Doktryny polityczne


  • Zapomniany Front Mistrz Gry

    Ideologie Filarowe

    Termin wprowadzony w XVIII wieku przez myślicieli imperialistycznych, potocznie określający większość ówczesnych i teraźniejszych doktryn politycznych, nie będących w żaden sposób powiązanych z imperializmem. Z czasem zbiór filarów się zmieniał, części ubyło, a inne kawałki przybyły. Wszelkie państwa strażnicze, jak określano narody spoza okręgu imperialnego, to nemezis idealnego świata, do którego niegdyś dążyło Imperium, zanim stało się enperialistyczne. W skrócie to wszelkie republiki, monarchie parlamentarne i wszelkie inne ustroje, które nie wpasowały się w utopijną wizję ultraimperialistów.

    Określenie wzięło się natomiast z osobliwego postrzegania społeczeństwa przez dawnych filozofów, którzy widzieli tamtejsze mechanizmy państwa jako filary, na których opierało się społeczeństwo i będą budulcem ich przyszłości. Działacze imperialiści wyciągnęli brudy spod dywanu, dotyczące historii Kontynentu Nadziei, od samych początków targanego wojnami i doszli do wniosku, że to właśnie one są zarzewieniem rozłamów i konfliktów, więc będą dążyć do zburzenia ich, w celu zbudowania na gruzach nowego, idealnego społeczeństwa, pozbawionego podziałów i wojen, ironicznie, tą samą ścieżką – płynącym posoką traktem zbrojnej walki.

    Po traktacie w Caigllaires w 1875 roku Imperium zreformowało swoją własną państwowość i obrało nową taktykę dominacji, znacznie mniej agresywną, bo poprzez wpływy gospodarcze i politykę, jednocześnie niezbyt mieszając się w sprawy zachodu, nie licząc potrójnego rozbioru Belgavaru, opanowanego przez apostalistów. Mimo zmian w postrzeganiu zachodu termin pozostał i w gruncie rzeczy ma on znaczenie propagandowe, z kolei ideologie filarowe, połączone z imperializmem, są obecne w imperialnych marionetkach, co Imperium nie przeszkadza.

    ©03.01.2020


  • Zapomniany Front Mistrz Gry

    Imperializm

    Licząca ponad dwieście lat doktryna polityczna i nurt filozoficzny, zapoczątkowany w 1701 roku w Cardenhaardzie, będącym bezpośrednią kolebką Imperium i jedną z najważniejszych wewnętrznych federacji. Jego twórca, Siergiej Noropatkin, pod wpływem ogromu okropieństw serii wojen, rozgorzałych we wschodnim Veleradzie pod koniec XVII wieku, założył swoje własne ugrupowanie, które prędko zdobyło wysoką popularność i przejęło cały kraj, wchodząc w pakty z państwami sąsiadującymi, co utworzyło Imperium Panveleradzkie. Imperialiści nie kryli się ze swoim militaryzmem i celami, mającymi na celu opanowanie całego świata, który miał zostać pokryty przez jedno superpaństwo, co miałoby zakończyć erupcje brutalności i rosnących jak grzyby po deszczu podziałów.

    Imperializm opierał się na tzw. Piedestale, który można porównać do mikrej wersji konstytucji, określającej zasady tej ideologii. Przed reformacją głosiły, że:
    - Wszystkie istoty rozumne są sobie równe,
    - Wszystkie płcie są sobie równe,
    - Imperializm gwarantuje każdym wolność wyznania,
    - Rząd jest tworzony przez Imperatora, pozbawionego określonej tożsamości, który nie pojawia się bezpośrednio w życiu państwa, a pociąga za sznurki. Władza imperatorska, jak i jego prezencja, ma symbolizować jedność z niematerialnym państwem przez ciało z krwi i kości.
    - Każdy obywatel jest zobowiązany do odbycia zasadniczej służby,
    - Ostateczne rozwiązanie wojen może być osiągnięte tylko tą samą drogą. Ogień zwalcza się ogniem,
    - Władza Imperatora i jego siła nie podlega kwestionowaniu,
    - Wszelkie dziedziny życia muszą być podporządkowane organowi państwowemu,
    - Gospodarka musi być w pełni podporządkowana celom wojskowym.

    Po 1875 roku podstawy uległy znacznym zmianom i zaczęły stanowić część pełnoprawnej konstytucji. Sporą część poprzednich postanowień zlikwidowano, co spowodowało powstanie tzw. Imperializmu enigmatycznego. Zreformowany Piedestał głosi:
    - Wszyscy obywatele są sobie równi, niezależnie od rasy, płci, warstwy społecznej i majątku,
    - Imperium jest państwem z wolnością religijną,
    - Zasłużone regiony stają się federacjami z większą ilością praw, jednakże nadal są podporządkowane państwu,
    - Obywatele nie mają obowiązku odbycia zasadniczej służby wojskowej, a narodowa armia nie prowadzi poboru, jeśli nie zajdzie taka potrzeba i składa się z ochotników,
    - Każdy obywatel może liczyć na pomoc ze strony państwa, jak i ma pełne prawo do skorzystania z darmowej opieki medycznej,
    - Władza imperatorska jest ograniczana przez dwuizbowy demokratyczny parlament, składający się z Wielkiej Generalicji i Frontu Cywilnego, który w razie potrzeby ma prawo obalić nieudolnego rządzącego i zastąpić go kimś bardziej kompetentnym. Ma także możliwość samostanowienia,
    - Każdy obywatel ma prawo do głosowania na kandydatów do Frontu Cywilnego i aparatów administracyjnych, a także ma możliwość uczestniczenia w nich jako kandydat,
    - O ile wojsko wciąż stanowi główny element państwa i jest bardzo silne, Imperium preferuje rozwiązania dyplomatyczne,
    - Każdy obywatel jest zobowiązany do płacenia podatków.

    Odejście Imperium Panveleradzkiego od ideologii imperializmu morficznego spowodowało utworzenie się dwóch innych odłamów – imperchaotyzmu, obecnego w imperialnych marionetkach i enperializmu, funkcjonującego w samym Imperium. Mimo podjęcia mniej drastycznych metod, imperializm morficzny nadal występuje, co można zauważyć na przykładzie Państwa Wornedyjskiego, jedynego państwa ultraimperialistycznego.

    Dziś samo Imperium dąży do samowystarczalności i zdjęcia bolesnych blokad morskich, uniemożliwiających handel jak i nałożonej przymusowej polityki izolacjonizmu, jednakże nie były one jedynymi powodami do rozpętania wojny.

    Charakterystyka odłamów imperializmu

    |​-Imperializm chaotyczny (Imperchaotyzm)-|​

    • Ideologia filarowa, złączona z imperializmem,
    • Obowiązujący zreformowany piedestał imperialny,
    • Głowa państwa niepozbawiona tożsamości,
    • Obecność innych partii politycznych, z którymi imperialna zawiązała koalicję,
    • Gospodarka rynkowa,
    • Zablokowane granice dla imigrantów z państw spoza okręgu imperialistycznego,
    • Autorytaryzm.

    Przykład państwa: Camarr.

    Imperializm enigmatyczny (Enperializm)

    • Amorficzna postać imperializmu, przypominająca amalgamat monarchii i republiki w jednej postaci,
    • Silny militaryzm,
    • Sprawnie funkcjonujący aparat propagandowy,
    • Obowiązujący zreformowany piedestał imperialny,
    • Utajniona tożsamość Imperatora,
    • Głowa państwa, oprócz siły politycznej ograniczanej przez parlament, ma przede wszystkim wymiar duchowy. To jego żywa esencja.
    • Państwo zezwala tylko na opozycję stworzoną z innych partii imperialistycznych,
    • Gospodarka rynkowa, z wysokim interwencjonizmem ze strony państwa,
    • Rząd stanowiony zarówno przez osoby cywilne, jak i wojskowe,
    • Granice są otwarte dla imigrantów z innych krajów, którzy są ściśle legitymowani i obserwowani,
    • Obecność wewnętrznych federacji dla zasłużonych regionów, które zachowują nawet swój dawny język,
    • Armia jest jednym z najważniejszych narzędzi w stanowieniu imperialnej władzy,
    • Stosunkowo łagodna polityka wobec buntów i strajków,
    • Większość obywateli posiada prawo głosu,
    • Dążenie do uzyskania dominacji gospodarczej i politycznej bez zmian granicznych i prowadzenia działań wojennych.

    Przykład państwa: Imperium Panveleradzkie.

    Imperializm morficzny (Ultraimperializm)

    • Obowiązuje pierwszy piedestał imperialny,
    • Większość dziedzin życia jest podporządkowana jednostce państwowej,
    • Intensywne działanie propagandy i indoktrynacji, nawet bez zagrożenia wojną,
    • Wyraźnie zaznaczona, jedyna głowa państwa, stanowiąca jednocześnie siłę polityczną jak i reprezentacyjną,
    • Kult jednostki,
    • Gospodarka centralnie kierowana,
    • Kolektywizm,
    • Granice zamknięte dla emigrantów i imigrantów spoza okręgu imperialistycznego,
    • Obecność młodzieżowych organizacji militarnych,
    • Społeczeństwo wojskowe,
    • Przymus odbycia zasadniczej służby wojskowej po ukończeniu osiemnastego roku życia,
    • Wysoka agresja i ekspansjonizm,
    • Tylko jedna partia u władzy.
    • Dążenie do stworzenia idealnego świata,
    • Rząd stanowiony wyłącznie przez głowę państwa i wojsko.
    • Występowanie ostrej cenzury.

    Przykład państwa: Państwo Wornedyjskie.

    ©03.01.2020


Log in to reply