zajmowanie się domem z dorabianiem jako szwaczka. Życie Liliany nie obfitowało w żadne niesamowite bądź nadzwyczajne wydarzenia, a wręcz przeciwnie - było do bólu tradycyjne. Spokojne dzieciństwo, potem szkoła i stopniowe przejmowanie obowiązków domowych. Zapewne dorosłaby, wyszła za mąż, założyła rodzinę jak tradycja nakazuje lecz świat zadecydował inaczej. Ciemne chmury globalnego konfliktu już od dłuższego czasu zbierające się nad Rumunią ostatecznie zakryły niebo. Jednakże najgorsze przyszło nie z zewnątrz, a od środka. Generał Antonescu prowadzący brutalny terror wobec Żydów oraz Romów budził szczerą nienawiść ojca Liniany jaki zdołał heroiczną pracą wraz z kilkoma znajomymi stworzyć siatkę konspiratorów pomagającym wyznawcom Judaizmu co przyczyniło się do uratowania od kilkunastu do kilkudziesięciu osób do poczatku 1944 roku. Wtedy to do drzwi domu Sasiców zapukała rumuńska żandarmeria i wymierzyła stosowną karę. Jako że dziewczyny cudownym zbiegiem okoliczności akurat w nim nie było (matka wysłała ją do klienta z gotowym ubraniem) ominął ją brutalny gwałt ze strony bestialskich członków Jandarmeria Română. Rodzicielka nie miała tego szczęścia, zdążyła tylko zobaczyć się z wracającą córką, powiedzieć o zabraniu pobitego do nieprzytomności ojca przez żandarmów i powiedzieć że ją kocha. Po tym wszystkim wyzionęła ducha na jej rękach.

    Do końca wojny Liliana wiodła żywot wyjątkowo nędzny, jako że dom był spalony, rodzina martwa lub zaginiona, a przyjaciele w takich chwilach zazwyczaj udają całkowicie nieznane osoby. Rzadko kiedy spała pod dachem, nie wspominając o ciepłym kącie. Zazwyczaj brudne szmaty bądź przeżarte przez mole koce musiały wystarczać jako cała pościel. Na szczęście po wieńczącym światowy konflikt traktakcie w Paryżu w 1947 udało jej się wyjść na prostą. Co prawda nie było co marzyć o dawnym poziomie życia sprzed wojny ale to niewielka strata w porównaniu z ostatnimi latami.

    Niemniej dziewczyna nijak nie spodziewała co szykuje dla niej los. Gdy była mniejsza wiedziała o działaniach ojca jednakże nie spodziewała się, iż ktokolwiek będzie o nich w przyszłości głośno mówił. Tymczasem jako, że po wojnie rozpoczęto szerokie prześwietlanie działalności reżimu Antonescu natrafiono na ślady wyczynów Pana Sasica. A te wyjątkowo spodobały się pewnym jegomościom ze Związku Radzieckiego. Państwo Rumuńskie nadal było rozdarte między nowymi, komunistycznymi władzami, a dawnym królem. Trzeba było kogoś o chwytliwej dla ludu historii. Takiej by sama z siebie napędziła solidarność narodu. A córka zmarłego bohatera ratującego mniejszości narodowe przed złowrogim nazistowskim terrorem, dobrego obywatela, była idealnym materiałem. Że za młoda? Cóż, zawsze można w razie niepowodzenia zastąpić ją kimś innym albo podeprzeć bardziej doświadczonymi doradcami. Że kobieta? Ludzie są bardziej tolerancyjni w stosunku do płci pięknej. Przynajmniej tak sądziło pewnego grono osób w ZSRR.

    ~ Zawód/Wykształcenie ~

    Średnie, silnie interesuje się historią oraz militariami.

    ~ Zdjęcie ~

    Liliana
    1951 rok, koloryzowane


  • Żelazne Koryto Mistrz Gry

    Uwielbiam takie romantyczne historie


Log in to reply