Mechanika


  • Wrogie niebo Legion Dusz Mistrz Gry

    Ze względu na specyficzny zamysł prowadzenia gry, oddaję do dyspozycji siedem państw, które gracze będą prowadzić jak w typowej grze strategicznej.
    Jednak by trochę urozmaicić konwencję, tura będzie podsumowywana raz na tydzień, a w między czasie każdy z graczy będzie prowadzić swoją postać. Zwiedzać państwo, biesiadować, rozmawiać z doradcami czy bezpośrednio toczyć walki.
    Poza tymi siedmioma miejscami, dowolna liczba graczy będzie mogła utworzyć swoje postacie jako oficerowie, którzy w toku gry fabularnej będą wykonywać rozkazy władców z map strategicznych, zajmą się szpiegowaniem na rzecz swego władcy czy zajmą się uprawą roli i będą liczyć na to, że nie zostaną siłą wcieleni do armii.
    By było ciekawiej i wykluczyć ewentualne zawieranie tajnych sojuszy jeszcze przed startem gry, gracze będą się zgłaszać tylko do dwóch z wybranych paneli, a przy uzyskaniu odpowiedniej ilości chętnych, rzuty kostką rozstrzygną, kto gdzie wyląduje.

    Mechanizm rzutów:
    Kostka d8, wynik 8 nie będzie brany pod uwagę, nastąpi ponowny rzut. Każdemu z graczy zostanie przypisany numer, każde państwo także je posiada. Numer rzutu odpowiada graczowi a wartość rzutu oznacza państwo. W przypadku powielenia wyniku, rzuty będą powtarzane do skutku lub wyczerpania możliwości.

    Należy odpisywać wszelkie ruchy w trybie strategicznym, można za pomocą prywatnych wiadomości wykonywać akcje skryte. Jednak tyczą się one badań i ruch wojsk, pełne ukrywanie tury nie będzie brane pod uwagę.
    W przypadku zawarcia sojuszu, o którym nie zostanę poinformowany i wspólnego ataku na państwo trzecie, uznam iż wszystkie trzy armie walczą ze sobą nawzajem.

    W trybie fabularnym władcy państw muszą zamieścić w pewnym momencie, iż udają się na naradę, inaczej ruch z trybu strategicznego nie zostanie uznany. Ruch ten musi być także wykonany w odpowiednim miejscu, krzyknięcie w środku lasu na polowaniu, iż gnacie się naradzić, nie będzie uznawane. Należy wpierw zwołać odpowiednich ludzi, gdy kogoś zabranie, część rozkazów może nie zostać wykonana.
    Nie wymagam pełnego spisywania przebiegu spotkania, jeśli zostanie ono odpowiednio zaaranżowane, to zwykłe “X przekazał wszystko, co miał do powiedzenia” wystarczy.

    Opłaca się zakładać rodzinę, śmierć postaci nie kończy waszej dynastii, o ile posiadacie jakiegoś potomka. Utrata państwa także nie kończy rozgrywki, możecie uciec z dworem do sąsiada lub kryć się po lasach i oczekiwać na dogodny moment do odwetu.


Log in to reply