Wyspa Trolli


  • Elarid Mistrz Gry

    Tak określa się największą wyspę Archipelagu o dość nietypowym kształcie. O ile kształt jest nietypowy, to flora i fauna już zupełnie. Wyspa pokryta jest rozległą dżunglą pełną egzotycznych roślin, z których niektóre spotykane są tylko tutaj. Dżunglę tę zamieszkują nie tylko dzikie plemiona, ale też setki gatunków zwierząt, od powszechnie znanych jak tygrysy, lwy, krokodyle i karłowate słonie, aż po wielkie kraby, latające węże i słodkowodne rekiny. Przybrzeżne wody obfitują w zwykłe rekiny, a także morskie węże, elektryczne węgorze i płaszczki. Wokół nie brak też raf koralowych, na których rozbił się niejeden statek.
    Wyspa Trolli nazywana jest tak, nie tylko przez środowisko, które zabije każdego nowego przybysza, ale głównie przez owe Trolle, których jest tu pełno. Naukowcy i badacze do dziś starają się wyjaśnić jak Trolle tu zawędrowały…
    Ogółem to niewielu ma odwagę się tu zapuścić, ale właściwie po co to robić? Otóż podobno na Wyspie Trolli ktoś ukrył skarb. Nikt nie wie kto, kiedy, gdzie dokładnie i co to skarb, ale amatorów takich teorii nie brakuje. A, sądzą po wrakach, tych którzy spróbowali i przekonali się o tym na własnej skórze to również nie.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Bilo:
    Kilka tygodni podróży, a teraz bity tydzień tutaj. Równo siedem dni Twoje okręty, których miałeś łącznie cztery, ostrzeliwały brzeg i nadbrzeżne okolice wyspy z balist, skorpionów, katapult, trebuszy i bombard, siejąc śmierć i zniszczenie pośród lokalnej fauny. Ale mimo tego, że trupy Trolli, drapieżników i innych tego typu potworków piętrzyły się w stosy, każda wysyłana co dzień na ląd grupa wojaków zawsze musiała się wycofać, na ogół ponosząc spore straty, tuż po wejściu do dżungli.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Baron stał przy burcie statku, wpatrując się w granicę dżungli, otulony swoim niedźwiedzim futrem zastanawiał się nad losami owej wyspy, powoli przeszedł się on do Kapitana swojego statku, kiwając w jego stronę głową.

    ‐ Kontynuujcie ostrzał, spróbujcie podpalić lasy…moja obecność w sumie nie ma tu sensu, wydaje mi się że pora wracać do Królestwa, za długo tu jestem…


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    ‐ Kilka razy miotaliśmy w kierunku wyspy pociski podpalone, a uprzednio polane słomą… Nic nie dało, pierwszy raz widzę coś takiego… A do tego nie dość, że drzewa są jakieś ognioodporne, to nie da się ich ściąć, odbijają ostrza pie**olonych toporów! ‐ krzyknął kapitan, którego imienia czy nazwiska nie pamiętałeś, acz admirał Cobble stwierdził, że to jego najlepszy dowódca, a chyba napomknął Ci też, że członek rodziny…
    ‐ Panie, panie! ‐ usłyszałeś nagle za sobą, a gdy odwróciłeś się, ujrzałeś wyraźnie zmęczonego i przerażonego Krasnoluda, jednego z licznych piechurów, których wysyłaliście na wyspę. Dobre kilkanaście sekund zajęło Ci stwierdzenie, że pod tą warstwą brudu, potu, zakrzepłej krwi, strachu i zmęczenia widzisz jakąś znajomą mordę… Później poznałeś w nim niejakiego Fundira, tego który obdarował Cię Kosą Śmierci podczas wyprawy na Żelazne Kuźnie, a także tego, którego awansowałeś na oficera prosto ze zwykłego szeregowca… I który zaciągnął się na tę misję na ochotnika, podobnie jak wielu członków Twojej gwardii. Ba, nawet Thorgrim, Thane i Dagna próbowali, ale akurat oni musieli zostać w państwie.
    ‐ Mów. ‐ rzucił kapitan, aby później skinąć głową swemu adiutantowi, który to pobiegł gdzieś, zapewne po bukłak wody lub medyka.
    ‐ Udało się, panie. ‐ powiedział Fundir. ‐ Poszło nas pięćdziesięciu, jak wychodziłem zostało osiemnastu… Ze mną ruszyło trzech innych gońców, ale chyba im się nie udało… Ale udało się, Królu! Zajęliśmy przyczółek, możemy iść dalej! ‐ krzyknął rozentuzjazmowany, a na jego twarzy po raz pierwszy od chwili pojawienia się zagościł szeroki uśmiech.
    Przyczółek… Przełom… Ostatni wysiłek i cokolwiek, co kryje się na tej wyspie, będziesz mieć w zasięgu ręki…


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Baron uśmiechnął się wesoło i zbliżył się do Fundrira aby poklepać go po tej zabrudzonej mordzie, a gdy już znalazł się krok od niego stwierdził

    ‐ W tym ataku ruszę z wami, a kiedy wrócimy na statki, i popłyniemy do Królestwa…panowie, urządzę ogromną ucztę a nasza potęga no cóż…Cesarz będzie jeszcze bardziej zdolny do ustępstw.‐ zaśmiał się Baron, rozglądając się za jakąś szalupą ‐ od razu gotów by ruszyć ‐. Zabieramy co możemy i lądujemy, panowie.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Minęło ledwie kilka minut, a szalupa zaryła tępym dziobem w piasek plaży, a jej pokład zaczęli opuszczać członkowie Twojej gwardii oraz kilku zwykłych trepów, w tym oczywiście Fundir.
    ‐ Po drodze mieliśmy na karku trochę mięsożernych roślin, ale to nic groźnego… Bardziej trzeba uważać na strumienie, rzeki i jeziora, wychodzi na to, że nawet w małej kałuży czai się jakiś potwór krasnoludojad… Za mną. ‐ powiedział Fundir i machnął kilka razy toporzyskiem, aby później ruszyć po własnych śladach w kierunku miejsca, gdzie zostawił swój oddział, a przynajmniej to, co z niego zostało.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Podążył za Funrirem, ciasno ściskając magiczną włócznię w swych opancerzonych rękach ‐ w każdej chwili gotów aby użyć jednego z magicznych zaklęć ‐ starał się trzymać środka grupy, o tyle że było to bezpieczne i zapewne dodawało otuchy tym którzy szli przy nim.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    W ten sposób dotarliście w komplecie nad małą polanę, gdzie zastałeś przynajmniej tuzin trollowych trucheł, a także ośmioosobowy oddział krasnoludzkich wojaków, którzy niby ledwo co żyli, ale na Twój widok zaraz wstąpiła w nich nowa siła.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    ‐ Witajcie, bracia ! Idziemy dalej. Jeszcze dzisiaj ta wyspa będzie moja…‐ stwierdził zbliżając się do nich ‐. I cokolwiek tam czeka, nie zatrzyma mnie.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Parłeś naprzód, a oni nie mieli zamiaru teraz stchórzyć ani pozostawić swego Króla na pastwę tego, co czai się w ostępach tej wyspy, więc wszyscy ruszyli razem z Tobą, chronionym przez rozstawionych wokół gwardzistów. O dziwo, idąc przez dżunglę nie natrafiliście na nic groźnego przez prawie kwadrans, a Ty kilka razy zostałeś porażony odbitymi promieniami słonecznymi… Odbitymi najpewniej od ścian tej wieży, gdzie czekał na Ciebie Twój upragniony artefakt… Cóż, dobra passa się wreszcie skończyła, gdy z dżungli zasypały Was oszczepy, strzały i małe strzałki wystrzelone z dmuchawek. Oczywiście nie robiło to wrażenia na obitych w płytę, blachę i kolczugę Krasnalach, ale ciężko będzie kontynuować marsz z takim towarzystwem na głowie…


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    ‐ Okryjmy się tarczami panowie ! Po to wam załatwiłem pawęzie ! I przemy do wieży !‐ stwierdził zwołując swych poddanych bliżej aby go okryli kiedy prze na przód ‐ zanim jednak to zrobili wycelował swą włócznię ku jednemu z punktów ostrzału i krótko stwierdził “Lakis”‐.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Jedno solidne pie**olnięcie Twej ukochanej włóczni zabiło co prawda tylko kilku dzikusów, ale przy okazji złamało wolę walki w całej reszcie, więc uciekli i macie drogę wolną, a przynajmniej do chwili spotkania kolejnego zagrożenia.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Zarzuciwszy z lekka swą peleryną zakręcił w powietrzu włócznią, i wskazał swoim że pora ruszać dalej ‐ w drugiej ręce dzierżył swój topór.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Przedarliście się przez dżunglę bez większych problemów, jednakże w końcu dotarliście w okolice wieży. Stąd widzieliście tylko jak od czasu do czasu pobłyskuje promieniami odbitego słońca, jednakże była szczelnie pokryta bluszczem i inną roślinnością. Jednakże nie to było Waszym problemem. Także nie pułapki w środku, o ile były. Tylko Trolle kręcące się wokół wieży, w tym osobniki największe, jakie w życiu widziałeś, przypominające gabarytami młode Olbrzymy lub Gigantów. Do tego były ich setki.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    ‐ Słodki Durinie…‐ stwierdził Baron cicho rozglądając się wokół po swoich ludziach ‐. Jakieś pomysły jak dostać się do środka…?


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    ‐ My się poświęcimy i ich odciągniemy, a Król się prześlizgnie. ‐ zaproponował dowódca gwardii, na którego popatrzono jak na szaleńca, jednakże po chwili wszyscy przytaknęli, zgadzając się na ten samobójczy dowód wierności krasnoludzkiej kornie.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    ‐ Panowie, macie spi***alać ile sił w nogach, macie biec do statków i nie zatrzymywać się doputy nie na drewnie moich statków. Ja wejdę do środka i wrócę samemu, nie bójcie się o to. Kiedy wrócę będę znacznie potężniejszy.‐ stwierdził z niechęcią przekonując się do planu ‐.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    ‐ Nie możemy pobiec do statku, jest zacumowany zbyt blisko brzegu. ‐ zaoponował Fundir. ‐ Jak pobiegniemy, a one za nami, to rozszarpią go na drzazgi i nikt stąd wtedy nie ucieknie.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    ‐ W takim razie macie ku*wa przeżyć, i to jest rozkaz panowie. Bez bohaterstwa.‐ stwierdził tonem nie cierpiącym sprzeciwu ‐.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    ‐ Na pohybel. ‐ powiedział Fundir.
    ‐ Na pohybel, ku*wa. ‐ dodał dowódca gwardii.
    ‐ Na pohybel! ‐ powtórzyli chórem pozostali żołnierze i ruszyli, aby zrobić to, co było w ich powinności: Odciągnąć Trolle. Posłużyły im do tego bełty wystrzelone z kusz, okrzyki i uderzanie ostrzami broni o tarczę. Po osiągnięciu efektu zaczęli długi bieg na swoich krótkich nóżkach, a za nimi pobiegły Trolle. Problem był tylko taki, że odciągnęli tak mniej więcej jedną trzecią, reszta wciąż niewzruszenie trwała wszędzie wokół wieży.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Baron westchnął głęboko, starając się utrzymać swoje bijące ze strachu serce w ryzach ‐ po czym wycelowawszy swą włócznię gdzieś w bok od miejsca największej koncentracji zakrzyknął.

    ‐ Niech nie ma siły…tylko zabłyśnie i pie**olnie, przyjacielu. LAKIS !‐ a zaraz po tym, znacznie ciszej ‐. Romin Signul…‐ i ruszył do paszczy lwa, kierując się do wieży ‐.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Skutecznie przywołałeś najbliższe Trolle, może było tego z kilkanaście sztuk, jednakże pozostałe wciąż stały na swoich miejscach, a ich największa koncentracja znajdowała się oczywiście wokół drzwi wejściowych.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    ‐ Raz Krasnoludowi śmierć…‐ tak też postanowił przebiec obok Trolli, licząc że dzięki magii włóczni nie będą go widzieć, w pełni.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Nie widzieli, owszem, ale były zbyt blisko siebie, żeby nie zauważyć Cię w inny sposób, toteż w końcu na jednego wpadłeś, który uniósł wielkie łapska w górę, aby zmiażdżyć niewidzialnego intruza.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Postanowił przebiec mu pod nogami…a kiedy to robił uniósł na moment włócznię…szepcząc

    ‐ Lakis…‐ po czym ruszył biegiem w stronę drzwi, licząc że zmasakrowane klejnoty rodowe Trolla odwrócą uwagę reszty, przynajmniej na tyle żeby utorować mu przejście ‐.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    No niestety, tym sposobem pozbyłeś się tylko tego jednego i dwóch, którzy przewrócili się o jego ciało. Pozostali otoczyli Cię szczelnym kordonem, zacieśniając go z każdą chwilą…


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    //Czej czej, ja liczyłem że strzele go tak, i odwrócę uwagę reszty kiedy będę spierdzielał w stronę drzwi.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    //Ale one wszystkie są jeszcze bardziej bezmózgie, bo są pod wpływem artefaktu z wieży, więc mają gdzieś to, co zrobiłeś, skupiają się na zamordowaniu Cię, bo zagrażasz artefaktowi.//


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    ‐ Romin Signul…‐ mruknął jeszcze raz, zaraz rzucając się w bok, próbując przemknąć pod nogami reszty trolli ‐.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Nie udało się, ponownie. Najpewniej zostałbyś teraz zmiażdżony i tak skończyłby się sny o potędze i sama potęga Królestwa Krasnoludów, gdyby nagle Trolle nie zatrzymały się w miejscu niczym kamienne posągi, z czym związek mogło mieć dziwne buczenie, jakby dobiegające z wieży. Tym dziwniejsze, że bestie po chwili się rozstąpiły, najwidoczniej pozwalając Ci wejść do środka wieży.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Skuliwszy się w sobie ruszył bardzo szybkim krokiem ‐ trzymając włócznię wyciągniętą w stronę wieży ‐ jakby chcąc utrzymać owe buczenie ‐ rozglądał się wokół gdy kierował się ku swemu celowi.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Wokół były Trolle, zaś wieża była idealnie gładka, dopóki nie podbiegłeś: Wtedy zmaterializowało się w niej wejście, tym bardziej kuszące, że bestie zaczęły budzić się z transu.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Ruszył w strone owego wejścia pędem, teraz nie powstrzymując się od biegu, chciał się znaleźć we wnętrzu konstrukcji jak najszybciej


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Chwilę po tym jak przekroczyłeś drzwi, te się zamknęły i zniknęły, pozbawiając Trolle możliwości dopadnięcia Ciebie, a jednocześnie odcinając Ci drogę ucieczki. W ten sposób możesz tylko i wyłącznie brnąć przed siebie, na przykład po materializujących się teraz spiralnie zakręconych schodach.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Uniosłszy włócznię w górę poprosił ją aby zaświeciła jasno ‐ nie chciał przypadkiem natknąć się na coś co mogłoby go uszkodzić ‐ i ruszył przed siebie rozglądając się wokół, kierując się schodami w górę.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    W miarę im wyżej wchodziłeś, kolejne stopnie za Tobą znikały, więc z czasem powrót stał się niemożliwy: Upadek z tak wielkiej wysokości zabiłby nawet Ciebie. Dlatego też musiałeś przeć naprzód, wciąż w górę. Po około dwóch kwadransach mozolnej wspinaczki, zlany potem i w pancerzu, który ciążył Ci niewiarygodnie mocno od wielu lat, znalazłeś się na szczycie, naprzeciw drzwi, poza którymi nic tu nie było.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    A zatem, jeśli była to jedyna rzecz jaką mógł zrobić ‐ to odsapnąwszy lekko popchnął owe drzwi wchodząc do środka z włócznią w jednej łapie a z toporkiem w drugiej ‐ gotów na cokolwiek co mogło go czekać w wieży.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    Dobre pytanie, bo całe pomieszczenie krył głęboki mrok, który pogłębił się w chwili, gdy do niego wkroczyłeś, ponieważ dające choć odrobinę światła drzwi zniknęły.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    Gorin uniósł swą włócznię w górę, rozglądając się wokół ‐ przymrużył on lekko oczy, kiedy poprosił swą włócznię o światło.

    ‐ Poświeć…rybeńko…‐ Gorin stwierdził patrząc przed siebie po ponad miesiącu ‐.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    //Tak po prawdzie to minęło tyle czasu, że fabuła stanęła konkretnie, więc mogę od razu przerzucić akcję do Axer i streścić Ci ją w startowym poście, rzecz jasna jeśli chcesz.//


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Bilolus1 Bilolus1

    //Byłoby całkiem miło jeśli nie masz z tym problemu rusze Baronem z Axer.


  • Elarid Mistrz Gry

    avatar Kuba1001 Kuba1001

    //KKK, dostaniesz posta razem z resztą w tym temacie.//


Log in to reply